1ใครที่รักวินัยก็รักความรู้ แต่ใครที่เกลียดคำตักเตือนก็โง่เขลา
2คนดีย่อมได้รับความโปรดปรานจากพระยาห์เวห์ แต่พระองค์ประณามคนที่คิดแผนชั่ว
3ไม่มีใครมั่นคงอยู่ได้ด้วยความชั่ว แต่รากของคนชอบธรรมนั้นมั่นคง
4ภรรยาที่มีเกียรติเป็นมงกุฎของสามี แต่ภรรยาที่น่าอับอายเป็นกระดูกผุของสามี
5แผนการของคนชอบธรรมนั้นยุติธรรม แต่คำแนะนำของคนชั่วนั้นหลอกลวง
6คำพูดของคนชั่วร้ายซุ่มเอาชีวิต แต่ถ้อยคำของคนเที่ยงธรรมช่วยชีวิตเขา
7คนอธรรมจะย่อยยับและสูญสิ้น แต่บ้านของคนชอบธรรมตั้งมั่นคง
8คนจะได้รับการยกย่องตามความสุขุมรอบคอบของตน และคนที่ความคิดบิดเบี้ยวย่อมถูกดูหมิ่น
9เป็นคนที่ไม่สำคัญแต่มีคนรับใช้หนึ่งคน ก็ดีกว่าแสร้งวางโตแต่ไม่มีจะกิน
10คนชอบธรรมห่วงความเป็นอยู่ของสัตว์เลี้ยง ส่วนความกรุณาของคนชั่วก็ยังโหดเหี้ยม
11คนที่ไถนาของตนจะมีอาหารอุดม แต่คนที่เอาแต่เพ้อฝันก็ไม่รู้จักคิด
12คนชั่วปรารถนาที่มั่นของคนทำชั่ว แต่รากของคนชอบธรรมยืนยง
13คนชั่วติดกับคำพูดชั่วร้ายของตนเอง ดังนั้นคนบริสุทธิ์จึงหลุดพ้นจากปัญหา
14ผลจากวาจาทำให้คนเราได้รับสิ่งดีๆ และผลจากงานก็ให้รางวัล
15คนโง่คิดว่าทางของตนถูกต้อง แต่คนฉลาดรับฟังคำแนะนำ
16คนโง่แสดงความรำคาญทันที แต่คนฉลาดรอบคอบไม่ใส่ใจคำดูถูก
17พยานที่ซื่อสัตย์พูดความจริง แต่พยานเท็จพูดโกหก
18คำพูดพล่อยๆ แทงเหมือนดาบ แต่วาจาของคนฉลาดรักษาเยียวยา
19คำพูดสัตย์จริงคงอยู่ถาวร แต่คำโกหกอยู่ได้ไม่นาน
20ใจที่วางแผนชั่วเต็มไปด้วยอุบาย แต่คนที่ส่งเสริมสันติมีความยินดี
21ไม่มีภยันตรายใดๆ เกิดขึ้นกับผู้ชอบธรรม แต่คนชั่วมีแต่ความทุกข์ร้อน
22พระยาห์เวห์เกลียดปากที่หลอกลวง แต่ชื่นชมคนที่ไว้วางใจได้
23คนฉลาดรอบคอบไม่อวดรู้ แต่ใจของคนโง่ป่าวร้องความโง่
24มือที่ขยันขันแข็งจะปกครอง แต่ความเกียจคร้านจบด้วยการเป็นทาสแรงงาน
25ความวิตกกังวลทำให้หนักใจ แต่คำปลอบโยนทำให้ใจพองโต
26คนชอบธรรมเลือกคบเพื่อนอย่างระมัดระวัง แต่ทางของคนชั่วพาตนเองให้หลงผิด
27คนเกียจคร้านไม่แม้แต่จะปิ้งเนื้อกิน แต่คนขยันนั้นกินความร่ำรวยที่เขาล่ามาได้
28ทางแห่งความชอบธรรมนำไปสู่ชีวิต ตามทางนั้นคือชีวิตนิรันดร์