1เมื่อดาวิดพูดคุยกับซาอูลเสร็จแล้ว โยนาธานรู้สึกผูกพันเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันกับดาวิด เขารักดาวิดเหมือนรักตนเอง
2ตั้งแต่วันนั้นซาอูลเก็บตัวดาวิดไว้ ไม่อนุญาตให้เขากลับบ้านไปหาครอบครัว
3และโยนาธานทำพันธสัญญาเป็นเพื่อนแท้กับดาวิดเพราะเขารักดาวิดเหมือนรักตนเอง
4โยนาธานถอดเสื้อคลุมที่สวมอยู่ยกให้ดาวิด พร้อมทั้งเสื้อตัวใน ดาบ ธนู และเข็มขัด
5ซาอูลมอบหมายภารกิจใดให้ ดาวิดก็ทำจนสำเร็จลุล่วง ซาอูลจึงแต่งตั้งดาวิดให้มีตำแหน่งสูงในกองทัพ ซึ่งเป็นที่พอใจของบรรดาทหารและข้าราชการของซาอูล
6ขณะที่กองทัพอิสราเอลผู้มีชัยกำลังเดินทางกลับบ้าน หลังจากที่ดาวิดได้สังหารชาวฟีลิสเตียแล้ว มีพวกผู้หญิงจากหัวเมืองทั้งปวงของอิสราเอลออกมาต้อนรับกษัตริย์ซาอูล ร้องเพลง และร่ายรำด้วยความชื่นชมยินดี เล่นรำมะนาและดีดพิณ
7พวกเขาร่ายรำและร้องเพลงว่า “ซาอูลฆ่าศัตรูนับพัน และดาวิดฆ่าศัตรูนับหมื่น”
8ซาอูลโกรธยิ่งนัก บทเพลงร้องรับนั้นทำให้เขาไม่พอใจมากและคิดว่า “พวกเขายกย่องดาวิดว่าฆ่าคนเป็นหมื่นๆ ส่วนข้าแค่พัน ต่อไปเขาจะได้อะไรอีกถ้าไม่ใช่อาณาจักรนี้”
9นับแต่นั้นมาซาอูลก็จับตาดูดาวิดโดยไม่ให้คลาดสายตา
10วันรุ่งขึ้นวิญญาณชั่วจากพระเจ้าเข้าควบคุมซาอูล ซาอูลพร่ำเพ้ออยู่ในวัง ขณะที่ดาวิดเล่นพิณให้ฟังเช่นเคย ซาอูลถือหอกอยู่
11และรำพึงว่า “ข้าจะตรึงดาวิดให้ติดกำแพง” แล้วก็พุ่งหอกเข้าใส่ดาวิด แต่ดาวิดหลบได้ทั้งสองครั้ง
12ซาอูลกลัวดาวิด เพราะพระยาห์เวห์อยู่กับดาวิด แต่ละจากซาอูลไป
13ซาอูลจึงให้ดาวิดออกไปให้พ้นหน้า โดยแต่งตั้งให้เป็นผู้บังคับกองพันนำทหารออกไปรบ
14ดาวิดประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานทุกด้าน ทั้งนี้เพราะพระยาห์เวห์อยู่กับเขา
15เมื่อซาอูลเห็นว่าดาวิดประสบความสำเร็จเช่นนั้นก็ยิ่งกลัวดาวิดมากขึ้น
16แต่คนทั่วทั้งอิสราเอลและยูดาห์รักดาวิด เพราะดาวิดเป็นผู้นำพวกเขาออกไปรบ
17ซาอูลพูดกับดาวิดว่า “ข้าพร้อมจะยกเมราบลูกสาวคนโตของข้าให้เป็นภรรยาของเจ้า แต่เจ้าจงรับใช้ข้าอย่างกล้าหาญ และต่อสู้ศึกสงครามของพระยาห์เวห์” เพราะซาอูลนึกในใจว่า “ข้าไม่ต้องลงมือเอง ปล่อยให้พวกฟีลิสเตียกำจัดเขาดีกว่า!”
