1ทั้งหมดนี้คือเงื่อนไขของพันธสัญญาที่พระยาห์เวห์สั่งโมเสสให้ทำกับชาวอิสราเอลในดินแดนโมอับ เพิ่มเติมจากพันธสัญญาที่พระองค์ได้ทำกับพวกเขาที่ภูเขาโฮเรบ
2โมเสสได้เรียกชาวอิสราเอลทั้งปวงมาประชุมและกล่าวแก่พวกเขาว่า ท่านได้เห็นทุกสิ่งกับตาแล้วว่าพระยาห์เวห์ทำอะไรบ้างในอียิปต์ ทั้งต่อฟาโรห์ ต่อข้าราชการทั้งปวง และต่อดินแดนทั้งสิ้นของเขา
3ท่านได้เห็นภัยพิบัติครั้งใหญ่ หมายสำคัญและปาฏิหาริย์อันยิ่งใหญ่เหล่านั้นด้วยตาของท่านเอง
4แต่จนทุกวันนี้พระยาห์เวห์ก็ยังไม่ให้ท่านมีจิตใจที่จะเข้าใจ หรือตาที่มองเห็น หรือหูที่ได้ยิน
5กระนั้นพระยาห์เวห์พูดว่า “ตลอดสี่สิบปีที่เรานำเจ้าผ่านถิ่นทุรกันดารมา เสื้อผ้าของเจ้าไม่ได้ขาดวิ่น รองเท้าไม่ได้สึกไป
6เจ้าไม่ได้กินขนมปังและดื่มเหล้าองุ่นหรือสุรา เราทำเช่นนี้เพื่อเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า”
7เมื่อท่านมาถึงที่นี่ กษัตริย์สิโหนแห่งเฮชโบนและกษัตริย์โอกแห่งบาชานออกมารบกับพวกเรา แต่พวกเราชนะพวกเขา
8เรายึดครองดินแดนของพวกเขาและยกให้เป็นมรดกของเผ่ารูเบน เผ่ากาด และเผ่ามนัสเสห์ครึ่งเผ่า
9จงใส่ใจปฏิบัติตามข้อกำหนดของพันธสัญญานี้ทุกประการ เพื่อท่านจะเจริญรุ่งเรืองในทุกสิ่งที่ท่านทำ
10ในวันนี้ท่านทุกคนมาพร้อมหน้ากันที่นี่ต่อหน้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน ทั้งผู้นำ หัวหน้าประชาชน ผู้อาวุโส เจ้าหน้าที่ และผู้ชายอื่นๆ ทุกคนของอิสราเอล
11พร้อมทั้งลูกๆ และภรรยาของท่าน และคนต่างชาติในค่ายของท่านซึ่งตัดฟืนและหาบน้ำให้ท่าน
12ท่านยืนอยู่ที่นี่เพื่อเข้าร่วมในพันธสัญญากับพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน เป็นพันธสัญญาซึ่งพระยาห์เวห์ทำกับท่านในวันนี้ และประทับตราไว้ด้วยคำปฏิญาณ
13เพื่อยืนยันกับท่านในวันนี้ในฐานะที่ท่านเป็นประชาชนของพระองค์ว่า พระองค์จะเป็นพระเจ้าของท่านตามที่สัญญาไว้กับท่านและตามที่ปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของท่านคืออับราฮัม อิสอัค และยาโคบ
14ข้าพเจ้าทำพันธสัญญานี้ด้วยคำปฏิญาณไม่เฉพาะกับท่าน
15ซึ่งยืนอยู่กับเราที่นี่ต่อหน้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราในวันนี้เท่านั้น แต่ทำกับบรรดาผู้ที่ไม่ได้อยู่ที่นี่ในวันนี้ด้วย
16ท่านเองย่อมรู้ว่าเราอยู่กันอย่างไรในอียิปต์และเราเดินทางผ่านดินแดนของชนชาติต่างๆ มาถึงที่นี่ได้อย่างไร
