1ครั้งนั้นชาวฟีลิสเตียรวมพลมาสู้รบและชุมนุมกันที่โสโคห์ในยูดาห์ พวกเขาตั้งค่ายพักที่เอเฟสดัมมิมซึ่งอยู่ระหว่างโสโคห์กับอาเซคาห์
2ซาอูลและชาวอิสราเอลมารวมพลและตั้งค่ายพักอยู่ที่หุบเขาเอลาห์ ตั้งแนวรบประจันหน้ากับชาวฟีลิสเตีย
3ชาวฟีลิสเตียยึดเนินเขาด้านหนึ่ง ชาวอิสราเอลยึดเนินเขาอีกด้านหนึ่ง มีหุบเขาคั่นกลาง
4ยอดนักรบชื่อโกลิอัทจากเมืองกัทออกมาจากค่ายฟีลิสเตีย เขาสูงประมาณ 3 เมตร
5เขาสวมหมวกเกราะทองสัมฤทธิ์และสวมเสื้อเกราะทองสัมฤทธิ์หนักห้าพันเชเขล
6ใส่สนับแข้งทองสัมฤทธิ์ มีหอกทองสัมฤทธิ์คล้องอยู่ที่บ่า
7ด้ามหอกเหมือนไม้กระพั่นทอผ้า ปลายหอกทำด้วยเหล็กหนักหกร้อยเชเขลมีคนแบกโล่เดินนำหน้า
8โกลิอัทยืนร้องท้าทหารอิสราเอลว่า “พวกเจ้าจะมาตั้งแถวสู้รบกันทำไม ข้าก็เป็นฟีลิสเตีย ส่วนพวกเจ้าก็เป็นคนรับใช้ของซาอูลไม่ใช่หรือ จงเลือกคนหนึ่งลงมาสู้กับข้า
9ถ้าคนของเจ้าฆ่าข้าได้ พวกข้าจะยอมแพ้พวกเจ้า แต่ถ้าข้าชนะและฆ่าเขาได้ พวกเจ้าต้องยอมแพ้เป็นทาสรับใช้พวกข้า”
10ชาวฟีลิสเตียคนนั้นพูดว่า “วันนี้ข้าขอท้ากองทัพอิสราเอล! ส่งคนมาสู้กับข้าสิ”
11เมื่อซาอูลและชาวอิสราเอลทั้งหมดได้ยินเช่นนี้ ก็พากันหวาดผวาและท้อแท้ใจ
12ฝ่ายดาวิดเป็นลูกชายของเจสซีชาวถิ่นเอฟราธาห์จากเบธเลเฮมในเขตยูดาห์ เจสซีมีลูกชายแปดคน เขาก็ชรามากแล้วในสมัยที่ซาอูลเป็นกษัตริย์
13ลูกชายสามคนแรกของเจสซีที่ติดตามซาอูลไปรบมีดังนี้คือ เอลีอับลูกหัวปี อาบีนาดับลูกคนที่สอง และชัมมาห์ลูกคนที่สาม
14ดาวิดเป็นลูกคนสุดท้อง พี่ชายสามคนแรกติดตามซาอูลไป
15ส่วนดาวิดไปๆ มาๆ ระหว่างซาอูลกับการเลี้ยงแกะของพ่อที่เบธเลเฮม
16ชาวฟีลิสเตียคนนี้มายืนร้องท้าเป็นประจำทุกเช้าเย็นตลอดสี่สิบวัน
17ฝ่ายเจสซีพูดกับดาวิดลูกชายว่า “จงรีบเอาข้าวคั่วหนึ่งเอฟาห์กับขนมปังสิบก้อนนี้ไปให้พี่ชายของเจ้าที่ค่าย
18เอาเนยแข็งสิบชิ้นนี้ไปให้ผู้บังคับกองของพี่ๆ ด้วย จงดูว่าพวกพี่เป็นอย่างไรกันบ้าง แล้วนำข่าวจากพวกเขากลับมาบอกพ่อด้วย
19พวกเขาอยู่กับซาอูลและกองทัพอิสราเอลที่หุบเขาเอลาห์ระหว่างการสู้รบกับคนฟีลิสเตีย”
20ดาวิดทิ้งฝูงแกะไว้ให้คนเลี้ยงแกะคนหนึ่งดูแล แล้วออกเดินทางตามคำสั่งของเจสซีตั้งแต่เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้นพร้อมด้วยของฝาก เขามาถึงค่ายพอดีกับที่กองทัพอิสราเอลกำลังจะยกออกไปสนามรบ มีเสียงตะโกนเสียงโห่ร้องออกศึก
21คนอิสราเอลและคนฟีลิสเตียต่างก็มาตั้งขบวนประจันหน้ากัน
22ดาวิดทิ้งข้าวของไว้กับเจ้าหน้าที่ผู้ดูแลสัมภาระ แล้ววิ่งออกไปที่แนวรบและถามพวกพี่ๆ ว่าเป็นอย่างไรบ้าง
23ขณะกำลังคุยกับพวกพี่ๆ โกลิอัทยอดนักรบชาวฟีลิสเตียจากเมืองกัทก้าวออกจากแถวมายืนร้องท้าเช่นเคย และดาวิดก็ได้ยิน
24เมื่อใดที่เห็นโกลิอัท ชาวอิสราเอลก็พากันวิ่งหนีด้วยความกลัวยิ่งนัก
