1มีชายตระกูลศูฟคนหนึ่งจากรามาธาอิมในแดนเทือกเขาแห่งเอฟราอิม ชื่อเอลคานาห์ เป็นลูกชายของเยโรฮัม เยโรฮัมเป็นลูกชายเอลีฮู เอลีฮูเป็นลูกชายโทหุ โทหุเป็นลูกชายศูฟชาวเอฟราอิม
2เอลคานาห์มีภรรยาสองคนคือฮันนาห์และเปนินนาห์ เปนินนาห์มีลูก ส่วนฮันนาห์ไม่มีลูก
3ชายผู้นี้จะเดินทางขึ้นไปจากเมืองของเขาเพื่อนมัสการและถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ที่ชิโลห์ทุกปี โฮฟนีและฟีเนหัส ลูกชายทั้งสองของเอลีเป็นปุโรหิตของพระยาห์เวห์อยู่ที่นั่น
4ทุกครั้งที่ถวายเครื่องบูชา เอลคานาห์จะเอาเนื้อสัตว์ส่วนต่างๆ ให้เปนินนาห์กับลูกชายลูกสาวทุกคน
5แต่สำหรับฮันนาห์เขาจะให้ถึงสองส่วนเพราะเขารักเธอ แต่พระยาห์เวห์ปิดครรภ์ของเธอไว้
6เพราะพระยาห์เวห์ปิดครรภ์ของฮันนาห์ เปนินนาห์จึงคอยยั่วยุเธอให้ขุ่นเคืองใจ
7เหตุการณ์เป็นอย่างนี้ปีแล้วปีเล่า ทุกครั้งที่ฮันนาห์ไปยังบ้านของพระยาห์เวห์ เปนินนาห์คู่แข่งก็จะยั่วยุจนเธอร้องไห้ไม่ยอมกินอะไร
8เอลคานาห์สามีของเธอจะพูดกับเธอว่า “ฮันนาห์ เธอร้องไห้ทำไม ทำไมไม่ยอมกินอาหาร ทำไมต้องทุกข์ระทมใจ มีฉันอยู่ทั้งคนไม่ดีกว่ามีลูกชายสิบคนหรือ”
9ครั้งหนึ่งขณะอยู่ที่ชิโลห์ หลังจากที่พวกเขากินและดื่มแล้ว ฮันนาห์ก็ลุกขึ้น ปุโรหิตเอลีนั่งอยู่บนเก้าอี้ของตนข้างเสาประตูบ้านของพระยาห์เวห์
10ฮันนาห์อธิษฐานร่ำไห้ด้วยความทุกข์ระทมขมขื่นต่อพระยาห์เวห์
11เธอถวายปฏิญาณว่า “พระยาห์เวห์องค์ผู้มีฤทธิ์ หากพระองค์เพียงเหลียวแลความทุกข์โศกของผู้รับใช้ของพระองค์และระลึกถึงข้าพเจ้า ไม่ลืมผู้รับใช้ของพระองค์ แต่ให้ลูกชายคนหนึ่งแก่ข้าพเจ้า แล้วข้าพเจ้าก็จะมอบถวายเขาแด่พระยาห์เวห์ตลอดชีวิตของเขา และมีดโกนจะไม่ถูกต้องศีรษะของเขาเลย”
12ขณะที่เธออธิษฐานต่อพระยาห์เวห์อยู่นั้น เอลีสังเกตเห็นริมฝีปากของเธอ
13ฮันนาห์อธิษฐานอยู่ในใจและริมฝีปากของเธอขมุบขมิบแต่ไม่ได้ยินเสียงของเธอ เอลีก็คิดว่าเธอเมาเหล้า
14จึงกล่าวกับเธอว่า “เธอจะเมาไปอีกนานสักเท่าใด เอาเหล้าองุ่นของเธอไปเก็บไว้เถอะ”
15ฮันนาห์ตอบว่า “เปล่าค่ะเจ้านาย ดิฉันคือหญิงผู้ทุกข์ระทม ดิฉันไม่ได้เมาเหล้าองุ่นหรือของมึนเมา แต่กำลังระบายความในใจต่อพระยาห์เวห์
16ขออย่าเข้าใจผิดว่าผู้รับใช้ของท่านเป็นหญิงชั่ว ดิฉันกำลังอธิษฐานด้วยความทุกข์ระทมและเศร้าใจอย่างมาก”
17เอลีจึงตอบว่า “ไปดีมีสุขเถิด ขอพระเจ้าของคนอิสราเอลมอบให้ตามคำขอของเธอ”
18เธอกล่าวว่า “ขอให้ผู้รับใช้ของท่านเป็นที่โปรดปรานในสายตาของท่านเถิด” แล้วเธอก็กลับไปกินอาหารและไม่ได้มีสีหน้าเศร้าสลดอีกเลย
19วันรุ่งขึ้นพวกเขาตื่นแต่เช้าและนมัสการต่อหน้าพระยาห์เวห์ จากนั้นก็กลับบ้านที่รามาห์ เอลคานาห์มีเพศสัมพันธ์กับฮันนาห์ภรรยาของเขา และพระยาห์เวห์ระลึกถึงเธอ
20เมื่อถึงวาระกำหนดฮันนาห์ก็ตั้งครรภ์และคลอดลูกชาย เธอตั้งชื่อเขาว่าซามูเอลตามที่เธอกล่าวว่า “เพราะดิฉันขอเขาจากพระยาห์เวห์”
21เมื่อเอลคานาห์สามีของเธอและทุกคนในครอบครัวขึ้นไปถวายเครื่องบูชาประจำปีแด่พระยาห์เวห์ และทำตามที่ได้ปฏิญาณไว้
22ฮันนาห์ไม่ได้ไปด้วย เธอบอกสามีว่า “รอจนลูกคนนี้หย่านม ดิฉันจะพาเขาไปอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์และเขาจะใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นตลอดไป”
23เอลคานาห์สามีของเธอบอกเธอว่า “ทำตามที่เธอเห็นว่าดีที่สุดเถิด อยู่ที่นี่รอจนเขาหย่านมก่อน ขอให้เป็นไปตามถ้อยคำของพระยาห์เวห์เถิด” เธอจึงยังคงอยู่ที่บ้าน เลี้ยงดูลูกจนเด็กนั้นหย่านม
24หลังจากหย่านมแล้ว เธอก็พาเด็กคนนั้นมายังบ้านของพระยาห์เวห์ที่ชิโลห์ขณะที่เขายังเล็กอยู่ พร้อมด้วยวัวผู้อายุสามปีหนึ่งตัว แป้งหนึ่งเอฟาห์ และเหล้าองุ่นหนึ่งถุงหนัง
25เมื่อพวกเขาฆ่าวัวถวายเสร็จแล้วก็พาเด็กนั้นมาพบเอลี
26ฮันนาห์กล่าวกับเอลีว่า “ท่านเจ้าข้า ท่านมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ดิฉันคือหญิงซึ่งเคยมายืนอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ตรงนี้
27ดิฉันขอลูกชายคนนี้จากพระองค์ และพระยาห์เวห์ก็ให้ตามคำวิงวอน
28บัดนี้ดิฉันนำเขามาถวายแด่พระยาห์เวห์ เพื่อทั้งชีวิตของเขาจะเป็นของพระยาห์เวห์” แล้วเขาก็นมัสการพระยาห์เวห์อยู่ที่นั่น