1ข้าแต่พระเจ้า โปรดฟังคำอธิษฐานของข้าพเจ้า อย่าเพิกเฉยต่อคำวิงวอนของข้าพเจ้า
2ขอฟังและตอบเถิด ความคิดรบกวนจิตใจ และข้าพเจ้าวิตก
3เพราะเสียงของศัตรู เพราะการคุกคามของคนชั่ว เพราะเขานำความทุกข์มาให้ข้าพเจ้า และโจมตีข้าพเจ้าด้วยความโกรธ
4จิตใจข้าพเจ้าร้าวรานอยู่ภายใน ความหวาดผวาต่อความตายจู่โจมข้าพเจ้า
5ความกลัวและความหวาดหวั่นครอบงำข้าพเจ้า ความหวาดกลัวท่วมท้นข้าพเจ้า
6ข้าพเจ้ากล่าวว่า “โอ ข้าพเจ้าอยากมีปีกเหมือนนกพิราบ! จะได้บินไปและพักสงบ
7ข้าพเจ้าจะหนีไปไกลลิบ และพักอยู่ในถิ่นทุรกันดาร
8ข้าพเจ้าจะรีบไปยังที่กำบัง ไกลจากมรสุมและพายุร้ายนี้”
9องค์เจ้านาย ขอทำให้คนชั่วสับสน ทำให้คำพูดของเขายุ่งเหยิง เพราะข้าพเจ้าเห็นความรุนแรงและการฆ่าฟันในเมือง
10พวกเขาป้วนเปี้ยนอยู่บนกำแพงทั้งวันทั้งคืน ความมุ่งร้ายและทารุณอยู่ในนั้น
11พวกบ่อนทำลายทำงานอยู่ในเมือง การข่มขู่และหลอกลวงมีไม่ขาดตามท้องถนน
12หากศัตรูดูถูกข้าพเจ้า ข้าพเจ้ายังพอทนได้ หากปฏิปักษ์ลุกขึ้นต่อต้านข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะซ่อนตัวเสีย
13แต่นี่เป็นท่านเอง ซึ่งเหมือนข้าพเจ้า เพื่อนร่วมทาง เพื่อนสนิทของข้าพเจ้า
14ผู้ซึ่งครั้งหนึ่งข้าพเจ้าเคยสนทนาด้วยอย่างชื่นบาน ที่บ้านของพระเจ้า ขณะที่เราเดินไป ท่ามกลางฝูงชน
15ขอให้ความตายมาถึงศัตรูของข้าพเจ้าอย่างไม่ทันตั้งตัว ให้ลงไปแดนมรณาทั้งเป็น เพราะความชั่วอยู่ท่ามกลางพวกเขา
16ส่วนข้าพเจ้าร้องหาพระเจ้า และพระยาห์เวห์ช่วยข้าพเจ้า
17ยามเย็น ยามเช้า และยามเที่ยง ข้าพเจ้าร้องด้วยความทุกข์ลำเค็ญ และพระองค์ได้ยินเสียงของข้าพเจ้า
18พระองค์ช่วยข้าพเจ้าจากอันตราย จากสงครามที่เล่นงานข้าพเจ้า แม้ข้าศึกมากมายต่อสู้กับข้าพเจ้า
19พระเจ้าผู้ครอบครองตั้งแต่โบราณ ผู้ไม่เปลี่ยนแปลงนั้น จะฟังและทำให้เขาถ่อมลง เพราะพวกเขาไม่ยำเกรงพระเจ้า
20เพื่อนของข้าพเจ้าโจมตีเพื่อนของเขา เขาละเมิดพันธสัญญา
21คำพูดของเขานุ่มเหมือนเนย แต่สงครามอยู่ในใจเขา ถ้อยคำของเขาละมุนกว่าน้ำมันหอม แต่ถ้อยคำเหล่านั้นเป็นดาบที่ชักออกมา
22จงมอบภาระของท่านไว้กับพระยาห์เวห์ พระองค์จะค้ำจุนท่านไว้ พระองค์จะไม่ปล่อยให้ คนชอบธรรมสั่นคลอน
23พระเจ้า แต่พระองค์จะนำคนชั่ว ลงสู่หลุมแห่งความเสื่อมโทรม คนที่กระหายเลือดและหลอกลวง จะมีชีวิตไม่ถึงครึ่งอายุขัยของเขา แต่ข้าพเจ้านั้นวางใจในพระองค์