1องค์เจ้านาย พระองค์เป็นที่พักพิงของพวกเรา ตลอดทุกชั่วอายุ
2ก่อนภูเขาจะถือกำเนิด หรือพระองค์ให้ทั้งโลกนี้เกิดขึ้น พระองค์เป็นพระเจ้าตั้งแต่นิรันดร์กาลถึงนิรันดร์กาล
3พระองค์ทำให้ผู้คนกลับคืนสู่ธุลีดิน โดยพูดว่า “มนุษย์เอ๋ย จงคืนสู่ธุลีดิน”
4หนึ่งพันปีในสายตาของพระองค์ เหมือนหนึ่งวันที่เพิ่งผ่านไป หรือเหมือนหนึ่งชั่วยามในตอนกลางคืน
5แต่พระองค์กวาดล้างผู้คนไปในยามหลับใหล พวกเขาเป็นเหมือนหญ้าเขียวสดในยามเช้า
6ในยามเช้ามันก็งอกขึ้นใหม่ แต่ตกเย็นก็แห้งและเหี่ยวไป
7เราถูกความโกรธของพระองค์เผาผลาญ และหวาดกลัวด้วยความขุ่นเคืองของพระองค์
8พระองค์วางความชั่วช้าของเราไว้ต่อหน้าพระองค์ บาปที่เราซ่อนเร้นก็ถูกตีแผ่ในความสว่างต่อหน้าพระองค์
9วันเวลาทั้งสิ้นของเราหมดไปเพราะความโกรธเกรี้ยวของพระองค์ ปีเดือนของเราจบลงด้วยเสียงคร่ำครวญ
10วันเวลาของเราอาจถึงเจ็ดสิบปี หรือแปดสิบปีถ้าเรายังแข็งแรง แม้แต่วันเวลาที่ดีที่สุด ก็มีแต่ความทุกข์และความโศกเศร้า ในไม่ช้าก็ผ่านพ้นและพวกเราก็จากไป
11ถ้าเพียงเรารู้ถึงอานุภาพแห่งความโกรธของพระองค์ ความโกรธเกรี้ยวของพระองค์ยิ่งใหญ่เหมือนกับความน่ายำเกรงที่พระองค์สมควรได้รับ
12ขอสอนพวกเราให้นับวันเวลาของเรา เพื่อจะได้มีจิตใจที่กอปรด้วยสติปัญญา
13พระยาห์เวห์! ขอเมตตาเถิด จะเป็นอย่างนี้ไปอีกนานเท่าใด โปรดสงสารบรรดาผู้รับใช้ของพระองค์
14ขอให้พวกเราอิ่มเอมด้วยความรักมั่นคงของพระองค์ในยามเช้า เพื่อเราจะร้องเพลงด้วยความยินดี และมีความสุขตลอดชีวิต
15โปรดมอบวันเวลาผาสุกยืนยาว ชดเชยกับปีเดือนที่พระองค์ให้เราทุกข์โศก
16ขอให้ผู้รับใช้ของพระองค์ได้เห็นการกระทำของพระองค์ ให้ลูกหลานพวกเขาได้เห็นบารมีของพระองค์
17ขอความโปรดปรานขององค์เจ้านายพระเจ้าของเราอยู่กับเรา ขอสถาปนาผลงานจากมือเราเถิด ขอสถาปนาผลงานจากมือของเรา