1มหาปุโรหิตทุกคนได้รับเลือกจากประชาชน และแต่งตั้งให้ทำหน้าที่แทนประชาชน ในเรื่องที่เกี่ยวกับพระเจ้า คือนำของถวายและเครื่องบูชามาเพื่อไถ่บาป
2มหาปุโรหิตปฎิบัติต่อคนที่ไม่รู้และหลงผิดอย่างอ่อนโยนได้ เพราะเขาเองก็มีความอ่อนแอ
3ด้วยเหตุนี้เขาต้องมอบเครื่องบูชาสำหรับบาปของตนเอง เช่นเดียวกับบาปของประชาชน
4ไม่มีใครรับตำแหน่งที่มีเกียรตินี้เองได้ แต่เขาได้รับเมื่อพระเจ้าเรียกเหมือนที่เรียกอาโรน
5ในทำนองเดียวกัน พระคริสต์ก็ไม่ได้ยกพระองค์เองขึ้นรับเกียรติแห่งการเป็นมหาปุโรหิต แต่พระเจ้าพูดกับพระองค์ว่า “เจ้าเป็นลูกของเรา วันนี้เราได้เป็นพ่อของเจ้า”
6และพระองค์พูดอีกตอนหนึ่งว่า “เจ้าเป็นปุโรหิตชั่วนิรันดร์ ตามแบบของเมลคีเซเดค”
7ในระหว่างที่พระเยซูอยู่ในโลก พระองค์อธิษฐานร้องขอสุดเสียงด้วยน้ำตาต่อพระเจ้าผู้สามารถช่วยพระองค์จากความตาย และพระเจ้าก็รับฟัง เพราะพระเยซูยอมเชื่อฟังด้วยความยำเกรง
8แม้เป็นพระบุตร พระองค์ก็เรียนรู้ที่จะเชื่อฟังจากสิ่งที่ได้ทนทุกข์
9และเมื่อพระเจ้าทำให้พระเยซูสมบูรณ์พร้อมแล้ว พระองค์จึงเป็นแหล่งแห่งความรอดนิรันดร์สำหรับทุกคนที่เชื่อฟังพระองค์
10และพระเจ้าได้กำหนดให้พระองค์เป็นมหาปุโรหิตตามแบบของเมลคีเซเดค
11เรามีอะไรจะพูดอีกมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ยากที่จะอธิบาย เพราะท่านไม่พยายามจะเข้าใจอีกแล้ว
12ที่จริง แม้ขณะนี้ท่านน่าจะเป็นครูได้แล้ว แต่ต้องให้คนสอนหลักความจริงเบื้องต้นแห่งพระวจนะของพระเจ้าซ้ำอีก ท่านต้องการนมไม่ใช่อาหารแข็ง!
13ใครที่ยังกินนมก็ยังเป็นทารก ไม่คุ้นกับคำสอนเรื่องความชอบธรรม
14แต่อาหารแข็งนั้นสำหรับผู้ใหญ่ที่ฝึกฝนตนเองให้รู้จักแยกแยะดีชั่วอยู่เสมอ