1จากนั้นเราวกกลับไปยังถิ่นทุรกันดาร ตามเส้นทางสู่ทะเลแดงตามที่พระยาห์เวห์สั่งข้าพเจ้า เรารอนแรมอยู่แถบเทือกเขาเสอีร์เป็นเวลานาน
2แล้วพระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า
3“เจ้าทั้งหลายวนเวียนอยู่แถบเทือกเขานี้นานพอแล้ว บัดนี้จงขึ้นไปทางเหนือ
4จงสั่งประชาชนดังนี้ว่า ‘เจ้ากำลังจะผ่านดินแดนของญาติพี่น้องของเจ้าผู้เป็นเชื้อสายของเอซาวซึ่งอาศัยอยู่ในเสอีร์ พวกเขาจะหวาดกลัวเจ้า แต่จงระมัดระวัง
5อย่ายั่วยุพวกเขาให้ทำสงครามเพราะเราจะไม่ยกดินแดนของเขาให้เจ้าแม้แต่คืบเดียว เราได้ยกดินแดนเทือกเขาเสอีร์ให้เป็นของเอซาวแล้ว
6เจ้าจะต้องจ่ายเงินค่าอาหารที่เจ้ากินและค่าน้ำที่เจ้าดื่มให้แก่เขา’ ”
7พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านได้อวยพรการงานทุกอย่างที่ท่านทำ พระองค์ดูแลท่านตลอดการเดินทางผ่านถิ่นทุรกันดารอันกว้างใหญ่นี้ พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านสถิตกับท่านตลอดสี่สิบปีมานี้ และท่านไม่ได้ขัดสนสิ่งใดเลย
8ฉะนั้นเราจึงเดินทางผ่านญาติพี่น้องของเรา คือเชื้อสายเอซาวซึ่งอาศัยในเสอีร์ หันจากเส้นทางอาราบาห์ซึ่งมาจากเอลัทและเอซีโอนเกเบอร์ และเลี้ยวไปตามทางถิ่นทุรกันดารโมอับ
9แล้วพระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “อย่าไปรบกวนหรือยั่วยุชาวโมอับให้ทำสงคราม เพราะเราจะไม่ยกดินแดนส่วนใดของเขาให้เจ้า เราได้ยกดินแดนอาร์ให้เป็นกรรมสิทธิ์ของเชื้อสายโลทแล้ว”
10(ชาวเอมิมเคยอาศัยอยู่ที่นั่น เป็นชนชาติใหญ่และเข้มแข็ง สูงใหญ่เหมือนชาวอานาค
11ทั้งชาวเอมิมและชาวอานาคมักจะถูกเรียกว่าเรฟาอิม แต่คนโมอับเรียกพวกเขาว่าเอมิม
12ชาวโฮรีเคยอาศัยอยู่ในเสอีร์ แต่ถูกเชื้อสายของเอซาวขับไล่ออกไป พวกเขาทำลายชาวโฮรีและยึดครองดินแดน เหมือนที่อิสราเอลจะยึดครองดินแดนซึ่งพระยาห์เวห์ยกให้เป็นกรรมสิทธิ์ของพวกเขา)
13พระยาห์เวห์พูดว่า “บัดนี้จงลุกขึ้นข้ามหุบเขาเศเรด” เราก็ข้ามไป
14เราใช้เวลา 38 ปีเดินทางจากคาเดชบารเนียจนเราข้ามหุบเขาเศเรด ถึงตอนนั้นนักรบทั้งหมดในรุ่นนั้นก็ตายหมดค่ายตามที่พระยาห์เวห์สาบานไว้
15มือของพระยาห์เวห์ได้ต่อสู้พวกเขาจนพวกเขาทั้งหมดถูกกำจัดไปจากค่าย
16เมื่อนักรบคนสุดท้ายของรุ่นนั้นตายไป
17พระยาห์เวห์จึงพูดกับข้าพเจ้าว่า
18“วันนี้พวกเจ้าจงข้ามชายแดนโมอับที่อาร์
19เมื่อเจ้าเข้าใกล้ชาวอัมโมน อย่ารบกวนหรือยั่วยุพวกเขาให้ทำสงคราม เพราะเราจะไม่ยกดินแดนใดๆ ของเขาให้เจ้า เราได้ยกดินแดนนี้ให้เป็นกรรมสิทธิ์ของเชื้อสายโลทแล้ว”
20(ดินแดนนั้นก็เช่นกันเคยเป็นที่อาศัยของพวกเรฟาอิมซึ่งชาวอัมโมนเรียกพวกเขาว่า ศัมซุมมิม
