1พระวจนะของพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
2“จงลุกขึ้นลงไปที่บ้านช่างปั้นหม้อ เราจะให้เจ้าได้ยินถ้อยคำของเราที่นั่น”
3ข้าพเจ้าก็ไปที่บ้านช่างปั้นหม้อ เขากำลังทำงานอยู่ที่แป้น
4แต่ภาชนะที่เขากำลังปั้นอยู่นั้นเสียรูปอยู่ในมือของเขา เขาจึงนวดขยำเป็นก้อนและเริ่มปั้นใหม่ตามที่เขาเห็นว่าดีที่สุด
5แล้วพระวจนะของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
6พระองค์พูดว่า “อิสราเอล เราทำกับเจ้าแบบเดียวกับช่างปั้นหม้อผู้นี้ได้ไหม” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น “อิสราเอล เจ้าอยู่ในมือของเราเหมือนดินเหนียวในมือของช่างปั้น
7เมื่อใดก็ตามที่เราประกาศว่า ชนชาติหรืออาณาจักรไหนที่เราจะรื้อถอนและทำลาย
8แล้วหากชนชาติที่เราได้เตือนนั้น หันกลับจากความชั่ว เราก็จะเปลี่ยนใจ ไม่ส่งภัยพิบัติไปอย่างที่ตั้งใจไว้
9และหากเราประกาศว่าชนชาติหรืออาณาจักรไหน ซึ่งเราจะสร้างและก่อตั้งขึ้น
10แต่แล้วชนชาติหรืออาณาจักรนั้นทำสิ่งที่ชั่วในสายตาของเรา ไม่เชื่อฟังเรา เมื่อนั้น เราก็จะเปลี่ยนใจ ไม่อวยพรเขาอย่างที่คิดไว้
11ฉะนั้น จงไปเตือนชนยูดาห์และชาวเยรูซาเล็มว่า ‘พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า ดูสิ เราเตรียมภัยพิบัติสำหรับเจ้า และมีแผนการลงโทษเจ้า ฉะนั้น พวกเจ้าแต่ละคนจงหันจากวิถีชั่ว เปลี่ยนทางและการกระทำของตัวเอง’
12แต่พวกเขาจะตอบว่า ‘พูดไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก เราจะทำตามแผนการต่อไป จะทำตามทิฐิในใจชั่วของเรา’ ”
13ฉะนั้นพระยาห์เวห์พูดว่า “จงถามดูในหมู่ชนชาติต่างๆ ใครเคยได้ยินเรื่องเช่นนี้บ้าง อิสราเอลผู้บริสุทธิ์ได้ทำ สิ่งที่เลวร้ายที่สุด
14หิมะเคยหายไป จากภูผาของเลบานอนหรือ สายน้ำเย็นจากที่ห่างไกล เคยหยุดไหลหรือเปล่า
15กระนั้นประชาชนของเราก็ลืมเรา พวกเขาเผาเครื่องหอมถวายรูปเคารพไร้ค่า ซึ่งทำให้เขาสะดุดในวิถีทางของตน และในหนทางโบราณ ทำให้พวกเขาต้องเดินข้างทาง บนถนนที่ไม่ได้สร้างขึ้น
16ดินแดนของเขาจะเป็นเป้าของความสยดสยอง และการดูหมิ่นตลอดกาล ผู้คนที่ผ่านไปมาจะตกตะลึง และส่ายหน้า
17เราจะกระจายพวกเขาไปต่อหน้าศัตรู เหมือนลมตะวันออกซัดฝุ่นฟุ้งกระจาย เราจะหันหลังให้พวกเขา ในเวลาแห่งภัยพิบัติของเขา”
18พวกเขากล่าวว่า “เรามาวางแผนกำจัดเยเรมีย์กันเถอะ เพราะการสอนกฎบัญญัติของปุโรหิต คำปรึกษาจากปราชญ์ และถ้อยคำจากผู้เผยพระวจนะจะไม่ยุติลง เรามาโจมตีเขาด้วยลิ้นของเรา และอย่าใส่ใจสิ่งที่เขาพูดเลย”
19พระยาห์เวห์ ขอฟังข้าพเจ้า ฟังถ้อยคำของพวกผู้กล่าวหาข้าพเจ้า!
20ควรที่พวกเขาจะตอบแทนความดีด้วยความชั่วหรือ กระนั้น พวกเขาก็ขุดหลุมพรางดักข้าพเจ้า ขอระลึกว่าข้าพเจ้ายืนอยู่ต่อหน้าพระองค์ พูดกับพระองค์เพื่อพวกเขา ให้หันเหความโกรธไปจากพวกเขา
21ด้วยเหตุนี้ ขอให้ลูกของพวกเขาอดตาย ขอให้พวกเขาเป็นเหยื่อคมดาบ ขอให้ภรรยาเป็นม่าย และเสียลูกไปหมด ขอให้พวกผู้ชายถูกสังหาร ให้พวกคนหนุ่มถูกฆ่าฟันในสงคราม
22ขอให้ได้ยินเสียงร้องจากบ้านของเขา เมื่อพระองค์นำผู้บุกรุกจู่โจมเขาฉับพลัน เพราะพวกเขาขุดหลุมดักข้าพเจ้า และวางกับดักเท้าของข้าพเจ้า
23แต่พระยาห์เวห์พระองค์รู้ แผนการสังหารข้าพเจ้าทั้งสิ้น โปรดอย่าอภัยให้พวกเขา อย่าลบบาปของเขาไปจากสายตาของพระองค์ แต่ขอให้ถูกโค่นล้มลงต่อหน้าพระองค์ ขอจัดการพวกเขาในเวลาแห่งความโกรธของพระองค์