1จงสรรเสริญพระยาห์เวห์ และประกาศนามของพระองค์ ให้ชนชาติทั้งหลายได้รู้ถึงสิ่งที่พระองค์ทำ
2จงร้องเพลงถวายพระองค์ ร้องสรรเสริญถวายพระองค์ บอกถึงกิจอันมหัศจรรย์ทั้งสิ้นของพระองค์
3จงเทิดทูนนามอันบริสุทธิ์ของพระองค์ ให้จิตใจของคนที่แสวงหาพระยาห์เวห์ชื่นชมยินดี
4จงมุ่งมองที่พระยาห์เวห์และกำลังของพระองค์ จงแสวงหาใบหน้าของพระองค์เสมอ
5จงระลึกถึงปาฏิหาริย์ที่พระองค์กระทำ ถึงการอัศจรรย์และคำพิพากษาที่พระองค์ประกาศ
6เชื้อสายของอับราฮัมผู้รับใช้ของพระองค์ ลูกหลานของยาโคบผู้รับการเลือกสรร
7พระองค์คือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา การพิพากษาของพระองค์อยู่ทั่วพื้นแผ่นดินโลก
8พระองค์ระลึกถึงพันธสัญญาของพระองค์ตลอดกาล ระลึกถึงสัญญาที่ไว้ตลอดพันชั่วอายุคน
9พันธสัญญาที่พระองค์ทำกับอับราฮัม คำปฏิญาณที่พระองค์ให้ไว้กับอิสอัค
10พระองค์ยืนยันต่อยาโคบเป็นกฎเกณฑ์ ต่ออิสราเอลเป็นพันธสัญญานิรันดร์
11“เราจะยกดินแดนคานาอันให้เจ้า ให้เป็นมรดกของเจ้าทั้งหลาย”
12เมื่ออิสราเอลยังมีจำนวนน้อยนัก น้อยเหลือเกิน และเป็นเพียงคนแปลกหน้าในดินแดนนั้น
13พวกเขาร่อนเร่จากชนชาติหนึ่งไปอีกชนชาติหนึ่ง จากอาณาจักรหนึ่งไปอีกอาณาจักรหนึ่ง
14พระองค์ไม่ยอมให้ใครข่มเหงพวกเขา เพราะเห็นแก่เขา พระองค์กำราบกษัตริย์ทั้งหลายว่า
15“อย่าแตะต้องบรรดาผู้ที่เราเจิมไว้ อย่าทำอันตรายผู้เผยพระวจนะของเรา”
16พระองค์สั่งให้เกิดการกันดารอาหารในดินแดนนั้น และทำลายเสบียงอาหารทั้งสิ้น
17และพระองค์ส่งชายคนหนึ่งไปล่วงหน้าพวกเขา โยเซฟถูกขายไปเป็นทาส
18เท้าของเขาฟกช้ำเพราะถูกตีตรวน คอของเขาค้ำอยู่คาเหล็ก
19ตราบจนสิ่งที่เขาบอกไว้เป็นจริงขึ้นมา ตราบจนพระวจนะของพระยาห์เวห์พิสูจน์ว่าเขาพูดจริง
20ฟาโรห์ได้ส่งคนมาปล่อยตัวเขา ประมุขของประชาชนปล่อยเขาเป็นอิสระ
21ฟาโรห์ได้ตั้งเขาให้เป็นนายเหนือสำนัก เป็นคนดูแลทุกสิ่งที่พระองค์ครอบครอง
22เพื่อชี้แนะเจ้านายทั้งหลายตามใจชอบ และสั่งสอนปัญญาให้กับที่ปรึกษาของกษัตริย์
23แล้วอิสราเอลมาอยู่ในอียิปต์ ยาโคบอาศัยอย่างคนต่างชาติในดินแดนของฮาม
24พระยาห์เวห์ทำให้คนของพระองค์มีลูกดก จนพวกเขามีจำนวนมากเกินกว่าศัตรู
25ศัตรูผู้ที่พระเจ้าเปลี่ยนใจให้มาเกลียดคนของพระองค์ ให้คบคิดกันต่อต้านผู้รับใช้ของพระองค์
26พระองค์ส่งโมเสสผู้รับใช้ของพระองค์ กับอาโรนผู้ซึ่งพระองค์เลือกสรร
27ทั้งสองแสดงหมายสำคัญของพระองค์ท่ามกลางพวกเขา แสดงปาฏิหาริย์ของพระองค์ในดินแดนของฮาม
28พระองค์ส่งความมืดมาทำให้ดินแดนนั้นมืด เพราะพวกเขาขัดขืนถ้อยคำของพระองค์ไม่ใช่หรือ
29พระองค์เปลี่ยนน้ำให้เป็นเลือด ทำให้ปลาของพวกเขาตายหมด
30ดินแดนของพวกเขาเต็มไปด้วยกบ ซึ่งเข้าไปถึงห้องนอนของบรรดาผู้มีอำนาจปกครอง
31พระองค์พูด แล้วฝูงเหลือบและริ้น ก็มาทั่วดินแดนของพวกเขา
32พระองค์เปลี่ยนฝนให้เป็นลูกเห็บ และฟ้าคำรนทั่วดินแดนนั้น
33พระองค์ทำลายเถาองุ่นและต้นมะเดื่อ และโค่นต้นไม้ในดินแดนของพวกเขาระเนระนาด
34พระองค์พูด ฝูงตั๊กแตนก็มา มืดฟ้ามัวดิน
35มันกัดกินทุกอย่างที่เขียวชอุ่มในแผ่นดิน กัดกินผลิตผลทั้งหมดจากพื้นดิน
36จากนั้นพระองค์ประหารลูกหัวปีในดินแดนของเขา ผลแรกจากวัยหนุ่มของเขา
37พระองค์นำอิสราเอลออกมาพร้อมกับเงินและทอง ไม่มีใครสักคนในตระกูลต่างๆ ที่อิดออดลังเล
38อียิปต์เปรมปรีดิ์เมื่อพวกเขาออกไป เพราะพวกเขากลัวอิสราเอลยิ่งนัก
39พระองค์แผ่เมฆเป็นร่มกำบัง และไฟเพื่อให้แสงสว่างยามค่ำคืน
40พวกเขาร้องขอ พระองค์ก็ส่งนกคุ่มมา พระองค์เลี้ยงพวกเขาให้อิ่มด้วยอาหารจากสวรรค์
41พระองค์เปิดศิลา น้ำก็พุ่งออกมา มันไหลดั่งแม่น้ำในถิ่นทุรกันดาร
42เพราะพระองค์ระลึกถึงสัญญาอันศักดิ์สิทธิ์ ที่ให้แก่อับราฮัมผู้รับใช้ของพระองค์
43พระองค์จึงนำคนของพระองค์ออกมาด้วยความชื่นบาน คนที่พระองค์เลือกสรรด้วยเสียงโห่ร้องยินดี
44พระองค์ให้ดินแดนของชนชาติทั้งหลายแก่พวกเขา และเขาได้ครองสิทธิ์ในสิ่งที่คนอื่นลงแรงไว้
45เพื่อพวกเขาจะได้รักษาข้อบังคับ และทำตามกฎบัญญัติของพระองค์ จงสรรเสริญพระยาห์เวห์เถิด