1แล้วฮันนาห์อธิษฐานว่า “จิตใจของข้าพเจ้าปีติยินดีในพระยาห์เวห์ เขาสัตว์ของข้าพเจ้าได้รับการยกชูขึ้นในพระยาห์เวห์ ริมฝีปากข้าพเจ้าข่มทับศัตรู เพราะข้าพเจ้าชื่นชมในการช่วยกู้ของพระองค์
2ไม่มีผู้ใดบริสุทธิ์สูงส่งเสมอเหมือนพระยาห์เวห์ ไม่มีผู้ใดนอกจากพระองค์ ไม่มีศิลาใดเหมือนพระเจ้าของเรา
3อย่าพูดโอหังอีกต่อไป อย่าปริปากแสดงความจองหองเช่นนั้น เพราะพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าผู้รอบรู้ และเป็นผู้ชั่งดูการกระทำทั้งหลาย
4คันธนูของนักรบก็ถูกหัก แต่ผู้ที่ซวนเซได้รับการเสริมกำลัง
5บรรดาผู้ที่อิ่มหนำต้องออกรับจ้างเลี้ยงชีพ แต่บรรดาผู้ที่หิวโหยไม่ต้องหิวโหยอีกต่อไป หญิงหมันมีลูกเจ็ดคน แต่หญิงผู้มีลูกชายหลายคนก็ร่วงโรยไป
6พระยาห์เวห์กำหนดให้ตายหรือให้มีชีวิต พระองค์นำไปสู่หลุมฝังศพและให้เป็นขึ้นมา
7ความยากจนและความร่ำรวยมาจากพระยาห์เวห์ พระองค์ทำให้ต่ำลงและยกชูขึ้น
8พระองค์ยกคนยากจนขึ้นจากธุลี ยกคนขัดสนขึ้นจากกองขี้เถ้า พระองค์ให้เขานั่งร่วมกับเจ้านาย และให้เขาครองบัลลังก์อันมีเกียรติ เพราะรากฐานของแผ่นดินโลกเป็นของพระยาห์เวห์ พระองค์สถาปนาโลกไว้บนนั้น
9พระองค์จะพิทักษ์ปกป้องย่างเท้าของผู้รับใช้ที่สัตย์ซื่อของพระองค์ ส่วนคนชั่วร้ายจะนิ่งอึ้งอยู่ในที่อันมืดมิด คนเราชนะได้ไม่ใช่ด้วยพละกำลัง
10บรรดาผู้ที่ต่อสู้กับพระยาห์เวห์จะถูกทำลาย องค์สูงสุดจะฟาดฟันพวกเขาด้วยฟ้าผ่าจากสวรรค์ พระยาห์เวห์จะพิพากษาถึงสุดปลายแผ่นดิน พระองค์จะให้กำลังแก่กษัตริย์ของพระองค์ และเชิดชูผู้ที่พระองค์เจิมตั้งไว้”
11แล้วเอลคานาห์ก็กลับบ้านที่รามาห์ ส่วนเด็กน้อยซามูเอลปรนนิบัติรับใช้ต่อหน้าพระยาห์เวห์ภายใต้การดูแลของปุโรหิตเอลี
12ลูกชายทั้งสองของเอลีเป็นคนชั่วร้าย ไม่เคารพยำเกรงพระยาห์เวห์
13นี่เป็นข้อปฏิบัติของปุโรหิต คือทุกครั้งที่มีผู้ถวายเครื่องบูชา ขณะที่กำลังต้มเนื้อสัตว์ถวายบูชานั้น คนรับใช้ของปุโรหิตจะถือสามง่ามมา
14และจิ้มลงในกระทะหรือในกาต้ม ในหม้อหรือในหม้อต้มใหญ่ อะไรติดขึ้นมา ปุโรหิตก็จะเอาไป พวกเขาปฏิบัติเช่นนี้ต่อชาวอิสราเอลทั้งปวงที่มายังชิโลห์
15แต่คนรับใช้ของปุโรหิตมาก่อนการเผาไขมันบนแท่นบูชา และบอกกับคนที่มาถวายว่า “จงแบ่งเนื้อดิบให้ปุโรหิต เพราะท่านไม่รับเนื้อต้มจากเจ้า รับแต่เนื้อดิบเท่านั้น”
16ถ้าคนนั้นบอกว่า “ขอเผาไขมันให้เสร็จก่อน แล้วต้องการอะไรก็เอาไปเถิด” คนรับใช้นั้นก็จะตอบว่า “ไม่ได้ ต้องเอาเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่ให้ ข้าจะใช้กำลัง”
17บาปของคนหนุ่มพวกนี้ใหญ่หลวงนักในสายตาของพระยาห์เวห์ เพราะพวกเขาปฏิบัติต่อของถวายแด่พระยาห์เวห์ด้วยความดูหมิ่น
18ฝ่ายซามูเอลรับใช้อยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์ เป็นเด็กชายคนหนึ่งที่สวมเอโฟดลินิน
19แม่ของเขาทำเสื้อชุดเล็กๆ มาให้ทุกปีเมื่อเธอมาพร้อมกับสามีเพื่อถวายเครื่องบูชาประจำปี
20เอลีจะอวยพรเอลคานาห์และภรรยาของเขาว่า “ขอให้พระยาห์เวห์ให้ลูกอีกหลายคนจากหญิงคนนี้แก่ท่านแทนที่ลูกหนึ่งคนที่เธอได้อธิษฐานและถวายแด่พระยาห์เวห์” แล้วพวกเขาก็กลับบ้าน