25ชาวอิสราเอลพูดกันว่า “เจ้าเห็นคนนี้ไหม เขาออกมาสบประมาทคนอิสราเอลอยู่เป็นประจำ กษัตริย์จะมอบทรัพย์สินมากมายให้แก่คนที่ฆ่าเขาได้ และจะยกลูกสาวให้เป็นภรรยา ยิ่งกว่านั้นครอบครัวของพ่อเขาจะได้รับการยกเว้นภาษีในอิสราเอลด้วย”
26ดาวิดถามคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ว่า “ผู้ที่ฆ่าฟีลิสเตียคนนี้และกู้หน้าให้อิสราเอลจะได้รับบำเหน็จอะไรบ้าง ชาวฟีลิสเตียผู้ไม่ได้เข้าสุหนัตคนนี้เป็นใครกัน ถึงบังอาจมาร้องท้ากองทัพของพระเจ้าผู้มีชีวิตอยู่”
27พวกเขาก็บอกซ้ำสิ่งที่พูดไปแล้วว่า “คนที่ฆ่าเขาสำเร็จจะได้รับสิ่งต่างๆ ดังกล่าว”
28เมื่อเอลีอับพี่ชายคนโตของดาวิดได้ยินดาวิดพูดกับคนนั้นก็โกรธ และถามว่า “เจ้ามาทำอะไรที่นี่ แล้วเจ้าทิ้งแกะไม่กี่ตัวในถิ่นทุรกันดารไว้ให้ใครดูแล ข้ารู้ว่าเจ้าชอบคุยโวและรู้จักใจชั่วช้าของเจ้า นึกอยากมาดูเขารบกันล่ะสิ”
29ดาวิดตอบว่า “ข้าทำอะไรผิดหรือ ถามดูไม่ได้หรือ”
30แล้วดาวิดเดินไปถามคนอื่นๆ อีกในเรื่องเดิม ก็ได้รับคำตอบอย่างเดียวกัน
31มีผู้ได้ยินคำพูดของดาวิดจึงไปรายงานซาอูล เขาจึงให้คนไปตามตัวดาวิดมาพบ
32ดาวิดพูดกับซาอูลว่า “อย่าให้ผู้ใดเสียขวัญเพราะชาวฟีลิสเตียคนนี้เลย ผู้รับใช้ของท่านจะไปรบกับเขา”
33ซาอูลตอบว่า “เจ้าออกไปสู้กับชาวฟีลิสเตียคนนั้นไม่ได้หรอก เจ้าเป็นเพียงเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ส่วนเขาเป็นนักรบมาตั้งแต่วัยเยาว์แล้ว”
34แต่ดาวิดพูดกับซาอูลว่า “ข้าพเจ้าดูแลแกะของพ่อ เมื่อมีสิงโตหรือหมีมาคาบแกะไปจากฝูง
35ข้าพเจ้าไล่ตามฟาดฟันช่วยแกะนั้นออกมาจากปากของสิงโต หากมันหันมาเล่นงาน ข้าพเจ้าก็จะกระชากขนของมัน ฟาดมัน และฆ่าเสีย
36ผู้รับใช้ของท่านได้ฆ่าทั้งสิงโตและหมีมาแล้ว ชาวฟีลิสเตียผู้ไม่ได้เข้าสุหนัตคนนี้จะเป็นเหมือนสัตว์เหล่านั้น เพราะเขามาสบประมาทกองทัพของพระเจ้าผู้มีชีวิตอยู่
37พระยาห์เวห์ผู้ช่วยข้าพเจ้าให้รอดพ้นจากเขี้ยวเล็บของสิงโตและหมี จะช่วยข้าพเจ้าให้รอดพ้นจากมือชาวฟีลิสเตียผู้นี้” ซาอูลพูดกับดาวิดว่า “ไปเถิด ขอพระยาห์เวห์อยู่กับเจ้า”
38จากนั้นซาอูลก็ให้ดาวิดสวมชุดนักรบของซาอูลเอง มีเสื้อเกราะและหมวกเกราะทองสัมฤทธิ์
39ดาวิดสะพายดาบทับเสื้อเกราะ ลองเดินวนไปรอบๆ เพราะไม่คุ้นเคยกับชุดแบบนี้มาก่อน ดาวิดพูดกับซาอูลว่า “ข้าพเจ้าออกไปอย่างนี้ไม่ได้เพราะไม่เคยชิน” แล้วดาวิดก็ถอดชุดนั้นออก
40จากนั้นเขาหยิบไม้เท้าและไปเก็บหินเกลี้ยงห้าก้อนจากลำธารใส่ไว้ในย่ามของเขา ในมือถือสลิง เดินเข้าไปหาชาวฟีลิสเตียคนนั้น
41ขณะนั้นโกลิอัทเดินเข้ามาหาดาวิด มีคนแบกโล่เดินนำหน้า
42เมื่อเขาเห็นดาวิดซึ่งตัวเล็กยิ่งกว่าเด็กผู้ชาย และรูปหล่อผิวพรรณดี ก็นึกดูหมิ่น
43และกล่าวว่า “เห็นข้าเป็นหมาหรือไง ถึงได้ถือไม้เท้าออกมาหา” แล้วก็แช่งด่าดาวิดโดยอ้างนามเทพเจ้าต่างๆ ของตน
44โกลิอัทพูดว่า “มาสิ เดี๋ยวข้าจะแล่เนื้อเจ้าให้นกและสัตว์ป่ากิน!”