18ดาวิดพูดกับซาอูลว่า “ข้าพเจ้าเป็นใครกัน ครอบครัวของข้าพเจ้า หรือตระกูลของพ่อของข้าพเจ้าเป็นอะไรในอิสราเอลที่ข้าพเจ้าจะได้เป็นถึงลูกเขยของกษัตริย์”
19ดังนั้นเมื่อถึงเวลาที่จะยกเมราบลูกสาวของซาอูลให้แก่ดาวิด ซาอูลกลับยกเธอให้แก่อาดรีเอลจากเมโหลาห์
20ฝ่ายมีคาลลูกสาวของซาอูลหลงรักดาวิด ซาอูลยินดียิ่งนักเมื่อได้ทราบเรื่องนี้
21ซาอูลนึกในใจว่า “ข้าจะยกเธอให้เขา จะได้ใช้เธอล่อเขาและยืมมือพวกฟีลิสเตียเล่นงานเขา” ซาอูลจึงพูดกับดาวิดว่า “นี่เป็นโอกาสอีกครั้งที่เจ้าจะมาเป็นลูกเขยของข้า”
22ซาอูลจึงสั่งคนที่คอยรับใช้เขาว่า “จงไปพูดกับดาวิดเป็นการส่วนตัวว่า ‘ดูเถิดกษัตริย์ซาอูลนิยมชมชอบท่านมาก ทุกคนที่คอยรับใช้เขาก็ชอบท่าน บัดนี้จงมาเป็นลูกเขยของกษัตริย์เถิด’ ”
23พวกเขาก็บอกข้อความเหล่านี้แก่ดาวิด แต่ดาวิดตอบว่า “ท่านคิดว่าการเป็นลูกเขยของกษัตริย์เป็นเรื่องเล็กหรือ ข้าพเจ้าเป็นเพียงคนจนที่ไม่มีใครรู้จัก”
24เมื่อคนรับใช้ของซาอูลมารายงานตามที่ดาวิดกล่าว
25ซาอูลก็พูดว่า “จงบอกดาวิดว่า ‘กษัตริย์ไม่ต้องการสินสอดอะไร นอกจากหนังหุ้มปลายองคชาติของชาวฟีลิสเตียร้อยคนเพื่อเป็นการแก้แค้นศัตรู’ ” แผนการของซาอูลคือยืมมือชาวฟีลิสเตียกำจัดดาวิด
26เมื่อคนที่คอยรับใช้กษัตริย์นำความนี้มาแจ้งดาวิด เขาก็รับข้อเสนอนี้ด้วยความยินดี ฉะนั้นก่อนถึงเวลาที่กำหนดไว้
27ดาวิดก็พาพรรคพวกออกไปสังหารชาวฟีลิสเตียสองร้อยคน และนำหนังหุ้มปลายองคชาติกลับมา พวกเขานับจนครบจำนวนมอบให้กับซาอูลเพื่อดาวิดจะได้เป็นลูกเขยกษัตริย์ ดังนั้นซาอูลจึงยกมีคาลลูกสาวให้แต่งงานกับดาวิด
28เมื่อซาอูลตระหนักว่าพระยาห์เวห์อยู่กับดาวิด ทั้งมีคาลลูกสาวของซาอูลเองก็รักดาวิด
29ซาอูลก็ยิ่งกลัวดาวิดและเป็นศัตรูกับเขาไปตลอดชีวิต
30ทุกครั้งที่นายทัพฟีลิสเตียรุกเข้ามาโจมตี ดาวิดจะประสบความสำเร็จในการต่อสู้กับศัตรูมากกว่าทหารอื่นๆ ของซาอูล ชื่อของดาวิดจึงเลื่องลือไปทั่ว