1ในวันที่หนึ่งเดือนที่สิบสองปีที่สิบสอง ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
2“บุตรมนุษย์เอ๋ย จงเปล่งบทคร่ำครวญเกี่ยวกับฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ และพูดกับเขาว่า ‘เจ้าเป็นเหมือนสิงโตในหมู่ชนชาติ เหมือนสัตว์ร้ายในทะเล เจ้าฟาดหางไปมาอยู่ในห้วงน้ำ เอาเท้ากวนน้ำให้กระเพื่อม และทำให้ลำธารต่างๆ ขุ่น’
3พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ‘เราจะกางตาข่ายของเราคลุมเจ้า โดยกลุ่มชนหมู่ใหญ่ พวกเขาจะลากเจ้าขึ้นมาด้วยอวนของเรา
4เราจะเหวี่ยงเจ้าลงบนดิน จับเจ้าฟาดลงบนทุ่งโล่ง เราจะให้หมู่นกในท้องฟ้ามาอาศัยอยู่บนเจ้า และสัตว์ป่าทั้งปวงจะเขมือบเจ้าจนอิ่ม
5เราจะโปรยเนื้อของเจ้ากระจายบนภูเขาต่างๆ และถมหุบเขาทั้งหลายด้วยซากของเจ้า
6เราจะทำให้เลือดของเจ้าไหลนองเต็มแผ่นดิน ตลอดทางสู่ภูเขาต่างๆ และให้เนื้อของเจ้าอยู่เต็มลำห้วยทั้งหลาย
7เมื่อเราทำให้เจ้าแตกดับ เราจะปกคลุมฟ้าสวรรค์ และให้ดวงดาวทั้งหลายมืดมน เราจะคลุมดวงอาทิตย์ด้วยเมฆ และดวงจันทร์จะไม่ส่องแสง
8แสงสว่างสุกใสทั้งปวงในฟ้าสวรรค์นั้น เราจะทำให้มืดมิดเหนือเจ้า เราจะนำความมืดมนมาเหนือดินแดนของเจ้า’ พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น
9‘เราจะทำให้จิตใจของชนชาติทั้งหลายทุกข์ร้อน เมื่อเรานำหายนะมาสู่เจ้าท่ามกลางชนชาติต่างๆ ท่ามกลางดินแดนทั้งหลายซึ่งเจ้าไม่รู้จัก
10เราจะทำให้บรรดาชนชาติตกตะลึงเพราะเจ้า และกษัตริย์ของพวกเขาจะสั่นด้วยความสยดสยองเพราะเจ้า เมื่อเรากวัดแกว่งดาบของเราต่อหน้าพวกเขา ในวันที่เจ้าล่มจม เขาแต่ละคนจะสั่นสะท้านทุกขณะจิต เพราะห่วงชีวิตของตน’
11เพราะพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ‘ดาบของกษัตริย์บาบิโลน จะมาห้ำหั่นเจ้า
12เราจะทำให้กองกำลังต่างๆ ของเจ้าล้มตาย ด้วยดาบของเหล่าผู้เกรียงไกร ผู้อำมหิตที่สุดในหมู่ชนชาติ จะเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของอียิปต์ และจะล้มล้างกองกำลังทั้งหมดของอียิปต์
13เราจะทำลายล้างฝูงสัตว์ทั้งปวงของอียิปต์ จากริมน้ำอันอุดมสมบูรณ์ ซึ่งจะไม่ถูกเท้ามนุษย์กวนให้ขุ่น หรือถูกกีบเท้าสัตว์กวนให้เป็นโคลนขุ่นอีกต่อไป
14เมื่อนั้นเราจะทำให้ห้วงน้ำทั้งหลายสงบ และทำให้ลำธารไหลรินเหมือนน้ำมัน พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น
15เมื่อเราทำให้อียิปต์รกร้าง และริบทุกสิ่งไปจากดินแดนนั้น เมื่อเราทำลายล้างผู้คนซึ่งอาศัยอยู่ที่นั่น เมื่อนั้นพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’
16นี่คือบทคร่ำครวญซึ่งพวกเขาจะร้องเพื่ออียิปต์ ธิดาของชนชาติต่างๆ จะขับขานให้อียิปต์และกองกำลังของเธอ พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น”
17วันที่สิบห้าของเดือนนั้นในปีที่สิบสอง ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
18“บุตรมนุษย์เอ๋ย จงร่ำไห้ให้กองกำลังของอียิปต์ และส่งเธอกับธิดาแห่งชนชาติยิ่งใหญ่ทั้งหลาย ลงสู่โลกเบื้องล่าง ไปพร้อมกับคนที่ลงไปแดนผู้ตาย