17ท่านได้เห็นเทวรูปและรูปเคารพอันน่าชิงชังซึ่งทำจากไม้ หิน เงิน และทองในหมู่พวกเขา
18ในวันนี้จงระวังอย่าให้มีคนใด ไม่ว่าชายหรือหญิง ตระกูลหรือเผ่าใดในพวกท่าน เอาใจออกห่างจากพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราไปกราบไหว้พระของชนชาติอื่นๆ จงระวังอย่าให้มีรากซึ่งผลิตผลที่เป็นพิษมีรสขมในหมู่พวกท่าน
19เมื่อคนเช่นนั้นได้ยินคำปฏิญาณนี้ เขาก็ขอพรให้กับตนเองโดยคิดว่า “ฉันจะยังคงปลอดภัยแม้จะดึงดันไปตามทางของฉันเอง” พวกเขาจะนำมาซึ่งภัยพิบัติทั้งบนผืนดินที่ชุ่มชื้นและแห้งแล้ง
20จะไม่มีวันที่พระยาห์เวห์ยินดียกโทษให้เขา ความโกรธเกรี้ยวและความหวงแหนของพระองค์จะเผาผลาญพวกเขา คำสาปแช่งทั้งปวงที่บันทึกไว้ในหนังสือนี้จะตกอยู่แก่เขา และพระยาห์เวห์จะลบชื่อเขาออกจากใต้ฟ้าสวรรค์
21พระยาห์เวห์จะแยกพวกเขาออกจากเผ่าทั้งปวงของอิสราเอลเพื่อให้เจอกับภัยพิบัติตามคำสาปแช่งทั้งสิ้นของพันธสัญญาซึ่งบันทึกไว้ในหนังสือกฎบัญญัตินี้
22แล้วลูกหลานของท่านในชั่วอายุต่อมา และคนต่างชาติจากแดนไกลจะเห็นหายนะในแผ่นดิน และโรคภัยซึ่งพระยาห์เวห์ใช้ทรมานพวกเขา
23แผ่นดินทั้งหมดจะถูกเผาไหม้กลายเป็นเกลือและกำมะถัน เพาะปลูกไม่ได้ ไม่มีพืชพันธุ์ใดงอกขึ้น ปลูกผักไม่ได้ เช่นเดียวกับหายนะของเมืองโสโดม โกโมราห์ อัดมาห์ และเศโบยิม ซึ่งพระยาห์เวห์ทำลายล้างด้วยความโกรธรุนแรง
24ชนชาติทั้งหลายจะถามว่า “ทำไมพระยาห์เวห์กระทำกับดินแดนนี้ถึงเพียงนี้ เหตุใดพระองค์จึงโกรธรุนแรงขนาดนี้”
25แล้วพวกเขาจะว่า “เพราะชนชาตินี้ละทิ้งพันธสัญญาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกเขา พันธสัญญาซึ่งพระองค์ทำกับพวกเขาเมื่อครั้งที่นำพวกเขาออกมาจากอียิปต์
26พวกเขาหลงเตลิดไปกราบไหว้พระอื่นๆ พระที่พวกเขาไม่รู้จัก พระที่พระองค์ไม่ได้มอบให้เขา
27ฉะนั้นความโกรธของพระยาห์เวห์จึงเผาผลาญดินแดนนี้เพื่อพระองค์จะนำคำสาปแช่งทั้งปวงที่บันทึกไว้ในหนังสือนี้มาเหนือดินแดนของเขา
28โดยโทสะอันร้ายแรงและความโกรธเกรี้ยวอันใหญ่หลวง พระยาห์เวห์ได้ขุดรากถอนโคนพวกเขาออกจากแผ่นดิน และเหวี่ยงทิ้งไปในดินแดนอื่นดังที่เป็นอยู่ขณะนี้”
29สิ่งลี้ลับทั้งหลายเป็นของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา แต่สิ่งต่างๆ ที่พระองค์เปิดเผยก็เป็นของเรากับลูกหลานตลอดไป เพื่อเราจะปฏิบัติตามกฎบัญญัตินี้ทุกถ้อยคำ