1แล้วพระยาห์เวห์พูดกับโยชูวาว่า
2“จงสั่งชาวอิสราเอลให้กำหนดเมืองลี้ภัยตามที่เราได้สั่งโมเสสไว้
3ผู้ใดฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาและเป็นอุบัติเหตุ ก็หนีไปที่เมืองเหล่านี้ และได้รับความคุ้มครองให้พ้นจากผู้แก้แค้น
4เมื่อผู้ลี้ภัยหนีมายังเมืองเหล่านี้ พวกเขาจะต้องยืนอยู่ตรงทางเข้าประตูเมือง และชี้แจงคดีต่อหน้าบรรดาผู้อาวุโสของเมืองนั้น แล้วพวกเขาจะต้องยินยอมให้ผู้ลี้ภัยเข้ามา และให้ที่พักอาศัยกับพวกเขา
5หากผู้แก้แค้นไล่ตามมา ผู้อาวุโสต้องไม่มอบตัวผู้ลี้ภัยให้ไป เพราะพวกเขาฆ่าเพื่อนบ้านโดยไม่ตั้งใจ และไม่ได้คิดมุ่งร้ายมาก่อน
6ผู้ลี้ภัยจะต้องอาศัยอยู่ในเมืองนั้นจนได้รับการไต่สวนต่อหน้าชุมชน และจนกระทั่งมหาปุโรหิตซึ่งปฎิบัติหน้าที่ในเวลานั้นเสียชีวิต พวกเขาจึงจะกลับภูมิลำเนาเดิมที่หนีมาได้”
7ดังนั้นพวกเขาจึงแยกเมืองลี้ภัยไว้ คือเมืองเคเดชแห่งกาลิลีในแถบเทือกเขาแห่งนัฟทาลี เชเคมในแดนเทือกเขาแห่งเอฟราอิม และคีริยาทอารบา (คือเฮโบรน) ในแถบเทือกเขาแห่งยูดาห์
8ส่วนทางฟากตะวันออกของจอร์แดน (จากเยรีโคไปยังอีกฟากหนึ่ง) พวกเขากำหนดเมืองเบเซอร์ในถิ่นทุรกันดารบนที่ราบสูงในเขตเผ่ารูเบน เมืองราโมทในกิเลอาดในเขตเผ่ากาด และเมืองโกลานในบาชานในเขตเผ่ามนัสเสห์
9ชาวอิสราเอลหรือคนต่างชาติคนใดที่อาศัยอยู่ในหมู่พวกเขาที่ฆ่าคนโดยไม่เจตนา ก็หนีไปหลบอยู่ที่เมืองเหล่านี้ได้โดยไม่ถูกฆ่าล้างแค้น ก่อนที่เขาจะได้รับการไต่สวนคดีต่อหน้าชุมชน