1พระเจ้าของข้าพเจ้า กวางกระหายหาธารน้ำฉันใด จิตวิญญาณของข้าพเจ้าก็โหยหาพระองค์ฉันนั้น
2จิตวิญญาณของข้าพเจ้ากระหายหาพระเจ้าผู้มีชีวิตอยู่ เมื่อไหร่ข้าพเจ้าจะได้พบพระองค์
3ข้าพเจ้ากินน้ำตาต่างอาหาร ทั้งวันทั้งคืน ขณะที่ผู้คนพูดกับข้าพเจ้าวันยังค่ำว่า “พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน”
4ข้าพเจ้ายังจำสิ่งเหล่านี้ได้ เมื่อระบายความในใจออกมา ข้าพเจ้าเคยไปบ้านของพระเจ้า ภายใต้การคุ้มครองขององค์มหิทธิฤทธิ์ด้วยเสียงโห่ร้องยินดีและสรรเสริญพระเจ้า ร่วมกับฝูงชนในเทศกาลฉลอง
5จิตวิญญาณของข้าพเจ้า เหตุใดจึงท้อแท้ เหตุใดจึงกระสับกระส่ายอยู่ภายในข้าพเจ้า จงหวังในพระเจ้า เพราะข้าพเจ้าจะยังคงสรรเสริญพระองค์ พระผู้ช่วยให้รอดของข้าพเจ้าและพระเจ้าของข้าพเจ้า
6จิตวิญญาณของข้าพเจ้าท้อแท้อยู่ภายในข้าพเจ้า ฉะนั้นข้าพเจ้าจะระลึกถึงพระองค์ จากดินแดนแห่งแม่น้ำจอร์แดน จากยอดภูเขาเฮอร์โมน จากภูเขามิซาร์
7ที่ลึกกู่เรียกที่ลึก ด้วยเสียงน้ำตกกึกก้องของพระองค์ กระแสคลื่นและน้ำหลากของพระองค์ ท่วมท้นข้าพเจ้า
8ยามกลางวัน พระยาห์เวห์นำทางความรักของพระองค์ ยามกลางคืน บทเพลงของพระองค์อยู่กับข้าพเจ้า เป็นคำอธิษฐานต่อพระเจ้าแห่งชีวิตของข้าพเจ้า
9ข้าพเจ้าพูดกับพระเจ้าศิลาของข้าพเจ้าว่า “เหตุใดพระองค์ลืมข้าพเจ้าแล้ว เหตุใดข้าพเจ้าต้องระทมทุกข์ ต้องถูกศัตรูกดขี่ข่มเหง”
10ข้าพเจ้าร้าวรานเข้าไปถึงกระดูก เมื่อถูกศัตรูเหยียดหยาม ตลอดวันเขาเยาะเย้ยว่า “พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน”
11จิตวิญญาณของข้าพเจ้า ทำไมถึงโศกเศร้า ทำไมภายในข้าพเจ้าจึงวุ่นวายเช่นนี้ จงหวังในพระเจ้า เพราะข้าพเจ้าจะยังคงสรรเสริญพระองค์ พระผู้ช่วยให้รอดและพระเจ้าของข้าพเจ้า