1พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “จงเอาหนังสือม้วนแผ่นใหญ่มาและใช้ปากกาเขียนลงไปว่า ‘มาเฮอร์ชาลาลหัชบัส’
2ดังนั้นเราจะเรียกปุโรหิตอุรียาห์กับเศคาริยาห์ลูกของเยเบเรคิยาห์ ให้เป็นพยานที่เชื่อถือได้ของเรา”
3แล้วข้าพเจ้าก็หลับนอนกับผู้เผยพระวจนะหญิง เธอจึงตั้งท้องและคลอดลูกชาย พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “จงตั้งชื่อเขาว่ามาเฮอร์ชาลาลหัชบัส
4ก่อนที่เด็กคนนั้นจะรู้จักเรียก ‘พ่อ’ หรือ ‘แม่’ กษัตริย์อัสซีเรียจะริบทรัพย์สมบัติของดามัสกัสและสะมาเรียไป”
5พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าอีกว่า
6“เนื่องจากชนชาตินี้ได้ปฏิเสธ น้ำแห่งชิโลอาห์ซึ่งไหลเอื่อยๆ ไปชื่นชมเรซีน และลูกของเรมาลิยาห์
7ฉะนั้นพระยาห์เวห์จะใช้กระแสน้ำเชี่ยวของยูเฟรติส มาท่วมมิดพวกเขา คือกษัตริย์อัสซีเรียกับกองทัพมหึมา กระแสน้ำนั้นจะท่วมมิดทุกช่องทาง และล้นทุกตลิ่ง
8และกวาดเข้ามาในยูดาห์ ไหลวนเหนือดินแดนนั้น ไหลหลากท่วมถึงคอ โอ อิมมานูเอลเอ๋ย! ท่วมมิดยูดาห์จนสุดเขตแดน”
9ชนชาติทั้งหลายเอ๋ย โห่ร้องออกศึกไปเถิด และจงถูกบดขยี้! ดินแดนไกลโพ้นทั้งปวง จงฟัง เตรียมทำศึกเถิด และจงถูกบดขยี้! เตรียมทำศึกเถิด และจงถูกบดขยี้!
10วางแผนกลยุทธ์ไปเถิด แต่มันจะกลับตาลปัตร ดำเนินตามแผนเถิด แต่จะไปไม่รอด เพราะพระเจ้าอยู่กับเรา
11นี่คือสิ่งที่ พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าอย่างเข้มงวด เตือนว่าอย่าทำตามวิถีทางของคนเหล่านี้ พระองค์พูดว่า
12“ทุกสิ่งที่คนเหล่านี้เรียกว่าการคบคิดทรยศ เจ้าอย่าเรียกว่าการคบคิดทรยศ อย่ากลัวสิ่งที่พวกเขากลัว อย่าหวาดหวั่น
13พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์คือผู้ที่เจ้าจะต้องถือว่าบริสุทธิ์ พระองค์คือผู้ที่เจ้าจะต้องยำเกรง พระองค์คือผู้ที่เจ้าจะต้องขยาดกลัว
14พระองค์จะเป็นสถานบริสุทธิ์ แต่สำหรับทั้งชนอิสราเอลและยูดาห์ พระองค์จะเป็นก้อนหินที่ทำให้ผู้คนสะดุด และเป็นศิลาที่ทำให้พวกเขาล้มลง และพระองค์จะเป็นกับดัก และเป็นบ่วงแร้วสำหรับชาวเยรูซาเล็ม
15พวกเขาหลายคนจะสะดุด พวกเขาจะล้มลงและแตกสลาย พวกเขาจะติดกับและถูกจับไป”
16จงมัดคำพยานเตือนนี้เข้าไว้ด้วยกัน และประทับตราคำสั่งสอนของพระเจ้าในหมู่สาวกของข้าพเจ้า
17ข้าพเจ้าจะรอคอยพระยาห์เวห์ ผู้ซ่อนหน้าจากลูกหลานของยาโคบ ข้าพเจ้าจะไว้วางใจในพระองค์
18ข้าพเจ้าและลูกๆ ที่พระยาห์เวห์มอบให้ข้าพเจ้าอยู่ที่นี่แล้ว เราคือหมายสำคัญและสัญลักษณ์ในอิสราเอลจากพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ ผู้อยู่บนภูเขาศิโยน
19เมื่อมีคนบอกให้ท่านไปปรึกษาคนทรงเจ้าเข้าผีที่กระซิบพึมพำนั้น ผู้คนก็ควรไปถามพระเจ้าของเขาไม่ใช่หรือ เหตุใดไปปรึกษาคนตายเพื่อคนเป็น
20จงศึกษาคำสั่งสอนของพระเจ้าและคำพยานแห่งคำเตือน ถ้าใครไม่ได้พูดตามนี้ พวกเขาก็ไม่มีแสงสว่างแห่งรุ่งอรุณอยู่เลย
21พวกเขาจะเร่ร่อนไปอย่างลำเค็ญและหิวโหย เมื่อเขาหิวก็จะเดือดดาล มองขึ้นไป แช่งด่ากษัตริย์และพระเจ้าของตน
22พวกเขาจะมองไปยังแผ่นดินโลก และเห็นแต่ความทุกข์ยาก ความมืดมน ความเศร้าหมองแสนสาหัส และเขาจะถูกผลักเข้าสู่ความมืดมิดในที่สุด