21พระยาห์เวห์เมตตาฮันนาห์ เธอตั้งครรภ์และมีลูกชายสามคน ลูกสาวสองคน ซามูเอลก็เติบโตขึ้นต่อหน้าพระยาห์เวห์
22ฝ่ายเอลีซึ่งชรามากแล้ว ได้ยินทุกอย่างที่ลูกชายทำต่อคนอิสราเอลทั้งหมด และการที่พวกเขาหลับนอนกับผู้หญิงซึ่งมาปรนนิบัติที่ทางเข้าเต็นท์นัดพบ
23เอลีจึงกล่าวกับลูกของตนว่า “ทำไมถึงทำอย่างนี้ พ่อได้ยินจากปากทุกคนว่าลูกทำตัวเลวทรามมาก
24อย่าทำเช่นนี้เลยลูกเอ๋ย เรื่องที่พ่อได้ยินคนของพระยาห์เวห์พูดกันไปทั่วไม่มีเรื่องดีเลย
25ถ้าทำบาปกับเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน พระเจ้าอาจจะไกล่เกลี่ยให้ แต่ถ้าทำบาปต่อพระยาห์เวห์ใครจะช่วยอ้อนวอนแทนได้” แต่พวกเขาไม่ฟังคำห้ามปรามของพ่อ เพราะพระยาห์เวห์ตั้งใจจะประหารพวกเขาอยู่แล้ว
26ส่วนซามูเอลเด็กน้อยก็เติบโตขึ้น เป็นที่โปรดปรานของพระยาห์เวห์และของคนทั้งหลาย
27ครั้งนั้นคนของพระเจ้ามาพบเอลีและกล่าวว่า “พระยาห์เวห์พูดว่า ‘เราไม่ได้เปิดเผยตัวเองอย่างชัดเจนแก่ครอบครัวบรรพบุรุษของเจ้าเมื่อครั้งพวกเขาเป็นทาสของฟาโรห์อยู่ในอียิปต์หรอกหรือ
28เราแยกบรรพบุรุษของเจ้าออกจากเผ่าอื่นๆ ของคนอิสราเอล เพื่อให้มาเป็นปุโรหิตของเรา ให้มาที่แท่นบูชาของเรา เผาเครื่องหอมและสวมเอโฟดอยู่ต่อหน้าเรา และเราก็ได้ยกโภชนบูชาซึ่งชาวอิสราเอลนำมาถวายนั้นให้แก่ครอบครัวบรรพบุรุษของเจ้า
29เหตุใดพวกเจ้าจึงดูหมิ่นเครื่องบูชาและเครื่องถวายซึ่งเรากำหนดไว้เพื่อเราจะอยู่ด้วย เหตุใดเจ้าจึงให้เกียรติลูกชายของเจ้ายิ่งกว่าเรา โดยขุนตัวเองจนอ้วนพีด้วยส่วนดีๆ ของเครื่องถวายบูชาทั้งปวงจากคนอิสราเอลที่เป็นประชาชนของเรา’
30ด้วยเหตุนี้พระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลจึงประกาศว่า ‘เราสัญญาไว้ว่าสมาชิกในครอบครัวของเจ้าจะรับใช้อยู่ต่อหน้าเราตลอดไป’ แต่บัดนี้พระยาห์เวห์ประกาศว่า ‘ให้การนั้นห่างไกลจากเรา! เราจะให้เกียรติคนที่ให้เกียรติเรา และเราจะเหยียดหยามคนที่ดูหมิ่นเรา
31ใกล้จะถึงเวลาที่เราจะตัดกำลังของเจ้าและของครอบครัวปุโรหิตของเจ้า เพื่อจะไม่มีใครในครอบครัวนั้นได้อยู่จนแก่เฒ่า
32เจ้าจะริษยาความเจริญรุ่งเรืองซึ่งเราจะให้แก่คนอิสราเอล แต่เจ้ากับครอบครัวจะทุกข์ยากและขัดสน ไม่มีสักคนเดียวได้อยู่จนแก่เฒ่า
33ทุกคนในพวกเจ้าที่เราไม่ได้ตัดออกจากการรับใช้ที่แท่นบูชาของเรา เราจะสงวนไว้เพียงเพื่อทำให้สายตาของเจ้าเสียไปและเพื่อให้เจ้าหมดกำลัง ลูกหลานทั้งหมดของเจ้าจะตายตั้งแต่วัยฉกรรจ์’
34และเพื่อเป็นหมายสำคัญแก่เจ้า โฮฟนีกับฟีเนหัสลูกชายทั้งสองของเจ้าจะสิ้นชีวิตในวันเดียวกัน
35เราจะแต่งตั้งปุโรหิตที่สัตย์ซื่อขึ้นเพื่อเราเอง ผู้ซึ่งจะทำตามความคิดและจิตใจของเรา เราจะสถาปนาครอบครัวปุโรหิตของเขาไว้ให้มั่นคง และพวกเขาจะปรนนิบัติรับใช้อยู่ต่อหน้าผู้ที่เราเจิมตั้งไว้นั้นตลอดไป
36ทุกคนในเชื้อสายของเจ้าที่รอดชีวิตจะมาค้อมคำนับผู้นั้น และร้องขอเศษเงินกับขนมปังก้อนหนึ่งว่า ‘โปรดมอบหมายงานปุโรหิตให้ข้าพเจ้าทำสักอย่างเถิด เพื่อข้าพเจ้าจะได้มีอาหารกิน’ ”