1ดูสิ กษัตริย์องค์หนึ่งจะปกครองด้วยความชอบธรรม และผู้มีอำนาจจะปกครองด้วยความยุติธรรม
2แต่ละคนจะเป็นเหมือนที่กำบังลม เป็นที่ลี้ภัยจากพายุ เหมือนลำธารในทะเลทราย และร่มเงาของศิลาใหญ่ในดินแดนแห้งแล้ง
3แล้วดวงตาของผู้ที่มองเห็นจะไม่ถูกปิดอีกต่อไป และหูของผู้ที่ได้ยินจะฟัง
4ใจที่หวาดกลัวจะรู้และเข้าใจ และลิ้นที่ติดขัดจะพูดคล่องฉะฉาน
5คนโง่จะไม่ถูกยกย่องว่าสูงศักดิ์อีกต่อไป คนชั่วร้ายจะไม่ได้รับการเคารพนับถืออย่างสูงอีก
6เพราะคนโง่พูดแต่เรื่องโง่เขลา จิตใจของเขามุ่งทางชั่ว พวกเขาประพฤติชั่ว และเผยแพร่เรื่องพระยาห์เวห์ผิดๆ พวกเขาปล่อยคนหิวให้อด และไม่ให้น้ำกับคนกระหาย
7คนชั่วร้ายใช้วิธีร้ายกาจ พวกเขาวางแผนชั่ว เพื่อทำลายคนยากจนด้วยคำโกหก แม้ว่าคำอ้อนวอนของคนขัดสนจะเที่ยงธรรมก็ตาม
8ส่วนคนมีคุณธรรมคิดแต่สิ่งดีงาม และยืนหยัดทำสิ่งที่สูงส่ง
9พวกผู้หญิงเรื่อยเฉื่อย จงลุกขึ้นและฟังเรา พวกลูกสาวที่รู้สึกมั่นคง จงฟังสิ่งที่เราจะพูด!
10ในเวลาปีเศษๆ เจ้าที่รู้สึกมั่นคงจะตัวสั่น การเก็บเกี่ยวองุ่นจะล้มเลิก และจะไม่ได้เก็บผลไม้
11จงกลัวตัวสั่น พวกผู้หญิงเรื่อยเฉื่อย จงตัวสั่นงันงก พวกลูกสาวที่รู้สึกมั่นคง! จงถอดเสื้อผ้าสวยๆ ออก และห่อตัวด้วยผ้าขี้ริ้ว
12จงตีอกชกตัวเพราะทุ่งอันน่ารื่นรมย์ เพราะเถาองุ่นผลดก
13และเพราะแผ่นดินแห่งชนชาติของเรา ซึ่งรกปกคลุมไปด้วยหนามน้อยใหญ่ ใช่แล้ว จงไว้ทุกข์ให้บ้านที่รื่นเริงทุกหลัง และให้นครสำมะเลเทเมาแห่งนี้
14ป้อมปราการจะถูกทิ้งร้าง นครที่อึกทึกจะถูกทอดทิ้ง ที่มั่นและหอยามจะกลายเป็นดินแดนร้างตลอดไป เป็นที่สำราญของลา เป็นทุ่งหญ้าสำหรับฝูงแกะ
15จนกระทั่งพระวิญญาณจะถูกเทจากเบื้องบนลงมาเหนือเรา และทะเลทรายกลายเป็นท้องทุ่งอันอุดม และท้องทุ่งอันอุดมดูเหมือนป่า
16ความยุติธรรมของพระยาห์เวห์จะพำนักในทะเลทราย ความชอบธรรมของพระองค์จะอยู่ในท้องทุ่งอันอุดม
17ผลของความชอบธรรมนั้นคือสันติสุข ผลที่ได้คือความสงบและความมั่นใจตลอดไป
18ชนชาติของเราจะอาศัยในที่พำนักอันสงบสุข ในบ้านที่ปลอดภัย ในที่พักสงบซึ่งไม่ถูกรบกวน
19แม้ว่าลูกเห็บทำให้ป่าเตียน และนครนั้นราบเป็นหน้ากลอง
20แต่พวกท่านจะได้รับพระพร เมื่อหว่านเมล็ดริมลำธารทุกแห่ง และปล่อยฝูงสัตว์ฝูงลาอย่างเสรี