1ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าความว่า
2“บุตรมนุษย์เอ๋ย พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดแก่ดินแดนอิสราเอลดังนี้ว่า ‘จุดจบ! จุดจบ มาเหนือสี่มุมของแผ่นดินแล้ว
3วาระสุดท้ายมาถึงเจ้า แล้วเราจะระบายความโกรธลงเหนือเจ้า เราจะพิพากษาเจ้าตามความประพฤติของเจ้า และจะตอบแทนการกระทำอันน่าชิงชังทั้งสิ้นของเจ้า
4เราจะไม่เหลียวแลเจ้าด้วยความเอ็นดูสงสาร หรือไว้ชีวิตเจ้า เราจะตอบแทนเจ้าให้สาสมกับความประพฤติ และการกระทำอันน่าชิงชังในหมู่พวกเจ้าอย่างแน่นอน แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’
5พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ‘ภัยพิบัติ! ภัยพิบัติอย่างที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน! มันจะมาถึง!
6จุดจบมาถึงแล้ว! จุดจบมาถึงแล้ว! มันก่อตัวขึ้นมาเล่นงานเจ้า มันมาถึงแล้ว!
7ความพินาศมาเหนือเจ้า เหนือเจ้าผู้อาศัยอยู่ในดินแดน ถึงเวลาแล้ว! วันนั้นใกล้เข้ามาแล้ว! บนภูเขาทั้งหลายจะมีแต่ความโกลาหลอลหม่าน ไม่ใช่ความชื่นชมยินดี
8เรากำลังจะระบายโทสะลงเหนือเจ้า และระบายความโกรธต่อเจ้า เราจะพิพากษาเจ้าตามความประพฤติของเจ้า และจะตอบแทนเจ้าให้สาสมกับการกระทำอันน่าชิงชังทั้งสิ้นของเจ้า
9เราจะไม่เหลียวแลเจ้าด้วยความเอ็นดูสงสาร หรือไว้ชีวิตเจ้า เราจะตอบแทนเจ้าให้สาสมกับความประพฤติ และการกระทำอันน่าชิงชังในหมู่พวกเจ้า’ เมื่อนั้นเจ้าจะรู้ว่าเราผู้เป็นพระยาห์เวห์นี่แหละที่ลงโทษพวกเจ้า
10‘วันนั้นมาถึงแล้ว! มันมาถึงแล้ว! หายนะปะทุขึ้นแล้ว ไม้เรียวผลิดอกแล้ว และความหยิ่งยโสก็เบ่งบาน!
11ความทารุณก็เติบโต เป็นไม้เรียวเพื่อลงโทษความชั่วร้าย ไม่มีใครในชนชาตินั้น ไม่มีสักคนในฝูงชนนั้น ไม่มีทรัพย์สมบัติ หรือสิ่งมีค่าเหลืออยู่เลย
12เวลานั้นมาถึงแล้ว! วันนั้นมาถึงแล้ว! อย่าให้ผู้ซื้อลิงโลด อย่าให้ผู้ขายเศร้าโศก เพราะพระพิโรธอยู่เหนือกลุ่มชนทั้งหมด
13ผู้ขายจะไม่ได้รับที่ดิน ซึ่งขายไปกลับคืนมาเป็นของตน ตราบเท่าที่ทั้งสองฝ่ายยังมีชีวิตอยู่ เพราะนิมิตเกี่ยวกับกลุ่มชนทั้งหมด จะไม่ผันแปร เนื่องจากบาปทั้งหลายของพวกเขา จึงไม่มีแม้สักคนจะรักษาชีวิตของตนไว้ได้
14แม้พวกเขาเป่าแตร และเตรียมทุกสิ่งไว้พร้อมสรรพ แต่ก็จะไม่มีใครออกรบเลย เพราะโทสะของเราตกอยู่แก่กลุ่มชนทั้งหมด
15นอกกรุงคือสงคราม ในกรุงคือโรคระบาดและการกันดารอาหาร ผู้ที่อยู่ในท้องทุ่ง ก็ตายเพราะสงคราม ส่วนผู้ที่อยู่ในกรุง ก็ถูกกลืนกินเพราะการกันดารอาหารและโรคระบาด
16คนทั้งปวงที่หนีรอดชีวิตไปได้ จะหนีไปอยู่ตามภูเขา เหมือนนกพิราบตามหุบเขา พวกเขาจะร้องครวญคราง เพราะบาปของตน
17มือทุกมือจะอ่อนเปลี้ย และเข่าทุกเข่าจะอ่อนปวกเปียกเหมือนน้ำ
18พวกเขาจะสวมใส่ผ้ากระสอบ และนุ่งห่มความอกสั่นขวัญแขวน ทุกใบหน้าจะถูกปิดด้วยความอัปยศอดสู และทุกศีรษะจะถูกโกน
19พวกเขาจะโยนเงินทิ้งตามถนน ทองของพวกเขาจะมีค่าเท่ากับสิ่งโสโครก เงินและทองของพวกเขา จะไม่สามารถช่วยเขาให้รอดได้ ในวันแห่งพระพิโรธของพระยาห์เวห์ มันจะไม่ช่วยแก้หิว หรือช่วยให้อิ่มท้อง เพราะมันทำให้พวกเขาสะดุดล้มลงในความบาป
20พวกเขาภูมิใจในเพชรพลอยอันงดงามของตน และใช้มันทำรูปเคารพที่น่ารังเกียจ พวกเขาใช้มันทำเทวรูปต่ำช้า ดังนั้น เราจะทำให้มันให้กลายเป็นสิ่งที่เป็นมลทินกับพวกเขา
21เราจะยกความมั่งคั่งของพวกเขาให้เป็นของปล้นแก่คนต่างชาติ ให้เป็นของเชลยแก่คนชั่วร้ายบนโลก ผู้ที่จะทำให้มันเป็นมลทิน
22เราจะเบือนหน้าหนีจากประชาชน และโจรจะย่ำยีสถานที่ที่เรารัก พวกมันจะเข้ามา และจะทำให้ที่นั่นเป็นมลทิน
23จงเตรียมโซ่ตรวน! เพราะแผ่นดินนองเลือด และกรุงนี้เต็มไปด้วยความโหดร้ายทารุณ
24เราจะนำประชาชาติที่ชั่วร้ายที่สุด มาครอบครองบ้านเรือนของพวกเขา เราจะยุติความหยิ่งยโสของผู้มีอำนาจ และสถานนมัสการของพวกเขาจะถูกทำให้เป็นมลทิน
25เมื่อความหวาดหวั่นพรั่นพรึงมาถึง พวกเขาจะแสวงหาสันติภาพแต่ก็ไร้ประโยชน์
26หายนะโหมกระหน่ำเข้ามาครั้งแล้วครั้งเล่า และมีข่าวลือระลอกแล้วระลอกเล่า พวกเขาจะพยายามหานิมิตจากผู้เผยพระวจนะ คำสอนของปุโรหิตจากกฎบัญญัติจะหมดไป คำปรึกษาของบรรดาผู้อาวุโสจะสูญสิ้นไป
27กษัตริย์จะคร่ำครวญ เจ้านายจะคลุมกายด้วยความสิ้นหวัง และประชาชนจะมือไม้สั่น เราจะจัดการกับพวกเขาตามความประพฤติของพวกเขา และเราจะพิพากษาพวกเขาตามมาตรฐานของพวกเขา เมื่อนั้นพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’ ”