21คนเหล่านี้เป็นชนชาติใหญ่และเข้มแข็ง สูงใหญ่เหมือนคนอานาค พระยาห์เวห์ทำลายพวกเขาต่อหน้าต่อตาคนอัมโมน คนอัมโมนได้ขับไล่และยึดครองดินแดนของพวกเขา
22พระยาห์เวห์เคยช่วยเหลือเชื้อสายของเอซาวที่อาศัยในเสอีร์เช่นนี้มาก่อน โดยทำลายล้างชาวโฮรีต่อหน้าต่อตาพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงขับไล่ชาวโฮรีออกไปและเข้ายึดครองดินแดนแทนตราบจนทุกวันนี้
23เช่นเดียวกับเมื่อครั้งชาวคัฟโทร์ได้ออกมาทำลายและยึดครองดินแดนแทนที่ชาวอัฟวิมผู้อาศัยในหมู่บ้านต่างๆ ไปจนถึงกาซา)
24“บัดนี้จงข้ามลุ่มแม่น้ำอารโนน ดูเถิด เรากำลังจะยกกษัตริย์สิโหนชาวอาโมไรต์แห่งเฮชโบนกับดินแดนของเขาไว้ในมือของเจ้า จงเริ่มต้นยึดดินแดนและทำศึกกับเขา
25ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เราจะให้ชนชาติทั้งปวงทั่วใต้ฟ้าครั่นคร้ามหวาดกลัวเจ้า พวกเขาจะได้ยินกิตติศัพท์ของเจ้าและจะหวาดผวาและหวั่นวิตกเพราะเจ้า”
26จากทะเลทรายเคเดโมท ข้าพเจ้าส่งทูตไปเจรจาโดยสันติวิธีกับกษัตริย์สิโหนแห่งเฮชโบนว่า
27“ขอให้เราผ่านประเทศของท่าน เราจะไปตามทางหลวงโดยไม่รุกล้ำไปทางขวาหรือทางซ้าย
28เราจะจ่ายเงินซื้ออาหารและน้ำจากท่าน ขอเพียงแต่ยอมให้เราเดินผ่าน
29เหมือนที่เชื้อสายของเอซาวที่เสอีร์ และชาวโมอับที่อาร์กระทำให้กับเรา จนเราข้ามแม่น้ำจอร์แดนเพื่อไปยังดินแดนซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรามอบให้”
30แต่กษัตริย์สิโหนแห่งเฮชโบนไม่ยินยอมให้เราผ่านดินแดน ทั้งนี้เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านกระทำให้จิตใจของเขาแข็งกระด้าง และทำให้ใจของเขาดื้อดึง เพื่อจะมอบเขาไว้ในมือของท่านดังที่เป็นอยู่ขณะนี้
31พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “ดูเถิด เรากำลังจะมอบสิโหนกับดินแดนของเขาไว้ในมือของเจ้า บัดนี้จงเข้าพิชิตและครอบครองดินแดนของเขา”
32เมื่อสิโหนยกไพร่พลทั้งหมดออกมาสู้กับเราที่ยาฮาส
33พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราได้มอบเขาไว้ในมือของเรา เราประหารเขากับบรรดาลูกชาย และกองกำลังทั้งหมดของเขา
34ครั้งนั้นเรายึดเมืองทั้งหมดของเขาและทำลายล้างพวกเขาหมดสิ้น ทั้งผู้ชาย ผู้หญิง และเด็ก เราไม่ปล่อยให้ใครรอดชีวิตเลย
35แต่เรายึดฝูงสัตว์พร้อมทั้งทรัพย์สินที่ได้จากเมืองต่างๆ มาเป็นของเรา
36เรารบชนะตั้งแต่อาโรเออร์จากลุ่มแม่น้ำอารโนน รวมหัวเมืองต่างๆ แถบนั้นจนจดกิเลอาด ไม่มีสักเมืองเดียวที่แข็งแกร่งเกินกำลังของเรา พระยาห์เวห์พระเจ้าของเรามอบเมืองทั้งหมดแก่เรา
37อย่างไรก็ดี พวกท่านเลี่ยงจากดินแดนของชาวอัมโมน จากดินแดนแถบแม่น้ำยับบอก และดินแดนเทือกเขาตามที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราสั่งไว้