1ชุมชนอิสราเอลทั้งหมดมาถึงถิ่นทุรกันดารศินในเดือนที่หนึ่ง และตั้งค่ายพักแรมที่คาเดช มิเรียมสิ้นชีวิตและถูกฝังไว้ที่นั่น
2ที่แห่งนั้นไม่มีน้ำให้ประชาชนดื่ม พวกเขาจึงรวมตัวกันต่อต้านโมเสสกับอาโรน
3พวกเขาโต้เถียงโมเสสและกล่าวว่า “เราน่าจะตายพร้อมกับพี่น้องของเราซึ่งล้มตายต่อหน้าพระยาห์เวห์!
4เหตุใดท่านจึงนำชุมชนของพระยาห์เวห์มาตายในถิ่นทุรกันดารนี้ รวมทั้งฝูงสัตว์เลี้ยงของเราด้วย
5ทำไมถึงนำพวกเราออกจากอียิปต์มาอยู่ในที่เลวร้ายเช่นนี้ ไม่มีเมล็ดข้าวหรือมะเดื่อ องุ่น หรือทับทิม มิหนำซ้ำยังไม่มีน้ำให้ดื่ม!”
6โมเสสกับอาโรนออกจากชุมนุมชน ไปยังทางเข้าเต็นท์นัดพบและหมอบกราบซบหน้าลง และเกียรติสิริของพระยาห์เวห์มาปรากฏต่อพวกเขา
7พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า
8“จงเอาไม้เท้ามา แล้วเจ้ากับอาโรนพี่ชายของเจ้าจงเรียกประชาชนมารวมกัน จงพูดกับศิลาก้อนนั้นต่อหน้าพวกเขาและศิลานั้นจะหลั่งน้ำออกมา เจ้าจะให้น้ำแก่ชุมชนจากศิลานั้น เพื่อทั้งคนและฝูงสัตว์จะได้ดื่มกิน”
9ดังนั้นโมเสสจึงนำไม้เท้าจากเบื้องหน้าพระยาห์เวห์มาตามคำสั่ง
10เขากับอาโรนเรียกประชาชนมารวมกันที่หน้าศิลา และโมเสสพูดกับพวกเขาว่า “ฟังนะ เจ้าพวกกบฏ เราจะต้องเอาน้ำออกจากศิลานี้ให้พวกเจ้าหรือ”
11แล้วโมเสสก็เงื้อไม้เท้าขึ้นฟาดก้อนหินสองครั้ง น้ำจึงพุ่งออกมา ทั้งคนและฝูงสัตว์ได้ดื่มกิน
12แต่พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสและอาโรนว่า “เพราะเจ้าไม่ได้ไว้วางใจเรา เจ้าจึงไม่ให้เกียรติเราในฐานะองค์บริสุทธิ์ต่อหน้าชาวอิสราเอล เจ้าจะไม่ได้พาชุมชนนี้เข้าสู่ดินแดนที่เรายกให้เขา”
13ที่นี่คือน้ำแห่งเมรีบาห์เป็นที่ซึ่งชาวอิสราเอลโต้เถียงพระยาห์เวห์ และที่นั่นพระองค์ได้รับการพิสูจน์ว่าเป็นองค์บริสุทธิ์ท่ามกลางพวกเขา
14โมเสสส่งผู้ส่งสาส์นจากคาเดชไปยังกษัตริย์เอโดมว่า “คนอิสราเอลพี่น้องของท่านกล่าวเช่นนี้ว่า ท่านคงทราบเรื่องราวความทุกข์ยากลำบากของเราทั้งหมดแล้ว
15บรรพบุรุษของเราไปยังอียิปต์ และพวกเราก็อาศัยอยู่ที่นั่นหลายปี ชาวอียิปต์ข่มเหงรังแกเรากับบรรพบุรุษ
16แต่เมื่อเราร้องต่อพระยาห์เวห์ พระองค์ได้ยินและส่งทูตองค์หนึ่งนำเราออกมาจากอียิปต์ บัดนี้เราตั้งค่ายพักอยู่ที่คาเดช ซึ่งเป็นเมืองชายแดนของท่าน
17โปรดอนุญาตให้เราผ่านประเทศของท่าน เราจะไม่ล่วงล้ำไร่นาหรือสวนองุ่นของท่าน เราจะไม่ดื่มน้ำจากบ่อของท่าน แต่จะไปตามทางหลวง และจะไม่หันไปทางขวาหรือทางซ้ายจนกว่าจะผ่านพ้นเขตแดนของท่าน”
18แต่เอโดมตอบว่า “เจ้าจะผ่านเขตแดนนี้ไม่ได้ ขืนฝ่าเข้ามา เราจะยกพลออกไปโจมตีพวกเจ้าด้วยดาบ”
19ชาวอิสราเอลตอบว่า “พวกเราจะไปตามถนนสายหลัก หากเราหรือสัตว์ของเราดื่มน้ำของท่าน เราจะจ่ายค่าตอบแทน เราเพียงแต่ต้องการเดินผ่านไปเท่านั้น ไม่มีอย่างอื่นเคลือบแฝง”
20แต่พวกเขาตอบว่า “พวกเจ้าผ่านเขตแดนไม่ได้” จากนั้นเอโดมยกทัพใหญ่และมีอานุภาพมากออกมาต่อสู้กับพวกเขา
21ในเมื่อเอโดมไม่ยอมให้ผ่านเขตแดน อิสราเอลจึงเปลี่ยนเส้นทาง
22ชุมชนอิสราเอลทั้งหมดเดินทางจากคาเดชมายังภูเขาโฮร์
23พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสและอาโรนที่ภูเขาโฮร์ ใกล้ชายแดนเอโดมว่า
24“อาโรนจะตายไปอยู่กับบรรพบุรุษของเขา เขาจะไม่ได้เข้าไปในดินแดนที่เรายกให้ชาวอิสราเอล เพราะเจ้าทั้งสองกบฏต่อคำสั่งของเราเรื่องน้ำแห่งเมรีบาห์
25บัดนี้จงนำอาโรนและเอเลอาซาร์ลูกของเขาขึ้นไปบนภูเขาโฮร์
26จงถอดเครื่องแต่งกายปุโรหิตของอาโรนและสวมให้เอเลอาซาร์ เพราะอาโรนจะไปอยู่กับบรรพบุรุษของเขา เขาจะตายที่นั่น”
27โมเสสก็ปฏิบัติตามคำสั่งของพระยาห์เวห์ พวกเขาขึ้นไปบนภูเขาโฮร์ต่อหน้าชุมนุมชนทั้งหมด
28โมเสสถอดเครื่องแต่งกายปุโรหิตของอาโรนสวมให้เอเลอาซาร์ อาโรนสิ้นชีวิตบนยอดเขานั้น แล้วโมเสสกับเอเลอาซาร์จึงกลับลงมา
29ครั้นชุมนุมชนทั้งหมดรู้ว่าอาโรนสิ้นชีวิตแล้ว ชาวอิสราเอลทั้งหมดก็ไว้อาลัยให้อาโรนสามสิบวัน