19จงพูดกับพวกเขาว่า ‘เจ้าเป็นที่โปรดปรานกว่าคนอื่นหรือ จงลงไป ไปนอนอยู่กับผู้ไม่ได้เข้าสุหนัต’
20พวกเขาจะล้มลงในหมู่คนที่ตายด้วยดาบ ดาบถูกชักออกจากฝักแล้ว จงลากอียิปต์ลงไปพร้อมกับกองกำลังทั้งสิ้น
21พวกผู้นำที่เกรียงไกรจะพูดกับอียิปต์และพันธมิตรในแดนคนตายว่า ‘พวกเขาลงมากันแล้ว มานอนอยู่กับคนไม่ได้เข้าสุหนัตกับคนที่ถูกฆ่าด้วยดาบ’
22อัสซีเรียกับกองทัพทั้งหมดของเธออยู่ที่นั่น รายล้อมด้วยหลุมฝังศพของคนทั้งหมดที่ถูกเข่นฆ่า ล้วนแต่ล้มตายด้วยดาบ
23หลุมฝังศพของคนเหล่านั้นอยู่ในหลุมลึก และกองทัพอัสซีเรียนอนตายอยู่รอบหลุมฝังศพนั้น คนเหล่านี้ที่เคยแพร่ความหวาดกลัวในแดนของคนที่มีชีวิต บัดนี้ถูกฆ่าตายด้วยดาบ
24เอลามอยู่ที่นั่นและเหล่าทหารทั้งหมดของมันนอนตายรายรอบหลุมฝังศพของมัน เขาทั้งหมดถูกฆ่าตายด้วยดาบ ทุกคนซึ่งครั้งหนึ่งเคยแพร่ความหวาดกลัวทั่วแดนของคนที่มีชีวิตได้ลงสู่โลกเบื้องล่างโดยไม่ได้เข้าสุหนัต พวกเขาได้รับความอัปยศร่วมกับบรรดาคนที่ลงสู่แดนผู้ตาย
25เอลามนอนอยู่ในหมู่คนที่ถูกฆ่าและเหล่าทหารทั้งหมดของมันนอนตายรายรอบหลุมฝังศพของมัน พวกเขาล้วนแต่ไม่ได้เข้าสุหนัต และถูกฆ่าตายด้วยดาบ เพราะพวกเขาแพร่ความหวาดกลัวไปทั่วแดนของคนที่มีชีวิต เขาจึงต้องอัปยศอดสูร่วมกับคนที่ลงสู่แดนผู้ตายและนอนอยู่ในหมู่คนที่ถูกสังหาร
26เมเชคและทูบัลอยู่ที่นั่นและทหารทั้งหมดของพวกมันนอนตายรายรอบหลุมฝังศพของพวกมัน พวกเขาล้วนไม่ได้เข้าสุหนัตและถูกเข่นฆ่าด้วยดาบ เพราะพวกเขาแพร่ความหวาดกลัวไปในแดนของคนที่มีชีวิต
27แต่พวกเขาไม่ได้นอนลงกับเหล่านักรบซึ่งล้มตายลงแล้วในสมัยก่อน ผู้ลงสู่แดนคนตายพร้อมกับอาวุธของตน มีดาบวางอยู่ใต้ศีรษะ และโล่วางอยู่บนกระดูก ทั้งที่นักรบเหล่านี้ก็เคยสร้างความหวาดกลัวให้แดนของคนที่มีชีวิต
28ฟาโรห์เอ๋ย เจ้าก็เช่นกัน เจ้าจะแหลกลาญและนอนตายอยู่ในหมู่คนที่ไม่ได้เข้าสุหนัตซึ่งตายด้วยดาบ
29เอโดมอยู่ที่นั่น ทั้งๆ ที่เก่งกล้า กษัตริย์และเจ้านายทั้งหมดของเอโดมก็ถูกทิ้งให้นอนตายกับคนตายด้วยดาบ พวกเขานอนตายกับคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต คือคนที่ลงสู่แดนคนตาย
30เจ้านายของฝ่ายเหนือและชาวไซดอนทั้งหมดอยู่ที่นั่น แม้พวกเขาเคยมีอำนาจสร้างความหวาดกลัว ตอนนี้ก็ลงไปอยู่กับคนที่ถูกเข่นฆ่าอย่างอัปยศ พวกเขานอนตายโดยไม่ได้เข้าสุหนัตกับบรรดาคนที่ตายด้วยดาบ และแบกรับความอัปยศกับคนที่ลงสู่แดนคนตาย
31ฟาโรห์กับกองทัพทั้งปวงจะเห็นคนเหล่านั้นและได้รับการปลอบประโลม เพราะกองกำลังทั้งหมดถูกเข่นฆ่าด้วยดาบ พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนี้
32แม้เราเคยให้เขาแพร่ความหวาดกลัวไปทั่วดินแดนของคนที่มีชีวิต แต่ฟาโรห์กับกองกำลังทั้งสิ้นของเขาก็จะถูกทิ้งให้นอนตายอยู่ท่ามกลางคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัตและคนที่ตายด้วยดาบ พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น”