1ข้าพเจ้าจึงได้พิเคราะห์สิ่งทั้งหมดนี้ และสรุปว่า ทั้งคนชอบธรรมและคนฉลาด และการกระทำของพวกเขาล้วนอยู่ในมือของพระเจ้า แต่ไม่มีใครรู้ว่าความรักหรือความเกลียดรอคอยพวกเขาอยู่
2ทุกคนมีจุดหมายปลายทางเดียวกัน ไม่ว่าคนชอบธรรมหรือคนชั่ว คนดีหรือคนเลวคนไม่เป็นมลทินหรือคนเป็นมลทิน คนถวายเครื่องบูชาหรือคนไม่ถวาย สิ่งที่เกิดขึ้นกับคนดีฉันใด ก็เกิดขึ้นกับคนบาปฉันนั้น สิ่งที่เกิดขึ้นกับคนที่กล่าวคำสาบานฉันใด ก็เกิดขึ้นกับคนที่กลัวจะสาบานฉันนั้น
3นี่เป็นสิ่งเลวร้ายในทุกสิ่งที่เกิดขึ้นภายใต้ดวงอาทิตย์ คือทุกคนมีปลายทางเดียวกัน ยิ่งกว่านั้น จิตใจของผู้คนเต็มไปด้วยความชั่วร้ายและบ้าคลั่งตลอดชีวิต และจากนั้น พวกเขาก็ตายตามคนอื่นไป
4มีความหวังสำหรับคนเป็นเท่านั้นแม้แต่สุนัขเป็นๆ ก็ยังดีกว่าราชสีห์ที่ตายแล้ว!
5เพราะคนเป็นรู้ว่าตนจะต้องตาย แต่คนตายไม่รู้อะไรเลย ไม่มีรางวัลต่อไป แม้แต่ชื่อของเขาก็ถูกลืม
6ความรัก ความเกลียด และความอิจฉาของเขา ล้วนผ่านพ้นไปนานแสนนาน และเขาไม่มีส่วนร่วมกับสิ่งใดๆ ที่เกิดขึ้นภายใต้ดวงอาทิตย์อีกต่อไป
7ฉะนั้นไปเถิด ไปกินอาหารของท่านอย่างยินดี และดื่มเหล้าองุ่นของท่านด้วยใจเปรมปรีดิ์ เพราะพระเจ้าอนุญาตสิ่งที่ท่านทำแล้ว
8จงสวมเสื้อผ้าสีขาวเสมอ และชโลมศีรษะด้วยน้ำมัน
9จงมีความสุขกับภรรยาที่ท่านรัก ตลอดวันแห่งชีวิตอันอนิจจัง ซึ่งพระเจ้าให้แก่ท่านภายใต้ดวงอาทิตย์ เพราะนี่คือส่วนในชีวิตของท่าน และในการงานตรากตรำภายใต้ดวงอาทิตย์
10มือของท่านหยิบจับอะไร ก็จงทำอย่างเต็มกำลัง เพราะในแดนคนตายที่ท่านกำลังจะไปนั้น ไม่มีการทำงานหรือการวางแผน ไม่มีความรู้หรือสติปัญญา
11ข้าพเจ้าเห็นสิ่งอื่นอีกภายใต้ดวงอาทิตย์คือ คนว่องไวไม่ชนะการวิ่งแข่งเสมอไป คนเข้มแข็งไม่ชนะศึกเสมอไป หรือใช่ว่าคนฉลาดจะได้อาหาร ใช่ว่าคนปราดเปรื่องจะได้ทรัพย์สมบัติ และใช่ว่าผู้รู้จะได้รับความโปรดปราน แต่เวลาและโอกาสมาถึงพวกเขาทุกคน
12ยิ่งกว่านั้นไม่มีใครรู้ว่าเวลาของตนจะมาถึงเมื่อไหร่ เหมือนปลาติดอยู่ในอวนอันโหดร้าย หรือนกติดบ่วง ผู้คนก็ติดกับดักช่วงเวลาแห่งความชั่วร้าย ที่ตกใส่เขาโดยไม่คาดคิด
13และภายใต้ดวงอาทิตย์ ข้าพเจ้าเห็นแบบอย่างของสติปัญญาซึ่งข้าพเจ้าประทับใจมาก
14มีเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งซึ่งมีคนอาศัยอยู่เพียงหยิบมือเดียว และกษัตริย์อำนาจองค์หนึ่งเข้ามาโจมตี และสร้างกำแพงมหึมาล้อมรอบเมืองไว้
15ในเมืองนั้นมีชายยากจนคนหนึ่งแต่ฉลาด เขาช่วยเมืองนั้นไว้ด้วยสติปัญญา แต่ไม่มีใครระลึกถึงชายยากจนคนนั้น
16ข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า “สติปัญญาดีกว่าพละกำลัง” แต่สติปัญญาของชายยากจนก็โดนดูหมิ่น ทั้งคำพูดก็ไม่มีใครรับฟัง
17ถ้อยคำแผ่วเบาของคนฉลาดน่าฟัง ยิ่งกว่าเสียงตะโกนของผู้นำในหมู่คนโง่
18สติปัญญาเหนือกว่าอาวุธสงคราม แต่คนบาปคนเดียวทำลายคนดีมากมาย