1วิบัติแก่พวกที่ออกกฎบัญญัติไม่เป็นธรรม และพวกที่ออกกฎหมายกดขี่
2เพื่อริดรอนสิทธิของคนจน และไม่ให้ความยุติธรรมแก่ประชาชนผู้ถูกข่มเหงของเรา ทำให้หญิงม่ายตกเป็นเหยื่อของพวกเขา และลูกกำพร้าพ่อถูกปล้น
3พวกเจ้าจะทำอย่างไรในวันลงทัณฑ์ เมื่อภัยพิบัติมาจากแดนไกล เจ้าจะหนีไปพึ่งใคร เจ้าจะเอาทรัพย์สมบัติไปเก็บไว้ที่ไหน
4จะไม่มีอะไรเหลือ นอกจากไปคุดคู้อยู่ในหมู่เชลย หรือล้มลงในหมู่คนที่ถูกฆ่า ถึงขนาดนี้แล้วความโกรธของพระเจ้าก็ยังไม่หันเห พระองค์ยังคงเงื้อมืออยู่
5“วิบัติแก่ชาวอัสซีเรีย ผู้เป็นไม้เรียวแห่งความโกรธของเรา ผู้ถือกระบองแห่งความกริ้วของเรา!
6เราส่งอัสซีเรียไปปราบชนชาติอธรรม ไปเล่นงานชนชาติที่ยั่วโทสะเรา ให้ไปปล้นและริบทรัพย์สิน และเหยียบย่ำเขาดั่งย่ำโคลนในถนน
7แต่เขาไม่ได้ตั้งใจเช่นนั้น ไม่ได้คิดตามนั้น เป้าหมายของเขาคือล้างผลาญ ทำลายชนชาติต่างๆ ให้ดับสูญ
8เขากล่าวว่า ‘แม่ทัพของเราล้วนแต่เป็นกษัตริย์ไม่ใช่หรือ
9คาลโนไม่ได้เหมือนคารเคมิชหรอกหรือ ฮามัทก็เหมือนอารปัดไม่ใช่หรือ และสะมาเรียก็เหมือนดามัสกัสไม่ใช่หรือ
10เช่นเดียวกับที่เรายึดบรรดาอาณาจักรที่เต็มไปด้วยรูปเคารพ อาณาจักรซึ่งมีรูปเคารพมากกว่าของเยรูซาเล็มและสะมาเรีย
11เราจะไม่จัดการเยรูซาเล็มและรูปเคารพต่างๆ เหมือนที่เราทำกับสะมาเรียและรูปเคารพของเขาหรือ’ ”
12เมื่อพระยาห์เวห์จัดการกับภูเขาศิโยนและเยรูซาเล็มเรียบร้อยแล้ว พระองค์จะพูดว่า “เราจะลงโทษกษัตริย์อัสซีเรียเพราะใจเย่อหยิ่งอหังการและท่าทียโสโอหัง
13เพราะเขาโอ้อวดว่า ‘เราทำการนี้ด้วยกำลังมือของเรา และด้วยสติปัญญาของเรา เพราะเรามีความเข้าใจ เรารื้อพรมแดนของชาติต่างๆ ปล้นทรัพย์สมบัติของเขา ปราบกษัตริย์ของพวกเขาเฉกเช่นผู้พิชิต
14มือของเราฉกชิงทรัพย์สมบัติของชาติต่างๆ เหมือนประชาชนเอื้อมไปเก็บรังนก เรารวบรวมประเทศทั้งปวง เหมือนคนเก็บไข่ที่ถูกทิ้งไว้ ไม่มีหน้าไหนกล้าขยับปีก หรือปริปากร้อง’
15ขวานจะยกตนขึ้นข่มผู้ที่ใช้มันหรือ เลื่อยจะเบ่งทับผู้ที่เลื่อยมันหรือ อย่างกับว่าไม้ตะพดจะแกว่งใส่ผู้ที่หยิบมันขึ้น หรือไม้กระบองกวัดแกว่งใส่ผู้ที่ถือมันอย่างนั้นแหละ
16ฉะนั้นพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ จะส่งโรคระบาดมาล้างผลาญนักรบที่แข็งแกร่งของเขา ไฟจะจุดขึ้นภายใต้ความโอ่อ่าของเขา เหมือนไฟไหม้ลุกโชน
