1ถ้อยคำของเนหะมีย์ลูกชายฮาคาลิยาห์ความว่า เมื่อข้าพเจ้าอยู่ที่ป้อมเมืองสุสา ในเดือนคิสเลฟ ปีที่ยี่สิบแห่งรัชกาลอารทาเซอร์ซีส
2ฮานานีพี่น้องคนหนึ่งจากยูดาห์มาเยี่ยมข้าพเจ้าพร้อมกับคนอื่นๆ ข้าพเจ้าจึงซักถามพวกเขาเกี่ยวกับเยรูซาเล็มและชาวยิวที่เหลือรอดจากการเป็นเชลย
3พวกเขาตอบข้าพเจ้าว่า “คนที่รอดชีวิตจากการเป็นเชลยและกลับมาที่แคว้นเดิมนั้น มีความทุกข์และอับอายมาก กำแพงเยรูซาเล็มพังทลาย ประตูเมืองก็ถูกเผา”
4เมื่อข้าพเจ้าได้ยินเช่นนั้นก็นั่งลงร้องไห้ ข้าพเจ้าโศกเศร้า ถืออดอาหาร และอธิษฐานต่อหน้าพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์อยู่หลายวัน
5แล้วข้าพเจ้าอธิษฐานว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ พระองค์เป็นพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม ผู้รักษาพันธสัญญาแห่งความรักกับผู้ที่รักและรักษาคำสั่งของพระองค์
6ขอโปรดฟังและมองดูผู้รับใช้ของพระองค์ ที่กำลังอธิษฐานต่อหน้าพระองค์ทั้งวันทั้งคืนเพื่อคนอิสราเอลผู้รับใช้ของพระองค์ ข้าพเจ้าขอสารภาพบาปที่พวกเราชาวอิสราเอล ทั้งข้าพเจ้าและครอบครัวของข้าพเจ้าได้ละเมิดต่อพระองค์
7พวกเราได้ประพฤติตัวเลวทรามต่อพระองค์ ไม่เชื่อฟังคำสั่ง กฎเกณฑ์ และกฎบัญญัติทั้งหลายที่พระองค์มอบแก่โมเสสผู้รับใช้ของพระองค์
8โปรดระลึกถึงถ้อยคำที่พระองค์ให้แก่โมเสสผู้รับใช้ของพระองค์ว่า ‘หากพวกเจ้าไม่ซื่อสัตย์ เราจะทำให้พวกเจ้ากระจัดกระจายไปอยู่ตามชนชาติต่างๆ
9แต่หากเจ้าหันกลับมาหาเรา และเชื่อฟังคำสั่งของเรา ถึงแม้เจ้าจะตกเป็นเชลยในแดนไกลสุดขอบฟ้า เราก็จะรวบรวมพวกเจ้ากลับมาสถานที่ซึ่งเราได้เลือกให้เป็นที่สถาปนานามของเรา’
10พวกเขาเป็นผู้รับใช้และเป็นประชาชนของพระองค์ ซึ่งพระองค์ไถ่ไว้โดยฤทธิ์เดชยิ่งใหญ่และมืออันเกรียงไกร
11พระยาห์เวห์ โปรดฟังคำอธิษฐานของผู้รับใช้คนนี้และของผู้รับใช้คนอื่นๆ ผู้ยินดีในการยำเกรงนามของพระองค์ โปรดมอบความสำเร็จแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ในวันนี้ โดยให้ข้าพเจ้าเป็นที่โปรดปรานของชายผู้นี้” ข้าพเจ้าเป็นผู้เชิญถ้วยดื่มของกษัตริย์