1มีถ้อยคำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์หลังจากที่เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารองครักษ์ปล่อยตัวเขาที่รามาห์ เขาพบเยเรมีย์ถูกล่ามโซ่อยู่ในหมู่เชลยจากเยรูซาเล็มและยูดาห์ ซึ่งถูกกวาดต้อนไปที่บาบิโลน
2เมื่อผู้บัญชาการทหารองครักษ์พบเยเรมีย์ก็พูดกับเขาว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านเป็นผู้บงการภัยพิบัติเหนือสถานที่แห่งนี้
3และบัดนี้พระยาห์เวห์ก็ทำให้เป็นไปตามที่พูดไว้แล้ว ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นก็เพราะประชาชนของท่านทำบาปต่อพระยาห์เวห์ ไม่ได้เชื่อฟังพระองค์
4แต่วันนี้ ข้าพเจ้าจะปลดโซ่ตรวนจากข้อมือของท่าน ให้ท่านเป็นอิสระ เชิญไปบาบิโลนกับข้าถ้าท่านต้องการ ข้าพเจ้าจะดูแลท่าน แต่ถ้าไม่อยากไปก็ไม่ต้องไป ดูเถิด ดินแดนทั้งหมดอยู่ตรงหน้าท่านแล้ว ท่านจะไปที่ไหนก็ได้ตามใจชอบ”
5แต่ก่อนที่เยเรมีย์จะจากไปเนบูซาระดานพูดอีกว่า “จงกลับไปหาเกดาลิยาห์ลูกชายอาหิคัมลูกชาฟาน ซึ่งกษัตริย์บาบิโลนแต่งตั้งให้ดูแลเมืองต่างๆ ของยูดาห์ แล้วไปอยู่กับเขาในหมู่ประชาชน หรือไปไหนก็ได้ตามที่ชอบใจ” แล้วเนบูซาระดานก็มอบเสบียงกับของขวัญให้เยเรมีย์ และปล่อยเขาไป
6เยเรมีย์จึงไปหาเกดาลิยาห์ลูกชายอาหิคัมที่มิสปาห์ และพักอยู่ที่นั่นกับประชาชนที่เหลืออยู่ในดินแดนนั้น
7เมื่อบรรดานายทหารและคนของเขาที่ยังอยู่ในทุ่งโล่งได้ยินข่าวว่า กษัตริย์บาบิโลนแต่งตั้งเกดาลิยาห์ลูกชายอาหิคัมให้เป็นผู้ว่าการปกครองผู้ชาย ผู้หญิงและเด็กที่ยากจนที่สุดในดินแดนนั้น และไม่ถูกนำตัวไปเป็นเชลยที่บาบิโลน
8พวกเขาก็พากันมาหาเกดาลิยาห์ที่มิสปาห์ คืออิชมาเอลลูกชายเนธานิยาห์ โยฮานัน และโยนาธานลูกชายคาเรอาห์ เสไรอาห์ลูกชายทันหุเมท ลูกชายทั้งหลายของเอฟายจากเนโทฟาห์ และยาอาซันยาห์ลูกชายชาวมาอาคาห์กับคนของเขา
9เกดาลิยาห์ลูกชายอาหิคัมลูกชาฟานกล่าวสาบานกับคนเหล่านั้นว่า “อย่ากลัวที่จะรับใช้ชาวบาบิโลนเลย จงตั้งรกรากในแผ่นดินนั้นและรับใช้กษัตริย์บาบิโลน แล้วท่านจะอยู่เย็นเป็นสุข
10ข้าพเจ้าเองจะอยู่ที่มิสปาห์ เป็นตัวแทนให้พวกท่านติดต่อกับชาวบาบิโลนซึ่งจะมาหาเรา ส่วนพวกท่านจงเก็บองุ่น ผลไม้ฤดูร้อน และน้ำมันมะกอก สะสมไว้และอาศัยอยู่ในเมืองต่างๆ ที่พวกท่านยึดครองเถิด”
11เมื่อชาวยิวทั้งหมดในโมอับ อัมโมน เอโดมและประเทศอื่นๆ ทั้งปวงได้ข่าวว่ากษัตริย์บาบิโลนเหลือคนจำนวนหนึ่งไว้ในยูดาห์ และแต่งตั้งเกดาลิยาห์ลูกชายอาหิคัมลูกชาฟานเป็นผู้ว่าการปกครองพวกเขา
12ชาวยิวทั้งหมดก็กลับมาจากทุกประเทศที่ถูกไล่กระจัดกระจายไป มายังแผ่นดินยูดาห์มาหาเกดาลิยาห์ที่มิสปาห์ และพวกเขาก็เก็บเกี่ยวองุ่นและผลไม้ฤดูร้อนได้มากมาย
13โยฮานันลูกชายคาเรอาห์และพวกนายทหารซึ่งยังอยู่ในทุ่งโล่งมาหาเกดาลิยาห์ที่มิสปาห์
14และเตือนว่า “ท่านไม่รู้หรือว่ากษัตริย์บาอาลิสของชาวอัมโมนได้ส่งอิชมาเอลลูกชายเนธานิยาห์มาเอาชีวิตของท่าน” แต่เกดาลิยาห์ลูกชายอาหิคัมไม่เชื่อเขา
15แล้วโยฮานันลูกชายคาเรอาห์พูดกับเกดาลิยาห์ที่มิสปาห์เป็นการส่วนตัวว่า “ข้าพเจ้ารับอาสาไปฆ่าอิชมาเอลลูกชายเนธานิยาห์ ข้าจะไม่ให้ใครรู้ ทำไมจะปล่อยให้เขามาเอาชีวิตท่าน แล้วทำให้ชาวยิวที่อยู่รอบตัวท่านต้องกระจัดกระจายไป และคนยูดาห์ที่เหลืออยู่ต้องพินาศเล่า”
16แต่เกดาลิยาห์ลูกชายอาหิคัมบอกโยฮานันลูกชายคาเรอาห์ว่า “อย่าทำอย่างนั้น! สิ่งที่ท่านพูดเกี่ยวกับอิชมาเอลไม่เป็นความจริง”