17พระผู้เป็นแสงสว่างแห่งอิสราเอลจะกลายเป็นไฟ องค์บริสุทธิ์ของพวกเขาจะเป็นเปลวเพลิง เผาผลาญต้นหนามน้อยใหญ่ของเขา วอดสิ้นภายในวันเดียว
18ป่าอันมโหฬารและท้องทุ่งอันอุดมของเขา จะถูกทำลายไปสิ้น เหมือนคนป่วยที่ชีวิตถูกกัดกร่อนไป
19ต้นไม้ในป่าของเขาจะเหลืออยู่น้อยนิด ขนาดเด็กก็เขียนจำนวนนั้นได้
20ในวันนั้นชนหยิบมือที่เหลือของอิสราเอล คือเชื้อสายของยาโคบที่รอดชีวิต จะไม่พึ่งผู้นั้น ซึ่งปราบพวกตนลง แต่จะพึ่งพิงพระยาห์เวห์ องค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอลอย่างแท้จริง
21คนที่ยังเหลืออยู่จะกลับมาคนของยาโคบที่ยังเหลืออยู่จะกลับมาหาพระเจ้าผู้มีฤทธิ์
22อิสราเอลเอ๋ย ถึงแม้ประชาชนของเจ้าจะมากมายเหมือนทรายริมทะเล ก็จะมีเพียงคนที่เหลืออยู่เท่านั้นที่จะกลับมา หายนะครั้งนี้ถูกกำหนดไว้แล้ว อย่างเหลือล้นและชอบธรรม
23องค์เจ้านาย พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์นี่แหละ จะใช้หายนะซึ่งกำหนดไว้แล้วลงทัณฑ์ทั้งแผ่นดิน
24ฉะนั้น องค์เจ้านาย พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า ‘ประชาชนของเราในศิโยน อย่ากลัวชาวอัสซีเรีย ซึ่งเอาไม้เรียวเฆี่ยนเจ้า เอาไม้กระบองฟาดเจ้าเหมือนที่อียิปต์ได้ทำ
25โทสะของเราที่พลุ่งขึ้นต่อเจ้าจะยุติลงในไม่ช้านี้ และความโกรธของเราจะหันไปทำลายพวกเขา’
26พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์จะใช้แส้ฟาดพวกเขา เหมือนเมื่อปราบชาวมีเดียนที่ศิลาแห่งโอเรบ จะยกไม้เท้าขึ้นฟาดแม่น้ำทั้งหลาย เหมือนที่กระทำในอียิปต์
27ในวันนั้นภาระที่พวกเขาวางไว้จะถูกยกออกจากบ่าพวกเจ้า แอกของพวกเขาจะพ้นจากคอพวกเจ้า แอกนั้นจะถูกหัก เพราะพวกเจ้าเติบโตขึ้นจนอ้วนพี
28พวกเขาเข้ามาทางเมืองอัยยาท ผ่านมิโกรน และสะสมเสบียงและอาวุธที่มิคมาช
29พวกเขาผ่านด่านมาและพูดกันว่า ‘เราจะตั้งค่ายพักแรมที่เกบา’ รามาห์สะทกสะท้าน กิเบอาห์ของซาอูลเตลิดหนี
30ร้องออกมาเถิด ธิดาแห่งกัลลิม! ไลชาห์ จงฟังเถิด! อานาโธทที่น่าสงสาร!
31มัดเมนาห์เตลิดหนี ชาวเกบิมหลบเข้าที่ซ่อน
32ในวันนี้พวกเขาจะหยุดอยู่ที่โนบ จะชูกำปั้น บนภูเขาของธิดาแห่งศิโยน ที่ภูเขาแห่งเยรูซาเล็ม
33ดูเถิด องค์เจ้านาย พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ จะโค่นกิ่งทั้งหลายด้วยฤทธิ์เดชยิ่งใหญ่ ต้นไม้สูงตระหง่านจะถูกโค่น ต้นที่สูงผงาดถูกโค่นราบ
34พระองค์จะใช้ขวานฟันป่าทึบ เลบานอนจะล้มลงต่อหน้าองค์ผู้มีฤทธิ์”