1อย่าอิจฉาคนชั่ว อย่าปรารถนาจะเป็นเพื่อนเขา
2เพราะใจของเขาวางแผนทารุณ และพูดถึงการก่อความเดือดร้อน
3บ้านนั้นสร้างขึ้นโดยสติปัญญา และสถาปนาขึ้นด้วยความเข้าใจ
4โดยความรู้ ห้องต่างๆ ก็เต็มไปด้วย ทรัพย์สมบัติงดงามและหายาก
5คนฉลาดมีชัยด้วยอำนาจยิ่งใหญ่ และผู้มีความรู้ก็รวบรวมกำลังของตน
6แน่นอน เจ้าต้องการคำแนะนำเมื่อทำสงคราม และชัยชนะย่อมได้มาจากที่ปรึกษามากมาย
7สติปัญญาอยู่สูงเกินเอื้อมสำหรับคนโง่ พวกเขาต้องไม่อ้าปากในที่ประชุมที่ประตูเมือง
8ใครที่วางแผนชั่ว จะได้ชื่อว่าคนเจ้าเล่ห์
9อุบายของความโง่เขลาเป็นบาป และผู้คนรังเกียจคนเยาะเย้ย
10ถ้าเจ้าท้อแท้ในยามลำบาก กำลังของเจ้าน้อยจริง!
11จงช่วยคนที่ถูกนำไปสู่ความตาย และรั้งคนที่เดินโซเซไปสู่การสังหาร
12ถ้าเจ้าพูดว่า “แต่เราไม่รู้เรื่องนี้เลย” พระองค์ผู้ที่ชั่งจิตใจ จะไม่รับรู้หรือ พระองค์ผู้พิทักษ์ชีวิตของเจ้า จะไม่รู้หรือ พระองค์จะไม่ตอบแทนทุกคนตามสิ่งที่พวกเขาทำหรือ
13ลูกเอ๋ย จงกินน้ำผึ้งเพราะเป็นสิ่งดี น้ำผึ้งหยดจากรวงนั้นหวานลิ้น
14รู้เถิดว่าปัญญาก็หวานเหมือนน้ำผึ้งสำหรับเจ้า หากเจ้าพบปัญญาก็มีความหวังในอนาคต และความหวังของเจ้าจะไม่สลาย
15อย่าซุ่มซ่อนเหมือนหัวขโมยใกล้บ้านของคนชอบธรรม อย่าปล้นที่อาศัยของเขา
16เพราะแม้คนชอบธรรมล้มลงเจ็ดครั้ง ก็ลุกขึ้นได้อีก แต่คนชั่วจะสะดุดเมื่อเกิดภัยพิบัติ
17อย่าสะใจเมื่อศัตรูของเจ้าล้ม อย่าดีใจเมื่อพวกเขาสะดุด
18เกรงว่าพระยาห์เวห์จะเห็นและไม่ชอบใจ แล้วหันความโกรธของพระองค์ไปจากพวกเขา
19อย่าร้อนใจเพราะคนทำชั่ว หรืออิจฉาริษยาคนคนชั่วร้าย
20เพราะคนทำชั่วไม่มีอนาคตให้หวัง ตะเกียงของคนชั่วร้ายจะถูกดับไป
21ลูกเอ๋ย จงยำเกรงพระยาห์เวห์และกษัตริย์ อย่าเข้าร่วมกับเจ้าหน้าที่ผู้กบฏ
22เพราะทั้งสองพระองค์จะส่งหายนะมาสู่พวกเขาโดยพลัน ใครจะรู้ถึงความย่อยยับที่จะเกิดขึ้น
23ต่อไปนี้เป็นคำสอนของปราชญ์เช่นกัน การตัดสินอย่างลำเอียงเป็นสิ่งไม่ดี
24ใครที่พูดกับคนผิดว่า “ท่านบริสุทธิ์” จะถูกคนแช่งด่า และถูกชนชาติต่างๆ ประณาม
25แต่ผู้ที่ตัดสินลงโทษคนผิดจะได้ดี พระพรมากมายจะมาถึงเขา
26คำตอบซื่อตรง เป็นดั่งจุมพิตบนริมฝีปาก
27จงจัดแจงงานกลางแจ้งตามขั้นตอน เตรียมที่นาให้พร้อม จากนั้นจึงค่อยสร้างบ้าน
28อย่าเป็นพยานปรักปรำเพื่อนบ้านโดยไม่มีเหตุ เจ้าจะใช้ริมฝีปากล่อลวงงั้นหรือ
29อย่าพูดว่า “ฉันจะทำกับพวกเขาเหมือนที่พวกเขาทำกับฉัน จะแก้แค้นสิ่งที่พวกเขาทำไว้”
30เราเดินผ่านไร่นาของคนเกียจคร้าน ผ่านสวนองุ่นของคนไม่รู้จักคิด
31มีหนามขึ้นอยู่เต็มไปหมด พื้นดินถูกคลุมด้วยวัชพืช กำแพงหินก็พังทลาย
32เราครุ่นคิดในใจในสิ่งที่เราสังเกต และได้บทเรียนจากสิ่งที่เห็นว่า
33หลับอีกนิด เคลิ้มอีกหน่อย กอดอกงีบต่อสักครู่
34ความจนจะจู่โจมเจ้าเหมือนโจร และความขัดสนเหมือนคนถืออาวุธ