1นี่ใครหนอมาจากเอโดม จากโบสราห์ เสื้อผ้าเปรอะเปื้อนด้วยสีแดงเข้ม นี่ใครหนอสวมเสื้อคลุมสง่างาม รุดหน้าไปด้วยพละกำลังอันยิ่งใหญ่ “คือเราผู้ประกาศชัยชนะ และมีอานุภาพจะช่วยให้รอด”
2เหตุใดเสื้อของพระองค์จึงมีสีแดงเข้ม เหมือนกับเสื้อผ้าของคนที่ย่ำองุ่น
3“เราย่ำบ่อองุ่นแต่ลำพัง ไม่มีใครจากชาติใดอยู่กับเรา เรากระทืบพวกเขาด้วยความโกรธ และเหยียบย่ำเขาด้วยความโกรธเกรี้ยว เลือดของเขากระเด็นใส่เสื้อผ้าของเรา และเราทำให้เสื้อผ้าของเราเปื้อนไปหมด
4มันเป็นวันแก้แค้นของเรา และปีแห่งการไถ่ของเรามาถึงแล้ว
5เรามองดูแต่ไม่มีใครมาช่วย เราตกใจที่ไม่มีใครสนับสนุน มือของเราเองช่วยให้เรารอด และความโกรธของเราเองที่ชูเราไว้
6เราบดขยี้นานาชนชาติด้วยความโกรธของเรา ด้วยความโกรธเกรี้ยว เราทำให้เขามึนเมา และหลั่งเลือดชโลมดิน”
7ข้าพเจ้าจะกล่าวถึงความกรุณาของพระยาห์เวห์ เล่าถึงกิจอันควรแก่การสรรเสริญ ตามสิ่งที่พระยาห์เวห์ทำเพื่อเรา สิ่งดีมากมายที่ทำ เพื่ออิสราเอล ตามความเมตตาและกรุณาของพระองค์
8พระองค์พูดว่า “แน่นอน พวกเขาเป็นคนของเรา ลูกผู้ซื่อสัตย์ต่อเรา” แล้วพระองค์ก็เป็นพระผู้ช่วยให้รอดของเขา
9พระองค์ทุกข์ในความทุกข์ยากของเขา และทูตสวรรค์ที่อยู่ต่อหน้าพระองค์ก็ช่วยเขาให้รอดพระองค์ไถ่เขาด้วยความรักและความเมตตา พระองค์ยกพวกเขาขึ้นและอุ้มไว้ ตลอดวันคืนในสมัยก่อน
10ถึงกระนั้นพวกเขาก็กบฏ และทำให้พระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์เศร้าใจ ดังนั้นพระองค์จึงกลายเป็นศัตรู และพระองค์เองต่อสู้พวกเขา
11แล้วประชาชนของพระองค์ก็ระลึกถึงวันคืนเก่าก่อน สมัยโมเสสและประชาชนของพระองค์ ว่าพระองค์ผู้นำพวกเขาข้ามทะเล ด้วยคนเลี้ยงแกะของพระองค์นั้นอยู่ที่ไหน พระองค์ผู้ส่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ มาท่ามกลางเขาอยู่ที่ไหน
12ผู้ส่งแขนอันเปี่ยมฤทธิ์และสง่าราศี ให้มาอยู่ที่มือขวาของโมเสส ผู้แยกน้ำทะเลต่อหน้าคนเหล่านั้น ทำให้เป็นที่เลื่องลือตลอดกาล
13ผู้นำพวกเขาข้ามห้วงลึก พวกเขาไม่สะดุดล้ม เหมือนม้าวิ่งฉิวในทุ่งโล่ง
14พระวิญญาณของพระยาห์เวห์ให้พวกเขาได้พักสงบ เหมือนฝูงสัตว์ที่ลงไปที่ราบ พระองค์นำประชาชนของพระองค์ไปเช่นนี้ และทำให้นามของพระองค์เป็นที่ยกย่อง
15ขอโปรดมองดูจากสวรรค์ จากที่พำนักอันสูงส่งบริสุทธิ์และมีเกียรติสิริ ความกระตือรือร้นและกำลังของพระองค์อยู่ที่ไหน ความอ่อนโยนและความเมตตาของพระองค์ถูกยับยั้งไปจากเรา
16แต่พระองค์เป็นพระบิดาของเรา ถึงแม้อับราฮัมไม่รู้จักพวกเรา หรืออิสราเอลไม่ยอมรับพวกเรา พระองค์พระยาห์เวห์เป็นพระบิดาของเรา “พระผู้ไถ่ตั้งแต่กาลก่อนของเรา” คือนามของพระองค์
17พระยาห์เวห์ เหตุใดพระองค์ทำให้เราหลงไปจากทางของพระองค์ และทำให้จิตใจเราแข็งกระด้างจนไม่ยำเกรงพระองค์ โปรดกลับมาเพื่อเห็นแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ ชนเผ่าซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์
18คนของพระองค์ครอบครองสถานนมัสการของพระองค์ชั่วระยะหนึ่ง แต่บัดนี้ศัตรูของเราได้เหยียบย่ำสถานนมัสการของพระองค์
19พวกเราเป็นของพระองค์มาตั้งแต่กาลก่อน แต่พระองค์ไม่ได้ปกครองพวกเขา และพวกเขาไม่ได้รับการเรียกตามนามของพระองค์