1เพื่อนทั้งสามเลิกโต้ตอบโยบ เพราะโยบเห็นว่าตนชอบธรรม
2แต่เอลีฮูลูกชายบาราเคลชาวบุซีในครอบครัวของราม โกรธที่โยบอ้างว่าตนเป็นฝ่ายถูกแทนที่จะเป็นพระเจ้า
3เอลีฮูโกรธเพื่อนทั้งสามของโยบด้วย เพราะพวกเขาพูดหักล้างโยบไม่ได้แต่ก็ยังปรักปรำเขา
4เอลีฮูรอที่จะพูดจนถึงตอนนี้ก็เพราะอายุน้อยกว่าคนอื่น
5แต่เมื่อเห็นว่าชายทั้งสามไม่มีอะไรจะพูดแล้ว เขาก็โกรธจัด
6ดังนั้นเอลีฮูลูกชายบาราเคลชาวบุซีจึงพูดว่า “ข้าอายุน้อย ส่วนท่านอาวุโสแล้ว ข้าจึงกลัว ไม่กล้าบอกท่านว่าข้ารู้อะไร
7ข้าคิดว่า ‘ควรให้ผู้อาวุโสพูด ให้ผู้มีประสบการณ์นานปีสอนปัญญา’
8แต่ที่จริงเป็นวิญญาณในบุคคล ลมหายใจขององค์ผู้มีฤทธิ์ที่ให้พวกเขาเข้าใจ
9ไม่ใช่คนแก่เท่านั้นที่มีปัญญา ไม่ใช่คนสูงวัยเท่านั้นที่เข้าใจว่าสิ่งใดถูกต้อง
10ฉะนั้นโปรดฟังข้า ข้าจะบอกท่านในสิ่งที่ตัวเองรู้ด้วย
11ข้าคอยขณะที่ท่านพูด ข้าฟังเหตุผลของพวกท่าน ขณะที่ท่านกำลังสรรหาถ้อยคำ
12ข้าสนใจฟังเต็มที่ แต่ไม่มีใครพิสูจน์ได้ว่าโยบผิด ไม่มีใครตอบข้อโต้แย้งของโยบได้
13อย่าพูดว่า ‘เราพบปัญญาแล้ว ให้พระเจ้าพิสูจน์ว่าเขาผิด ไม่ใช่มนุษย์’
14แต่โยบไม่ได้พูดโต้ข้า และข้าจะไม่ตอบเขาด้วยข้อโต้แย้งของพวกท่าน
15พวกเขาจนปัญญาไม่พูดอะไรอีก หมดคำจะโต้แย้ง
16ข้าจะต้องคอยอีกหรือ ในเมื่อพวกเขานิ่งเงียบ และยืนนิ่งไม่มีคำตอบ
17ข้าก็ขอพูดด้วย ขอบอกสิ่งที่ตัวเองรู้เช่นกัน
18เพราะข้ามีคำพูดอยู่มากมาย จิตวิญญาณภายในตัวเร่งเร้าให้พูด
19ข้างในข้าเหมือนมีเหล้าองุ่นกักเก็บไว้ เหมือนถุงหนังเหล้าองุ่นใหม่ที่พร้อมจะระเบิด
20ข้าต้องพูดและจะได้โล่งใจ ข้าต้องเปิดปากตอบ
21ข้าจะไม่ลำเอียง หรือสอพลอใคร
22เพราะถ้าข้าสอพลอเก่ง พระผู้สร้างจะเอาตัวข้าไปในไม่ช้า”