1คำพยากรณ์กล่าวโทษดามัสกัสมีดังนี้ว่า “ดูเถิด ดามัสกัสจะไม่เป็นนครอีกต่อไป แต่จะกลายเป็นซากหักพัง
2นครต่างๆ ของอาโรเออร์จะถูกทิ้งร้าง เหลือแต่ฝูงแกะซึ่งจะนอนลงที่นั่น ไม่มีใครมาทำให้พวกมันกลัว
3เมืองป้อมปราการจะหายไปจากเอฟราอิม และอำนาจของดามัสกัสเช่นกัน ชนที่เหลืออยู่ของอารัม จะเป็นเหมือนศักดิ์ศรีของอิสราเอล” พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ประกาศดังนั้น
4“ในวันนั้นศักดิ์ศรีของยาโคบจะเสื่อมถอย ไขมันตามร่างกายเขาจะหายไป
5จะเป็นเหมือนเมื่อคนเกี่ยวข้าวที่ชูรวง รวบรวมฟ่อนข้าวไว้ในอ้อมแขน เหมือนเมื่อมีคนเก็บเศษรวงข้าว ในหุบเขาเรฟาอิม
6แต่ก็ยังมีเหลืออยู่บ้าง เหมือนเมื่อฟาดต้นมะกอก ก็ยังเหลือมะกอกสองสามลูกบนยอดกิ่ง หรือสี่ห้าลูกบนกิ่งทีผลดก” พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลประกาศดังนั้น
7ในวันนั้นผู้คนจะมุ่งมองพระผู้สร้างของตน และหันไปมองที่องค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
8พวกเขาจะไม่มุ่งมองแท่นบูชา ที่มือเขาสร้างขึ้น พวกเขาจะไม่นับถือเสาเจ้าแม่อาเชราห์และแท่นเผาเครื่องหอม ซึ่งเขาสร้างขึ้นกับมือ
9ในวันนั้นนครที่เข้มแข็ง ซึ่งพวกเขาทิ้งไว้เพราะชาวอิสราเอล จะเป็นเหมือนที่ร้างและมีพุ่มไม้ขึ้นรก และทุกสิ่งจะรกร้าง
10เจ้าหลงลืมพระเจ้าพระผู้ช่วยให้รอดของเจ้า เจ้าไม่ระลึกถึงพระศิลาผู้เป็นป้อมปราการของเจ้า ฉะนั้น แม้พวกเจ้าปลูกพืชพรรณที่ดีที่สุด และปลูกเถาองุ่นจากต่างแดน
11แม้เจ้าทำให้มันงอกขึ้นวันเดียวกับที่ปลูก และให้มันแตกหน่อเช้าวันที่เจ้าปลูกได้ แต่ก็จะไม่ได้เก็บเกี่ยวสิ่งใด ในวันแห่งโรคภัยและความเจ็บปวดเกินเยียวยา
12วิบัติแก่ชนชาติมากมายที่เดือดดาล เดือดดาลดั่งทะเลที่บ้าคลั่ง! วิบัติแก่ชนชาติที่คำรามดังสนั่น ร้องคำรามเหมือนทะเลคำราม!
13แม้ว่าพวกเขาคำรามเหมือนเสียงน้ำบ่าไหลเชี่ยว เมื่อพระเจ้ากำราบ พวกเขาก็แตกหนีไปไกล ถูกลมพัดไปเหมือนแกลบบนเนินเขา เหมือนหญ้าถูกพายุพัดร่วง
14ในตอนเย็น เกิดความสยดสยองฉับพลัน! ก่อนรุ่งสาง พวกเขาก็จากไปแล้ว! นี่แหละคือส่วนผู้ที่ปล้น และแย่งชิงของๆ เราไปต้องเจอ