1ในวันนั้นเดโบราห์กับบาราคลูกชายของอาบีโนอัมร้องเพลงบทนี้ว่า
2“สรรเสริญพระยาห์เวห์! เมื่อเหล่าเจ้านายของคนอิสราเอลนำหน้า เมื่อประชาชนเต็มใจอุทิศตน
3ฟังเถิด กษัตริย์ทั้งหลาย! ฟังสิ พวกท่านผู้มีอำนาจปกครอง! ข้าพเจ้าจะร้องเพลงถวายพระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลด้วยบทเพลง
4เมื่อพระองค์คือพระยาห์เวห์ออกมาจากเสอีร์ เมื่อพระองค์ยกขบวนออกจากดินแดนเอโดม แผ่นดินโลกก็สั่นสะท้าน ท้องฟ้าหลั่งริน เมฆเทฝนลงมา
5ภูเขาสะเทือนเลื่อนลั่นต่อหน้าพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งซีนาย ต่อหน้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอล
6ในยุคของชัมการ์ลูกชายของอานาท ในสมัยของยาเอลทางหลวงถูกทิ้งร้าง ผู้สัญจรไปมาใช้เส้นทางคดเคี้ยว
7ชาวบ้านในอิสราเอลจะไม่สู้รบ พวกเขารีรอจนกว่าข้าพเจ้าเดโบราห์ขึ้นมา จนกระทั่งฉันขึ้นมาเป็นดั่งแม่ในอิสราเอล
8พระเจ้าเลือกผู้นำคนใหม่ เมื่อสงครามมาประชิดประตูเมือง แต่ไม่มีโล่ไม่มีหอกให้เห็นเลย ท่ามกลางชายฉกรรจ์สี่หมื่นคนในอิสราเอล
9จิตใจของข้าพเจ้าชื่นชมบรรดาเจ้านายของคนอิสราเอล และเหล่าอาสาสมัครในหมู่ประชาชน สรรเสริญพระยาห์เวห์!
10ท่านผู้ขี่ลาสีขาว นั่งอยู่บนอานพรม และท่านผู้เดินตามถนน จงใคร่ครวญ
11เสียงของเหล่านักร้องที่แหล่งน้ำ พวกเขาเล่าขานถึงชัยชนะของพระยาห์เวห์ ถึงชัยชนะของชาวบ้านของพระองค์ในอิสราเอล แล้วประชาชนของพระยาห์เวห์ ลงมาที่ประตูเมือง
12‘ตื่นเถิดเดโบราห์เอ๋ย ตื่นขึ้นเถิด! ตื่นเถิด ตื่นขึ้น เปล่งเสียงร้องเพลง! บาราคเอ๋ย ลุกขึ้นเถิด! ลูกชายของอาบีโนอัมเอ๋ย จงนำเชลยของท่านไป’
13พวกขุนนางที่เหลืออยู่ลงมา ประชาชนของพระยาห์เวห์ลงมาร่วมกับข้าพเจ้าต่อสู้ผู้เกรียงไกร
14บางคนมาจากเอฟราอิมซึ่งเคยเป็นดินแดนของชาวอามาเลข เบนยามินอยู่กับประชาชนที่ติดตามท่าน เหล่าแม่ทัพลงมาจากมาคีร์ บรรดาผู้ถือคทาของผู้บัญชาการกองทัพมาจากเศบูลุน
15เจ้านายแห่งอิสสาคาร์ไปกับเดโบราห์ อิสสาคาร์สมทบกับบาราค และถูกส่งเข้าไปในหุบเขาตามคำสั่งของบาราค แต่ในแว่นแคว้นแห่งรูเบน พากันใคร่ครวญอย่างหนัก
