1นีนะเวห์ ผู้โจมตีรุดหน้ามารบกับเจ้าแล้ว จงเข้าประจำป้อม เฝ้าทางไว้ เตรียมตัวให้ทะมัดทะแมง และระดมกำลังทั้งหมดมา!
2พระยาห์เวห์จะคืนความรุ่งเรืองให้ยาโคบ เช่นเดียวกับความรุ่งเรืองของอิสราเอล แม้ผู้ทำลายได้ทำให้รกร้าง และทำลายเถาองุ่นของมัน
3โล่ของทหารเป็นสีแดง นักรบก็สวมชุดสีแดงเข้ม โลหะที่ตัวรถม้าศึกส่องประกายแวบวาบ ในวันที่พวกเขาเตรียมพร้อม หอกไม้สนจูนิเปอร์ก็กวัดแกว่ง
4รถม้าศึกห้อตะบึงไปตามถนน รีบรุดไปมาผ่านลานเมือง มองดูเหมือนคบเพลิงลุกโชน พวกเขาวิ่งปราดเหมือนสายฟ้า
5นีนะเวห์เรียกกองทหารที่เธอเลือกมา แต่พวกเขาสะดุดล้มกลางทาง พวกเขาพุ่งไปที่กำแพงเมือง ตั้งโล่ป้องกันเข้าประจำที่
6ประตูด้านแม่น้ำถูกทำลายลง และวังพังครืน
7มีประกาศิตให้นีนะเวห์ ถูกเนรเทศและพาตัวไป ทาสหญิงของเธอร้องครวญครางเหมือนนกพิราบ และตีอกชกตัว
8นีนะเวห์เป็นเหมือนสระ ที่น้ำกำลังจะไหลออกไปหมด พวกเขาร้องว่า “หยุดก่อน! หยุดก่อน!” แต่ไม่มีใครหันกลับมา
9จงปล้นเงิน! จงปล้นทอง! สมบัติมากมายไม่สิ้นสุด ความมั่งคั่งจากคลังทั้งหมดของนีนะเวห์!
10มันถูกปล้นทำลาย ถูกริบไปหมด! หัวใจแตกสลาย เข่าก็สิ้นแรง เนื้อตัวสั่นเทาและทุกคนหน้าซีดเผือด
11ไหนล่ะถ้ำสิงโต ที่พวกมันเลี้ยงดูลูกอ่อน ไหนล่ะราชสีห์พ่อแม่ลูก ที่ไม่หวั่นเกรงสิ่งใด
12สิงโตที่ฆ่าเหยื่อมากพอมาให้ลูกของมัน และคาบมาให้คู่ของมัน แล้วสะสมเหยื่อไว้เต็มถ้ำ สะสมสัตว์ที่มันฆ่าไว้เต็มรัง
13พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ประกาศว่า “เราเป็นศัตรูกับเจ้า เราจะเผารถม้าศึกของเจ้าจนควันโขมง และดาบจะฟาดฟันสิงห์หนุ่มของเจ้า เราจะไม่เหลือเหยื่อให้เจ้าบนโลกนี้ จะไม่ได้ยินเสียง ผู้สื่อสารของเจ้าอีกต่อไป”