1ทูตสวรรค์ทั้งสองมาถึงเมืองโสโดมตอนเย็น โลทนั้นกำลังนั่งอยู่ที่ประตูเมือง เมื่อเขาเห็นทูตทั้งสองจึงลุกขึ้นไปต้อนรับ และหมอบซบหน้าลงกับพื้น
2เขาพูดว่า “นายท่าน โปรดแวะบ้านผู้รับใช้ของท่าน เพื่อจะได้ล้างเท้าและพักสักคืนหนึ่ง แล้วพรุ่งนี้เช้าจึงค่อยเดินทาง” ชายทั้งสองตอบว่า “อย่าเลย เราจะค้างที่ลานเมือง”
3แต่โลทรบเร้าหนักจนทูตทั้งสองไปด้วย และเข้าไปในบ้านของเขา โลทจัดเตรียมอาหารสำหรับทั้งสอง โดยปิ้งขนมปังไม่ใส่เชื้อ และพวกเขาก็กิน
4ก่อนที่พวกเขาจะเข้านอน ผู้ชายทุกคนจากทั่วทุกมุมเมืองโสโดมทั้งหนุ่มทั้งแก่ก็มาล้อมบ้านไว้
5พวกเขาตะโกนเรียกโลทว่า “พวกผู้ชายที่มาหาเจ้าค่ำนี้อยู่ที่ไหน จงพาพวกเขาออกมา เราจะได้มีเพศสัมพันธ์กับพวกเขา”
6โลทจึงออกไปพบพวกเขาข้างนอก และปิดประตูตามหลัง
7แล้วพูดว่า “อย่าเลยพี่น้อง อย่าทำสิ่งชั่วช้านี้เลย
8นี่แน่ะ เรามีลูกสาวสองคน ยังไม่เคยนอนกับผู้ชายเลย เราจะพามาออกมาให้ท่าน และทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ แต่อย่าทำอะไรชายเหล่านี้เลย เพราะพวกเขามาพักใต้หลังคาของเรา อยู่ในการคุ้มครองของเรา”
9พวกนั้นเอ็ดตะโรว่า “ถอยไปให้พ้น เจ้าหมอนี่มาอยู่อย่างคนต่างด้าว แล้วจะมาตั้งตัวเป็นผู้พิพากษา! เราจะจัดการกับเจ้าให้เลวร้ายกว่าสองคนนั้นอีก” แล้วพวกเขาก็กดดันโลทมากขึ้น และรุกเข้ามาเพื่อจะพังประตู
10แต่ชายทั้งสองที่อยู่ข้างในเอื้อมมือดึงโลทกลับเข้าไปในบ้านแล้วปิดประตู
11จากนั้นพวกเขาทำให้คนที่ออกันอยู่ตรงประตูทั้งคนหนุ่มคนแก่ตาบอดจนหาประตูไม่เจอ
12ชายทั้งสองกล่าวกับโลทว่า “เจ้ามีญาติพี่น้องอยู่ที่นี่อีกไหม ไม่ว่าลูกเขย ลูกชาย ลูกสาว หรือคนของเจ้าในเมืองนี้ จงพาพวกเขาออกไปจากที่นี่
13เพราะเราจะทำลายเมืองนี้ เสียงร้องกล่าวโทษชาวเมืองนี้ต่อพระยาห์เวห์ดังจนพระองค์ส่งเราให้มาทำลาย”
14โลทจึงไปบอกบรรดาลูกเขยซึ่งหมั้นหมายกับลูกสาวของเขาว่า “เร็วเข้า รีบออกไปจากที่นี่ เพราะพระยาห์เวห์กำลังจะทำลายเมืองนี้!” แต่ลูกเขยคิดว่าเขาพูดเล่น
15พอใกล้รุ่ง ทูตเหล่านั้นจึงเร่งรัดโลทว่า “เร็วเข้า! จงพาภรรยาและลูกสาวทั้งสองของเจ้าออกไปจากที่นี่ ไม่อย่างนั้นเมื่อเมืองนี้ถูกลงโทษ เจ้าจะถูกกวาดล้างไปด้วย”
16เมื่อโลทยังรีรออยู่ ทูตเหล่านั้นจึงคว้ามือของเขา และมือของภรรยาและลูกสาวทั้งสอง แล้วพาออกจากเมืองโดยปลอดภัย เพราะพระยาห์เวห์เมตตาพวกเขา
17ทันทีที่พาพวกเขาออกมา ทูตองค์หนึ่งจึงพูดว่า “จงหนีเอาชีวิตรอด! อย่าหันกลับมามอง อย่าหยุดอยู่ในที่ราบนี้! จงหนีไปที่ภูเขา มิฉะนั้นเจ้าจะถูกกวาดล้างไปด้วย!”
18แต่โลทวิงวอนว่า “อย่าเลย บรรดานายของข้า ได้โปรดเถิด!