45ดาวิดพูดว่า “เจ้าถือดาบ ถือหอก และหอกซัดมาสู้กับข้า ส่วนข้าจะสู้กับเจ้าในนามพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ พระเจ้าของกองทัพอิสราเอลซึ่งเจ้าลบหลู่
46วันนี้พระยาห์เวห์จะมอบเจ้าไว้ในมือข้า และข้าจะฆ่าและตัดหัวเจ้า วันนี้ข้าจะเอาซากศพของกองทัพฟีลิสเตียให้นกและสัตว์ป่ากิน แล้วทั้งโลกจะได้รู้ว่ามีพระเจ้าในอิสราเอล
47คนทั้งปวงที่ชุมนุมกันอยู่ที่นี่จะได้รู้ว่าพระยาห์เวห์ไม่ได้ช่วยให้รอดด้วยดาบหรือหอก การศึกครั้งนี้เป็นของพระยาห์เวห์ พระองค์จะมอบเจ้าทุกคนไว้ในมือของพวกเรา”
48ขณะที่โกลิอัทเข้ามาใกล้เพื่อต่อสู้ ดาวิดก็วิ่งเข้าไปประจันหน้า
49เอามือล้วงลงไปในย่ามหยิบก้อนหินออกมาคล้องเข้ากับสลิง แล้วเหวี่ยงก้อนหินอัดเข้าที่หน้าผากของโกลิอัท ก้อนหินฝังจมเข้าไป โกลิอัทล้มคว่ำลงกับพื้น
50เป็นอันว่าดาวิดพิชิตชาวฟีลิสเตียคนนั้นด้วยสลิงและก้อนหิน แม้ไม่มีดาบแต่ก็ล้มเขาได้และฆ่าเขาเสีย
51ดาวิดวิ่งขึ้นไปยืนบนร่างของเขา ดึงดาบของโกลิอัทออกจากฝัก หลังจากฆ่าเขาแล้ว ดาวิดก็ใช้ดาบนั้นตัดศีรษะเขา เมื่อชาวฟีลิสเตียเห็นวีรบุรุษของตนตายเสียแล้ว ก็หันหลังวิ่งหนีไป
52คนอิสราเอลและยูดาห์จึงโห่ร้องมีชัย แล้วรุกไล่ฟีลิสเตียไปไกลถึงทางเข้าเมืองกัทและประตูเมืองเอโครน ศพชาวฟีลิสเตียเกลื่อนกลาดตลอดเส้นทางชาอาราอิมที่จะไปยังเมืองกัทและเมืองเอโครน
53หลังจากนั้นชาวอิสราเอลก็กลับมาปล้นค่ายของชาวฟีลิสเตีย
54ดาวิดนำศีรษะของโกลิอัทไปยังเยรูซาเล็ม และเก็บอาวุธของเขาไว้ในเต็นท์ของตน
55ขณะซาอูลเฝ้ามองดาวิดออกไปสู้กับโกลิอัท เขาถามแม่ทัพอับเนอร์ว่า “อับเนอร์ เด็กหนุ่มคนนั้นเป็นลูกเต้าเหล่าใคร” อับเนอร์ตอบว่า “ข้าแต่กษัตริย์ ท่านมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ข้าพเจ้าไม่ทราบฉันนั้น”
56ซาอูลพูดว่า “ไปสืบมาสิว่าชายหนุ่มคนนี้เป็นลูกของใคร”
57ทันทีที่ดาวิดกลับจากสังหารโกลิอัท อับเนอร์นำตัวเขามาพบซาอูล ดาวิดยังหิ้วศีรษะของโกลิอัทอยู่
58ซาอูลถามว่า “พ่อหนุ่ม เจ้าเป็นลูกเต้าเหล่าใคร” ดาวิดพูดว่า “ข้าพเจ้าเป็นลูกชายของเจสซีแห่งเบธเลเฮม ผู้รับใช้ของท่าน”