1สุภาษิตของโซโลมอนมีดังนี้ ลูกชายที่ฉลาดทำให้พ่อสุขใจยินดี แต่ลูกชายที่โง่เขลาทำให้แม่โศกเศร้า
2ทรัพย์สมบัติที่ได้มาอย่างทุจริตนั้นไม่จีรังยั่งยืน แต่ความชอบธรรมช่วยให้พ้นจากความตาย
3พระยาห์เวห์ไม่ปล่อยให้คนชอบธรรมหิวโหย แต่พระองค์ขัดขวางความปรารถนาของคนชั่วร้าย
4มือที่เกียจคร้านทำให้ยากจน แต่มือที่ขยันทำให้มั่งคั่ง
5คนที่สะสมพืชผลในฤดูร้อน เป็นลูกที่รอบคอบ แต่คนที่หลับในฤดูเก็บเกี่ยว เป็นลูกที่น่าอับอาย
6พระพรอยู่บนศีรษะของคนชอบธรรม แต่ความโหดร้ายไหลท่วมปากของคนชั่ว
7ชื่อของคนชอบธรรมจะใช้เป็นคำอวยพร แต่ชื่อของคนชั่วจะเสื่อมเสียไป
8จิตใจที่ฉลาดจะรับคำสั่งสอน ส่วนคนโง่พูดพล่อยๆ ก็ถึงแก่หายนะ
9ใครที่เดินด้วยความซื่อสัตย์ก็เดินอย่างมั่นคง แต่ใครที่เดินในทางคดจะถูกเปิดโปง
10ใครที่ขยิบตาอย่างมีเลศนัยก่อความเดือดร้อน และคนโง่ที่พูดพล่อยๆ ก็พบหายนะ
11ปากของคนชอบธรรมเป็นน้ำพุซึ่งให้ชีวิต แต่ปากของคนชั่วซุกซ่อนความโหดร้าย
12ความเกลียดชังยั่วยุให้เกิดความแตกแยก แต่ความรักบดบังความผิดทั้งมวล
13ปัญญาพบได้จากริมฝีปากของผู้มีวิจารณญาณ แต่ไม้เรียวมีไว้หวดหลังคนไม่รู้จักคิด
14คนฉลาดสั่งสมความรู้ แต่ปากของคนโง่นำความย่อยยับ
15ความมั่งคั่งของคนรวยเป็นเมืองปราการของพวกเขา ส่วนความยากจนเป็นหายนะของคนจน
16ค่าจ้างของคนชอบธรรมคือชีวิต แต่ค่าตอบแทนของคนชั่วคือบาปและความตาย
17ใครที่ใส่ใจวินัยก็ชี้ทางสู่ชีวิต แต่ใครเพิกเฉยต่อคำตักเตือนก็พาคนอื่นหลงผิด
18ใครที่ปกปิดความเกลียดด้วยริมฝีปากที่โกหก และพูดใส่ร้ายก็เป็นคนโง่
19การพูดมากหยุดความบาปไม่ได้ แต่คนฉลาดรอบคอบย่อมยั้งลิ้นของตน
20ลิ้นของคนชอบธรรมคือเงินเนื้อดี แต่จิตใจของคนชั่วมีค่าน้อย
21ริมฝีปากของคนชอบธรรมหล่อเลี้ยงคนมากมาย แต่คนโง่ตายเพราะขาดสามัญสำนึก
22พระพรของพระยาห์เวห์นำความมั่งคั่งมาให้ โดยไม่ต้องทุกข์ยาก
23คนโง่เพลิดเพลินกับการวางแผนชั่ว แต่คนที่มีความเข้าใจจะชื่นชมยินดีในสติปัญญา
24สิ่งที่คนชั่วหวาดกลัวจะมาถึงพวกเขา แต่สิ่งที่คนชอบธรรมปรารถนาจะบรรลุผล
25เมื่อพายุกระหน่ำ คนชั่วจะจากไป แต่คนชอบธรรมจะยืนหยัดมั่นคงเป็นนิตย์
26น้ำส้มสายชูกับฟัน และควันกับตาเป็นอย่างไร คนขี้เกียจก็คนที่ใช้งานเขาขัดเคืองอย่างนั้น
27ความยำเกรงพระยาห์เวห์ต่อชีวิตให้ยืนยาว แต่ปีเดือนของคนชั่วนั้นสั้นลง
28ความหวังของคนชอบธรรมคือความยินดี แต่ความหวังของคนชั่วก็สูญเปล่า
29ทางของพระยาห์เวห์เป็นป้อมปราการของคนดีไม่มีที่ติ แต่เป็นความหายนะของคนชั่ว
30คนชอบธรรมจะไม่ถูกถอนรากถอนโคน แต่คนชั่วจะไม่คงอยู่ในแผ่นดิน
31ผลแห่งสติปัญญามาจากปากของคนชอบธรรม แต่ลิ้นที่ปลิ้นปล้อนจะเงียบไป
32ริมฝีปากของคนชอบธรรมรู้ว่า สิ่งใดเป็นที่โปรดปราน แต่ปากของคนชั่วรู้แต่สิ่งที่ตลบตะแลง