19ผู้รับใช้ของท่านเป็นที่พอใจในสายตาของท่าน และท่านได้แสดงความเมตตาใหญ่หลวงต่อข้าพเจ้าโดยไว้ชีวิตข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าหนีไปถึงภูเขาไม่ทัน หายนะนี้จะมาถึงตัวและข้าพเจ้าจะต้องตาย
20ดูเถิด มีเมืองเล็กเมืองหนึ่งใกล้พอให้วิ่งไปถึงได้ทัน ให้ข้าพเจ้าหนีไปที่นั่น มันเล็กมากไม่ใช่หรือ แล้วข้าพเจ้าก็จะรอดชีวิต”
21ทูตนั้นตอบว่า “ก็ได้ เราจะทำตามที่เจ้าร้องขอ เราจะไม่ทำลายเมืองที่เจ้าพูดถึง
22แต่จงรีบหนีไปเพราะเราทำอะไรไม่ได้จนกว่าเจ้าจะไปถึงที่นั่น” (นี่คือเหตุที่เมืองนั้นได้ชื่อว่าโศอาร์)
23เมื่อโลทมาถึงโศอาร์ ดวงอาทิตย์ก็ขึ้นแล้ว
24จากนั้นพระยาห์เวห์ให้ไฟกำมะถันที่ลุกโชนจากฟ้าสวรรค์กระหน่ำลงมายังเมืองโสโดมและโกโมราห์ ไฟนี้มาจากพระยาห์เวห์
25ดังนั้นพระองค์ทำลายเมืองเหล่านั้นและที่ราบทั้งหมด รวมทั้งทุกชีวิตที่อาศัยอยู่ในเมืองและพืชพันธุ์ในแผ่นดินนั้นด้วย
26แต่ภรรยาของโลทหันกลับไปมอง เธอจึงกลายเป็นเสาเกลือ
27เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น อับราฮัมลุกขึ้นและกลับไปยังสถานที่ซึ่งเขาเคยยืนอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์
28เขามองลงไปยังเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์ มองไปทั่วดินแดนที่ราบ เขาเห็นควันหนาทึบพลุ่งขึ้นจากดินแดนนั้นเหมือนควันจากเตาหลอม
29ดังนั้นเมื่อพระเจ้าทำลายเมืองต่างๆ ในที่ราบ พระองค์ระลึกถึงอับราฮัม และนำโลทออกจากภัยพิบัติ ซึ่งทำลายล้างเมืองต่างๆ ที่โลทเคยอาศัยอยู่
30โลทกับลูกสาวทั้งสองคนออกจากโศอาร์ไปตั้งถิ่นฐานบนภูเขาเพราะไม่กล้าอยู่ที่โศอาร์ พวกเขาอาศัยอยู่ในถ้ำ
31วันหนึ่งลูกสาวคนโตพูดกับน้องสาวว่า “พ่อของเราแก่แล้ว ไม่มีผู้ชายคนไหนในแถบนี้ที่จะมาแต่งงานมีลูกกับเราอย่างที่คนทั่วโลกเขาทำกัน
32ให้พ่อของเราดื่มเหล้าองุ่นกันเถอะ แล้วเราจะได้หลับนอนกับท่าน เราจะได้รักษาเชื้อสายของครอบครัวไว้ผ่านทางพ่อของเรา”
33คืนนั้นทั้งสองได้ให้พ่อดื่มเหล้าองุ่น แล้วลูกสาวคนโตก็เข้าไปหลับนอนกับพ่อ โลทไม่รู้เลยว่า ลูกเข้ามานอนหรือลุกออกไปเมื่อไหร่
34วันรุ่งขึ้นลูกสาวคนโตก็พูดกับน้องสาวว่า “เมื่อคืนพี่นอนกับพ่อแล้ว คืนนี้เราให้เขาดื่มเหล้าองุ่นกันอีก และน้องไปนอนกับเขา เพื่อเราจะได้รักษาเชื้อสายของครอบครัวไว้ผ่านทางพ่อของเรา”
35คืนนั้นทั้งสองก็ทำให้พ่อเมามายอีก แล้วลูกสาวคนเล็กก็เข้าไปนอนกับเขา โลทก็ไม่รู้เลยว่าเธอเข้ามานอนหรือลุกออกไปเมื่อไหร่
36ดังนั้นลูกสาวทั้งสองของโลทจึงตั้งครรภ์กับพ่อ
37ลูกสาวคนโตมีลูกชาย เธอตั้งชื่อเขาว่าโมอับ เขาเป็นบรรพบุรุษของชาวโมอับในปัจจุบัน
38ลูกสาวคนเล็กก็มีลูกชายคนหนึ่ง เธอตั้งชื่อเขาว่าเบนอัมมี เขาเป็นบรรพบุรุษของชาวอัมโมนในปัจจุบัน