1สิ่งที่ข้าพเจ้ากำลังกล่าวอยู่นี้ก็คือ ตราบใดที่ทายาทยังเด็กอยู่ เขาก็ไม่ต่างอะไรกับทาส แม้เขาจะเป็นเจ้าของทรัพย์สินทั้งหมด
2ทายาทต้องอยู่ในบังคับของผู้ปกครองและผู้ดูแลทรัพย์สินจนกว่าถึงเวลาที่บิดากำหนด
3เช่นเดียวกัน เมื่อเรายังเด็ก เราก็เป็นทาสอยู่ใต้บังคับของพวกวิญญาณในโลกนี้
4แต่เมื่อถึงกำหนด พระเจ้าก็ส่งพระบุตรของพระองค์มาเกิดจากครรภ์ของสตรี ถือกำเนิดภายใต้กฎบัญญัติ
5เพื่อไถ่คนเหล่านั้นซึ่งอยู่ใต้กฎบัญญัติ เพื่อเราจะได้รับฐานะเป็นลูก
6ในเมื่อท่านเป็นลูกของพระเจ้า พระองค์จึงส่งพระวิญญาณของพระบุตรเข้ามาในใจเรา พระวิญญาณผู้ร้องเรียกว่า “อับบา พ่อ”
7พวกท่านจึงไม่เป็นทาสอีกต่อไป แต่เป็นลูกของพระเจ้า และเพราะท่านเป็นลูกพระองค์จึงให้ท่านเป็นทายาทด้วย
8เมื่อก่อนท่านยังไม่รู้จักพระเจ้า ท่านเป็นทาสของพวกซึ่งโดยสภาพแล้วไม่ใช่เทพเจ้าเลย
9แต่เดี๋ยวนี้ท่านรู้จักพระเจ้าแล้ว หรือที่ถูกคือพระเจ้ารู้จักท่านแล้ว ท่านจะยังหวนกลับไปหาพวกวิญญาณ ที่อ่อนแอและน่าสังเวชหรือ ท่านอยากเป็นทาสของพวกมันทั้งหมดอีกหรือ
10ท่านกำลังถือวัน เดือน ฤดูและปีของชาวยิว!
11ข้าพเจ้ากลัวแทนท่านว่า งานที่ข้าพเจ้าทุ่มเทให้ท่านนั้นจะเปล่าประโยชน์
12พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอร้องให้ท่านเป็นเหมือนข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าได้เป็นเหมือนท่าน พวกท่านไม่ได้ทำผิดต่อข้าพเจ้าเลย
13ท่านก็รู้ว่า ตอนแรกที่ข้าพเจ้าประกาศข่าวประเสริฐกับท่าน ก็เพราะความเจ็บป่วย
14และแม้ว่าความเจ็บป่วยของข้าพเจ้าจะเป็นการทดสอบท่าน ท่านก็ไม่ได้ดูถูกหรือเหยียดหยามข้าพเจ้า กลับต้อนรับราวกับข้าพเจ้าเป็นทูตสวรรค์ของพระเจ้า หรือราวกับเป็นองค์พระเยซูคริสต์เอง
15ความชื่นชมยินดีของท่านหายไปไหนหมดแล้ว ข้าพเจ้ายืนยันได้ว่าตอนนั้นถ้าท่านควักตาให้ข้าพเจ้าได้ ท่านก็คงทำแล้ว
16ตอนนี้ข้าพเจ้ากลายเป็นศัตรูของท่าน เพราะบอกความจริงกับท่านหรือ
17คนพวกนั้นกระตือรือร้นเพื่อชนะใจท่านแต่ไม่ใช่เพราะหวังดี เขาต้องการแยกท่านไปจากเรา เพื่อให้ท่านกระตือรือร้นเพื่อพวกเขา
18ถ้ากระตือรือร้นเพราะหวังดีก็ดีอยู่ และขอให้เป็นเช่นนั้นตลอด ไม่ใช่แค่เฉพาะเมื่อข้าพเจ้าอยู่กับท่าน
19ลูกที่รัก ข้าพเจ้าต้องเจ็บปวดราวกับคลอดลูกเพื่อท่าน จนกว่าพระคริสต์จะก่อขึ้นในท่าน
20ข้าพเจ้าปรารถนาจะอยู่กับท่านตอนนี้ และเปลี่ยนน้ำเสียงของตัวเอง เพราะพวกท่านทำให้ข้าพเจ้าสับสน
21ท่านที่อยากอยู่ภายใต้กฎบัญญัติ บอกข้าพเจ้าเถิด ท่านไม่ตระหนักถึงสิ่งที่กฎบัญญัติกล่าวไว้หรือ
22เพราะมีเขียนไว้ว่าอับราฮัมมีลูกชายสองคน คนหนึ่งเกิดจากหญิงที่เป็นทาส อีกคนเกิดจากหญิงที่เป็นไท
23ลูกของหญิงที่เป็นทาสเกิดตามเนื้อหนัง ส่วนลูกของหญิงที่เป็นไทเกิดตามสัญญาของพระเจ้า
24เรื่องนี้เป็นการเปรียบเทียบ คือ ผู้หญิงทั้งสองเป็นตัวแทนของพันธสัญญาสองฉบับ พันธสัญญาหนึ่งมาจากภูเขาซีนาย คือ นางฮาการ์ให้กำเนิดลูกทาส
25ฮาการ์หมายถึงภูเขาซีนายในประเทศอาระเบียและตรงกับเยรูซาเล็มปัจจุบัน เพราะเธอกับลูกหลานเป็นทาสอยู่
26ส่วนเยรูซาเล็มซึ่งอยู่เบื้องบนนั้นเป็นไท เป็นแม่ของเราทั้งหลาย
27เพราะมีเขียนไว้ว่า “จงยินดีเถิด หญิงผู้เป็นหมัน ผู้ไม่เคยมีลูก จงเปล่งเสียงโห่ร้อง เจ้าผู้ไม่เคยเจ็บครรภ์ เพราะลูกของหญิงที่โดดเดี่ยว ก็ยังมีมากกว่าลูกของหญิงผู้มีสามี”
28พี่น้องทั้งหลาย ท่านเป็นลูกแห่งสัญญาของพระเจ้าเช่นเดียวกับอิสอัค
29ครั้งนั้นลูกที่เกิดตามเนื้อหนังรังแกลูกที่เกิดตามฤทธิ์เดชของพระวิญญาณ ตอนนี้ก็เช่นกัน
30แต่พระคัมภีร์พูดว่าอย่างไร “ไล่หญิงทาสกับลูกชายไปเสีย เพราะลูกชายของหญิงทาสนั้นจะไม่มีส่วนในมรดกกับลูกชายของหญิงที่เป็นไท”
31ฉะนั้น พี่น้องทั้งหลาย เราไม่ใช่ลูกของหญิงทาส แต่เป็นลูกของหญิงที่เป็นไท