1“บัดนี้ บุตรมนุษย์ จงเอาก้อนดินเหนียวก้อนหนึ่งมาวางไว้ตรงหน้าเจ้า และวาดกรุงเยรูซาเล็มลงบนดินนั้น
2จากนั้นล้อมก้อนดินนั้นไว้ด้วยเครื่องล้อมเมือง ก่อเนินดิน ตั้งค่ายประชิดเมือง และวางเครื่องกระทุ้งโดยรอบ
3แล้วเอากระทะเหล็กมาตั้งเหมือนเป็นกำแพงเหล็กกั้นระหว่างเจ้ากับเมือง เจ้าจงหันหน้าเข้าหาเมือง แล้วมันจะตกอยู่ในวงล้อมของเจ้า นี่จะเป็นหมายสำคัญแก่ชนชาติอิสราเอล
4จากนั้น จงนอนตะแคงซ้าย แบกรับบาปของชนชาติอิสราเอลไว้บนเจ้า เท่ากับจำนวนวันที่เจ้านอนตะแคง
5เรากำหนดวันให้เจ้าตามจำนวนปีแห่งความบาปของพวกเขา เจ้าจะแบกรับบาปของชนชาติอิสราเอล 390 วัน
6เมื่อครบกำหนดแล้ว เจ้าต้องนอนลงอีก คราวนี้ให้นอนตะแคงขวา และแบกรับบาปของชาวยูดาห์ เรากำหนดไว้สี่สิบวัน คือ หนึ่งวันสำหรับหนึ่งปี
7จงหันหน้าเข้าหาเครื่องล้อมกรุงเยรูซาเล็ม แล้วชูแขนอันเปลือยเปล่าพยากรณ์ต่อต้านเมืองนั้น
8เราจะเอาเชือกมัดเจ้าไว้ เพื่อเจ้าจะพลิกตัวไม่ได้จนกว่าจะครบกำหนดวันล้อมเมือง
9จงเอาข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ ถั่วและถั่วแดง ข้าวฟ่าง และข้าวสแปลต์เก็บไว้ในโอ่ง เพื่อใช้ทำขนมปังให้ตัวเองกินระหว่างที่เจ้านอนตะแคงตลอด 390 วัน
10จงตวงแป้งออกมาวันละ 20 เชเขลและกินอาหารนี้ตามมื้อที่กำหนดในแต่ละวัน
11จงตวงน้ำหนึ่งในหกฮิน และดื่มตามเวลาที่กำหนด
12จงกินอาหารนี้เหมือนกินขนมปังข้าวบาร์เลย์ จงปิ้งกินต่อหน้าผู้คน โดยใช้อุจจาระมนุษย์เป็นเชื้อเพลิง”
13พระยาห์เวห์พูดว่า “ด้วยวิธีนี้ ชนชาติอิสราเอลจะกินอาหารที่เป็นมลทินท่ามกลางชนชาติทั้งหลายที่เราจะขับไล่เขาไป”
14แล้วข้าพเจ้าจึงพูดว่า “พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิต อย่าให้เป็นอย่างนั้นเลย! ข้าพเจ้าไม่เคยปล่อยตัวเป็นมลทินเลย ตั้งแต่เด็กมาจนถึงตอนนี้ข้าพเจ้าไม่เคยกินเนื้อสัตว์ที่ตายเอง หรือที่ถูกสัตว์ป่าขย้ำ ไม่มีเนื้อสัตว์ที่ไม่บริสุทธิ์เคยเข้าปากข้าพเจ้าเลย”
15พระองค์พูดว่า “เอาเถิด เราจะให้เจ้าปิ้งขนมปังด้วยขี้วัวแทนอุจจาระมนุษย์”
16แล้วพระองค์พูดกับข้าพเจ้าว่า “บุตรมนุษย์เอ๋ย เรากำลังจะตัดเสบียงอาหารในเยรูซาเล็ม ผู้คนจะกินอาหารปันส่วนด้วยความวิตก และดื่มน้ำปันส่วนด้วยความสิ้นหวัง
17เพราะน้ำและอาหารจะหายาก พวกเขาจะตกใจกลัวเมื่อเห็นหน้ากัน และจะซูบโทรมเพราะบาปของตน”