1พระเจ้าพระองค์ได้ละทิ้งเราทั้งหลาย และทลายที่มั่นของพวกเรา พระองค์โกรธแล้ว บัดนี้โปรดให้เรากลับสู่สภาพดี
2พระองค์ได้เขย่าแผ่นดินและทำให้แยกออก ขอประสานรอยร้าว เพราะขณะนี้แผ่นดินกำลังสั่นสะเทือน
3พระองค์ได้ให้ประชาชนของพระองค์เผชิญเวลาแห่งความสิ้นหวัง พระองค์มอบเหล้าองุ่นที่ทำให้เราซวนเซ
4แต่สำหรับคนที่ยำเกรงพระองค์นั้น พระองค์โปรดชูธงขึ้น คลี่ออกต้านคันธนู
5ขอช่วยพวกเราด้วยมือขวาของพระองค์ เพื่อคนที่พระองค์รักจะรอด
6พระเจ้าพูดจากสถานนมัสการของพระองค์ว่า “ในชัยชนะ เราจะแบ่งเชเคม และกำหนดเขตหุบเขาสุคคท
7กิเลอาดเป็นของเรา มนัสเสห์เป็นของเรา เอฟราอิมคือหมวกเกราะของเรา ยูดาห์คือคทาของเรา
8โมอับเป็นอ่างชำระของเรา เราโยนรองเท้าลงบนเอโดม และเราจะโห่ร้องด้วยชัยชนะเหนือฟีลิสเตีย”
9ใครจะพาข้าพเจ้าไปยังเมืองป้อมปราการ ใครจะนำข้าพเจ้าไปยังเอโดม
10พระเจ้าพระองค์ไม่ใช่หรือที่ตอนนี้ทอดทิ้งเรา และไม่ร่วมทัพกับเราอีกต่อไป
11ขอช่วยเราต่อสู้ข้าศึก เพราะความช่วยเหลือของมนุษย์นั้นไร้ค่า
12โดยพระเจ้าเราจะมีชัยชนะ พระองค์จะเหยียบย่ำศัตรูของเรา