1ถ้อยคำของพระยาห์เวห์ซึ่งมาถึงเยเรมีย์เมื่อกษัตริย์เศเดคียาห์ส่งปาชเฮอร์ลูกชายมัลคิยาห์ และปุโรหิตเศฟันยาห์ลูกชายมาอาเสอาห์มาหาเขา และพูดว่า
2“ช่วยถามพระยาห์เวห์ให้เราด้วย เพราะกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนยกทัพมาโจมตีเรา บางทีพระยาห์เวห์จะทำการอัศจรรย์เพื่อพวกเราเหมือนในอดีต แล้วเนบูคัดเนสซาร์จะได้ถอนทัพไป”
3แต่เยเรมีย์ตอบพวกเขาว่า “ไปบอกเศเดคียาห์เถิดว่า
4‘พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดดังนี้ เราจะหันอาวุธทั้งหมดในมือของเจ้า ซึ่งใช้สู้กับกษัตริย์บาบิโลนและกับชาวบาบิโลน ที่กำลังล้อมเจ้าอยู่นอกกำแพง เราจะรวบรวมพวกเขาเข้ามาในเมืองนี้
5เราเองจะสู้รบกับเจ้าด้วยมือที่เหยียดออก และแขนอันทรงพลัง ด้วยความโกรธเกรี้ยวกราด และโทสะอันใหญ่หลวง
6เราจะเล่นงานทุกชีวิตในเมืองนี้ ทั้งคนและสัตว์จะตายด้วยโรคระบาดร้ายแรง
7หลังจากนั้นพระยาห์เวห์ประกาศว่า เราจะให้กษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์ ข้าราชการและชาวเมืองนี้ ที่รอดจากโรคระบาด สงคราม และการกันดารอาหาร ไว้ในมือกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนและศัตรูผู้ต้องการฆ่าเขา เนบูคัดเนสซาร์จะฆ่าเขาด้วยดาบ ไม่เมตตากรุณาหรือสงสารเลย’
8อีกทั้งจงบอกประชาชนว่า ‘พระยาห์เวห์พูดดังนี้ ดูเถิด เราให้เจ้าเลือกเอาระหว่างความเป็นกับความตาย
9ผู้ที่อยู่ในเมืองนี้จะตายเพราะสงคราม การกันดารอาหาร และโรคระบาด แต่ใครออกไปและยอมแพ้แก่ชาวบาบิโลนที่ล้อมเมืองอยู่ ก็จะรอดชีวิต
10พระยาห์เวห์ประกาศว่า เราตั้งใจจะทำร้ายเมืองนี้ ไม่ใช่ทำดี เมืองนี้จะตกอยู่ในมือของกษัตริย์บาบิโลน และเขาจะเผามันวอดวาย’
11นอกจากนี้ จงพูดกับราชวงศ์ยูดาห์ว่า ‘จงฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์
12ราชวงศ์ของดาวิด พระยาห์เวห์พูดดังนี้ ทุกเช้าจงอำนวยความยุติธรรม จงช่วยเหลือผู้ที่ถูกปล้น จากมือของผู้กดขี่ข่มเหง มิฉะนั้นโทสะของเราจะระเบิดออกและแผดเผาดั่งไฟ เผาผลาญโดยไม่มีใครดับได้ เพราะความชั่วร้ายที่พวกเจ้าได้ทำ
13เยรูซาเล็มเอ๋ย เราเป็นศัตรูกับเจ้า ผู้อาศัยอยู่เหนือหุบเขาแห่งนี้ บนที่ราบอันเต็มไปด้วยหิน’ พระยาห์เวห์ประกาศว่า เจ้าผู้พูดว่า ‘ใครจะมาสู้เราได้ ใครจะเข้ามาที่ลี้ภัยของเราได้
14เราจะลงโทษเจ้าตามการกระทำของเจ้า พระยาห์เวห์ประกาศดังนี้ เราจะจุดไฟในป่าของเจ้า เผาผลาญทุกสิ่งรอบตัวเจ้า’ ”