1พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “เราจะส่งภัยพิบัติอีกอย่างหนึ่งมายังฟาโรห์และดินแดนอียิปต์ หลังจากนั้นเขาจะยอมปล่อยเจ้าไปจากที่นี่ และเมื่อถึงตอนนั้น เขาจะขับไล่พวกเจ้าออกไปจนหมด
2จงบอกคนอิสราเอลทั้งชายหญิงให้เตรียมขอเครื่องเงินเครื่องทองของมีค่าจากเพื่อนบ้านไว้”
3(พระยาห์เวห์ทำให้ชาวอียิปต์เมตตายกข้าวของให้คนอิสราเอล และโมเสสเองก็เป็นที่นับหน้าถือตาอย่างสูงในอียิปต์ ทั้งข้าราชการของฟาโรห์และประชาชนอียิปต์ล้วนเคารพยำเกรงเขา)
4ดังนั้นโมเสสจึงกล่าวว่า “พระยาห์เวห์พูดว่า ‘ประมาณเที่ยงคืนเราจะไปทั่วอียิปต์
5แล้วลูกชายหัวปีทุกคนในอียิปต์จะต้องตาย ตั้งแต่ลูกหัวปีของฟาโรห์ผู้นั่งบนบัลลังก์ ไปจนถึงลูกหัวปีของทาสหญิงที่กำลังโม่แป้ง และแม้แต่ลูกหัวปีของสัตว์ด้วย
6เสียงร่ำไห้จะดังระงมไปทั่วอียิปต์ หนักกว่าที่เคยเป็นมาและจะไม่เกิดขึ้นอีก
7แต่ท่ามกลางชาวอิสราเอล จะไม่มีแม้สุนัขสักตัวเห่าใส่คนหรือสัตว์เลย’ แล้วท่านจะได้รู้ว่าพระยาห์เวห์กำหนดข้อแตกต่างระหว่างอิสราเอลกับอียิปต์อย่างไร
8บรรดาข้าราชการของท่านจะรีบมาหาข้าพเจ้า และกราบอ้อนวอนว่า ‘ไปเสียเถิด พาคนของท่านทั้งหมดไปกับท่านด้วย’ เมื่อนั้นข้าพเจ้าจึงจะไป” แล้วโมเสสก็จากฟาโรห์ไปด้วยความโกรธ
9พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสไว้แล้วว่า “ฟาโรห์จะไม่ฟังเจ้า เพื่อว่าการอัศจรรย์ของเราจะได้เพิ่มทวียิ่งขึ้นในอียิปต์”
10โมเสสและอาโรนได้ทำการอัศจรรย์ทั้งหมดนี้ต่อหน้าฟาโรห์ แต่พระยาห์เวห์ทำให้ฟาโรห์ใจแข็งดื้อด้าน และไม่ยอมปล่อยชาวอิสราเอลออกจากอียิปต์