1หมดหวังเสียแล้ว! ข้าพเจ้าเป็นเหมือนคนไปเก็บผลไม้ในฤดูร้อน หลังจากเขาเก็บเกี่ยวองุ่นไปหมดสวนแล้ว ไม่มีองุ่นสักพวงให้กิน ไม่มีมะเดื่อต้นฤดูสักลูกที่ปรารถนา
2คนสัตย์ซื่อสิ้นไปจากแผ่นดิน ไม่มีคนซื่อตรงเหลืออยู่เลย ทุกคนซุ่มรอฆ่าคน พวกเขาล่ากันด้วยตาข่าย
3มือสองข้างช่ำชองในการทำชั่ว ผู้ปกครองเรียกร้องของกำนัล ตุลาการรับสินบน ผู้มีอิทธิพลบงการตามใจชอบ พวกเขาทั้งหมดคบคิดกัน
4คนที่ดีที่สุดในพวกเขาก็เหมือนต้นหนาม คนที่ซื่อตรงที่สุดก็เลวกว่าพงหนาม วันที่พระเจ้ามาเยือนเจ้ามาถึงแล้ว วันที่ยามของเจ้าตื่นตระหนก บัดนี้คือเวลาที่เจ้าสับสนอลหม่าน
5อย่าวางใจเพื่อนบ้าน อย่ามั่นใจในมิตรสหาย แม้แต่ผู้หญิงในอ้อมอกของเจ้า จงระวังคำพูดจากริมฝีปากของเจ้า
6เพราะลูกชายดูหมิ่นพ่อ ลูกสาวลุกขึ้นต่อต้านแม่ ลูกสะใภ้แตกแยกกับแม่สามี คนในบ้านเป็นศัตรูกันเอง
7ส่วนข้าพเจ้าจะมุ่งหวังในพระยาห์เวห์ รอคอยพระเจ้าพระผู้ช่วยของข้าพเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้าจะฟังข้าพเจ้า
8ศัตรูของข้า! อย่ายิ้มเยาะข้าเลย แม้ว่าข้าล้มลง ข้าจะลุกขึ้นอีก แม้ข้านั่งในความมืด พระยาห์เวห์จะเป็นความสว่างของข้า
9เพราะข้าพเจ้าได้ทำบาปต่อพระองค์ ข้าพเจ้าจะทนรับความโกรธของพระยาห์เวห์ จนกว่าพระองค์ว่าความคดีให้ และสู้คดีของข้าพเจ้า พระองค์จะนำข้าพเจ้าออกมาสู่ความสว่าง ข้าพเจ้าจะเห็นความชอบธรรมของพระองค์
10แล้วศัตรูของข้าพเจ้าจะเห็น และความอับอายจะคลุมเขา เธอที่พูดกับข้าพเจ้าว่า “ไหนล่ะพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน” ตาของข้าพเจ้าจะเห็นเธอล้มลง ตอนนี้เธอจะถูกเหยียบย่ำอยู่ใต้ฝ่าเท้า เหมือนโคลนบนถนน
11วันเพื่อสร้างกำแพงของเจ้าจะมาถึง เป็นวันเพื่อขยายอาณาเขตของเจ้า
12ในวันนั้นผู้คนจะมาหาเจ้า จากอัสซีเรียและเมืองต่างๆ ของอียิปต์ แม้จากอียิปต์ถึงยูเฟรติส จากทะเลจดทะเล และจากภูเขาจดภูเขา
13โลกจะร้างเพราะชาวโลก เป็นผลจากการกระทำของเขา
14ขอเลี้ยงดูคนของพระองค์ด้วยไม้เท้า เลี้ยงดูฝูงแกะที่เป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ ซึ่งอาศัยอยู่โดยลำพังในป่า ในทุ่งหญ้าอุดมสมบูรณ์ให้พวกเขาหากินในบาชานและกิเลอาด เหมือนในอดีตนานมาแล้ว
15“เหมือนเมื่อเจ้าออกมาจากอียิปต์ เราจะแสดงให้เจ้าเห็นการอัศจรรย์ของเรา”
16ชนชาติต่างๆ จะเห็นแล้วอับอาย และจะหมดอำนาจอย่างสิ้นเชิง พวกเขาจะยกมือปิดปาก และหูก็จะหนวกไป
17พวกเขาจะเลียฝุ่นเหมือนงู เหมือนสัตว์เลื้อยคลานตามพื้นดิน พวกเขาจะตัวสั่นออกมาจากถ้ำ เขาจะหันมาหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราด้วยความยำเกรง และจะกลัวพระองค์
18ผู้ใดจะเป็นพระเจ้าเหมือนพระองค์ ผู้ยกบาปและอภัยการละเมิดให้คนที่เหลือรอด ซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ พระองค์ไม่ได้โกรธตลอดไป แต่ยินดีที่จะแสดงความเมตตา
19พระองค์จะสงสารเราอีก จะเหยียบบาปของเราไว้ใต้ฝ่าเท้า และโยนความชั่วช้าทั้งหมดของเราลงสู่ทะเลลึก
20พระองค์จะสัตย์ซื่อต่อยาโคบ และจะแสดงความรักแก่อับราฮัม ดังที่พระองค์ปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของเรา เมื่อนานมาแล้ว