16ทำไมท่านจึงพำนักอยู่ท่ามกลางคอกแกะเพื่อฟังเสียงผิวปากเรียกฝูงแกะหรือ แต่ในแว่นแคว้นแห่งรูเบน พากันใคร่ครวญอย่างหนัก
17กิเลอาดอยู่ฟากข้างโน้นของแม่น้ำจอร์แดน และดานทำไมยังมัวอ้อยอิ่งอยู่ข้างๆ เรือ อาเชอร์เอ้อระเหยอยู่ที่ชายฝั่ง นั่งเฉยอยู่ริมทะเล
18ประชาชนของเศบูลุนเสี่ยงชีวิตของตน นัฟทาลีก็อยู่ในบนที่สูงแห่งท้องทุ่งเช่นเดียวกัน
19เหล่ากษัตริย์มาสู้รบกัน เหล่ากษัตริย์แห่งคานาอันสู้รบกัน ที่ทาอานาค ใกล้ห้วงน้ำแห่งเมกิดโด แต่ไม่ได้ปล้นเอาเงินเลย
20ดวงดาวจากฟ้าสวรรค์ ออกจากวงโคจรมาต่อสู้สิเสรา
21แม่น้ำคีโชน แม่น้ำสายโบราณ กวาดล้างพวกเขาออกไป จิตวิญญาณของข้าพเจ้าเอ๋ย จงเดินหน้าต่อไป จงเข้มแข็งเถิด!
22และแล้วเสียงเกือกม้าก็ดังกระหึ่ม ม้าศึกของเขาควบห้อออกไป
23ทูตของพระยาห์เวห์กล่าวว่า ‘จงสาปแช่งเมโรส สาปแช่งชาวเมืองนั้นอย่างหนัก เพราะเขาไม่ได้มาช่วยพระยาห์เวห์ ช่วยพระยาห์เวห์ต่อสู้ผู้เกรียงไกร’
24หญิงผู้น่ายกย่องมากที่สุดคือยาเอล ภรรยาของเฮเบอร์ชาวเคไนต์ เป็นผู้ที่น่าชมเชยที่สุดในหมู่ผู้หญิงที่อาศัยในเต็นท์
25เขาร้องขอน้ำ เธอก็ให้น้ำนม เธอนำนมข้นใส่ชามที่ใช้กับเหล่าขุนนางมาให้เขา
26เธอเอื้อมมือหยิบหลักหมุดเต็นท์ มือขวาคว้าค้อนของช่างไม้ ตอกทะลุขมับของสิเสรา หัวเขาแหลกเหลว เธอตอกหลักหมุดทะลุขมับของเขา
27เขาทรุดลงแทบเท้าของเธอ เขาล้มลงตรงที่เขานอนอยู่ เขาทรุดลงที่แทบเท้าของเธอ เขาทรุดลงตรงไหน เขาก็ล้มลงตายตรงนั้น
28แม่ของสิเสรา เฝ้ามองลอดลูกกรงหน้าต่างและร่ำร้องว่า ‘ทำไมรถรบของเขาจึงมาช้า ทำไมล้อของรถม้าศึกของเขาแล่นช้านัก’
29ผู้ฉลาดที่สุดในหมู่สตรีของเธอก็ตอบเธอ อันที่จริงเธอเฝ้าบอกตัวเองว่า
30‘พวกเขายังหาและแบ่งของเชลยกันไม่เสร็จหรือไร ผู้ชายแต่ละคนได้หญิงสาวหนึ่งคนบ้าง สองคนบ้าง สิเสราริบได้เสื้อผ้า ปักสีสดสวย ผ้าพันคอปักลวดลายสำหรับฉัน ทั้งหมดนี้เป็นของที่ริบมา’
31พระยาห์เวห์! ขอให้ศัตรูทั้งปวงของพระองค์พินาศไป แต่ขอให้ทุกคนที่รักพระองค์เป็นเช่นดวงอาทิตย์ ที่โผล่ขึ้นด้วยพลัง” แล้วแผ่นดินก็สงบสุขอยู่ตลอดสี่สิบปี