1ที่ริมฝั่งแม่น้ำของบาบิโลน พวกเรานั่งลงและร่ำไห้ เมื่อระลึกถึงศิโยน
2พวกเราแขวนพิณของเราไว้ ที่ต้นป็อปลาร์
3เพราะที่นั่น ผู้คุมขอให้เราร้องเพลง พวกคนทรมานเรา สั่งให้เราร้องเพลงยินดี พวกเขาพูดว่า “ร้องเพลงแห่งศิโยนให้ฟังสักเพลงซิ!”
4เราจะร้องเพลงของพระยาห์เวห์ ในดินแดนของต่างชาติได้อย่างไร
5เยรูซาเล็ม หากเราลืมเจ้า ขอให้มือขวาของเราลืมฝีมือเสีย
6ขอให้ลิ้นของเราติดเพดานปาก หากเราลืมเจ้า หากเราไม่คิดว่าเยรูซาเล็ม เป็นสุดยอดของความยินดี
7พระยาห์เวห์ขอจดจำสิ่งที่ชาวเอโดมได้ทำ ในวันที่เยรูซาเล็มแตก พวกเขาโห่ร้องว่า “พังมันเลย ทลายให้ถึงรากถึงโคน!”
8ธิดาบาบิโลน เจ้าจะพินาศย่อยยับ ความสุขเป็นของผู้ที่คืนสนองเจ้า ตามสิ่งที่เจ้าทำกับเรา
9ความสุขเป็นของผู้ที่จับพวกทารกของเจ้า ฟาดลงกับก้อนหิน