1ลูกเอ๋ย จงตั้งใจฟังปัญญาของเรา จงเงี่ยหูฟังถ้อยคำแห่งความเข้าใจอันลึกซึ้งของเรา
2เพื่อเจ้าจะได้รักษาความสุขุมรอบคอบ และริมฝีปากของเจ้าจะสงวนความรู้ไว้
3เพราะริมฝีปากของหญิงแพศยาหวานปานน้ำผึ้ง และคำพูดของเธอก็ลื่นยิ่งกว่าน้ำมัน
4แต่ท้ายที่สุด เธอขมยิ่งกว่าบอระเพ็ด คมยิ่งกว่าดาบสองคม
5เท้าของเธอนำไปสู่ความตาย ย่างก้าวของเธอตรงดิ่งไปยังหลุมฝังศพ
6เธอไม่สนใจทางแห่งชีวิต วิถีของเธอไร้จุดหมาย แต่เธอไม่รู้เลย
7ลูกเอ๋ย บัดนี้จงฟังเรา และอย่าหันหนีจากถ้อยคำของเรา
8จงให้วิถีของเจ้าห่างไกลจากเธอ อย่าเฉียดใกล้ประตูบ้านของเธอ
9เกรงว่าเจ้าจะเสียเกียรติแก่คนอื่น และศักดิ์ศรีของเจ้าแก่คนโหดร้าย
10เกรงว่าคนแปลกหน้าจะเสวยสุขทรัพย์สินของเจ้า และน้ำพักน้ำแรงของเจ้าจะตกแก่บ้านคนอื่น
11ในบั้นปลายชีวิต เจ้าจะร้องโอดครวญ เมื่อกำลังและร่างกายของเจ้าถูกกัดกินจนเสื่อมโทรมไป
12เจ้าจะพูดว่า “เราเคยเกลียดการฝึกวินัย! และไม่แยแสคำตักเตือน!
13เราไม่ยอมเชื่อฟังครูอาจารย์ หรือเอียงหูฟังคนที่สอนเรา
14และในไม่ช้า เราจะต้องเจอปัญหาหนัก ในที่ประชุมของคนของพระเจ้า”
15จงดื่มน้ำจากบ่อเก็บของเจ้า น้ำที่ไหลจากบ่อของเจ้าเอง
16ควรให้น้ำพุของเจ้าไหลล้นออกไปตามถนนหรือ หรือให้ธารน้ำของเจ้าไหลไปในย่านชุมชน
17จงให้สายน้ำเหล่านั้นเป็นของเจ้าผู้เดียว จงอย่าแบ่งปันกับคนแปลกหน้า
18จงให้น้ำพุของเจ้าได้รับพร และยินดีในภรรยาคู่ชีวิตที่ได้มาในวัยหนุ่ม
19ดั่งกวางตัวเมียน่ารัก เลียงผาสง่างาม ขอให้เจ้าอิ่มเอมอ้อมอกของเธอเสมอ ให้มึนเมาในความรักของเธอตลอดไป
20ลูกเอ๋ย ไยไปลุ่มหลงภรรยาของชายอื่น ทำไมจึงไปซบอกหญิงแพศยา
21เพราะทางของเจ้าอยู่ในสายตาของพระยาห์เวห์ พระองค์ตรวจดูวิถีทางทั้งสิ้นของเจ้า
22คนชั่วติดกับเพราะบาปของตน และบ่วงบาปรัดเขาไว้แน่น
23พวกเขาจะตายเพราะขาดวินัย และหลงผิดไป เพราะความโง่เง่าของตนเอง