1พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตแสดงให้ข้าพเจ้าเห็นผลไม้สุกกระจาดหนึ่ง
2พระองค์ถามว่า “อาโมส เจ้าเห็นอะไร” ข้าพเจ้าตอบว่า “ผลไม้สุกงอมกระจาดหนึ่งขอรับ” แล้วพระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “ถึงเวลาสุกงอมแล้วสำหรับอิสราเอลประชาชนของเรา เราจะไม่ไว้ชีวิตพวกเขาอีกต่อไป”
3พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศว่า “ในวันนั้นบทเพลงต่างๆ ในวิหารจะเปลี่ยนเป็นเสียงร่ำไห้ซากศพจะเกลื่อนกลาดอยู่ทุกแห่ง! และมีแต่ความเงียบสงัด!”
4ฟังสิ เจ้าที่เหยียบย่ำคนขัดสน และกำจัดคนจนในแผ่นดิน
5เจ้าพูดว่า “เมื่อไหร่จะหมดวันขึ้นหนึ่งค่ำ เราจะได้ขายข้าวเสียที เมื่อไหร่จะหมดวันสะบาโต เราจะได้ขายข้าวสาลีเสียที” เจ้าทำให้ตาชั่งหนัก โก่งราคา และโกงตาชั่ง
6เจ้าซื้อคนจนด้วยเงิน แลกคนขัดสนด้วยรองเท้าคู่เดียว และขายข้าวสาลีปนข้าวเลว
7พระยาห์เวห์ปฏิญาณโดยอ้างพระองค์เองผู้ที่ยาโคบภาคภูมิว่า “เราจะไม่มีวันลืมสิ่งที่เขาทำแม้แต่อย่างเดียว
8ด้วยเหตุนี้แผ่นดินจะไม่สั่นสะท้าน และผู้คนในนั้นจะไม่ไว้ทุกข์หรือ ทั่วทั้งแผ่นดินจะเอ่อท้นขึ้นเหมือนแม่น้ำไนล์ ถูกกวนให้เกิดความปั่นป่วน แล้วก็จมลงเหมือนแม่น้ำอียิปต์”
9พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศว่า “ในวันนั้น เราจะทำให้ดวงอาทิตย์ตกตอนเที่ยงวัน และโลกมืดมิดทั้งที่ยังกลางวันแสกๆ
10เราจะเปลี่ยนเทศกาลทางศาสนาของเจ้าให้เป็นการไว้ทุกข์ และการร้องเพลงทั้งหมดของเจ้าเป็นการร้องไห้ เราจะให้พวกเจ้าทุกคนสวมผ้ากระสอบ และโกนผม เราจะทำให้เวลานั้นเป็นเหมือนการไว้ทุกข์ให้กับลูกชายคนเดียว และจุดจบเป็นเหมือนวันที่ขมขื่น”
11พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศว่า “วันเวลานั้นจะมาถึง เมื่อเราจะให้เกิดการกันดารอาหารทั่วแผ่นดิน ไม่ใช่กันดารอาหารหรือกระหายน้ำ แต่กันดารพระวจนะของพระยาห์เวห์
12ผู้คนจะซมซานจากทะเลนี้ไปทะเลนั้น และเร่ร่อนจากเหนือไปตะวันออก เสาะแสวงหาพระวจนะของพระยาห์เวห์ แต่พวกเขาจะไม่พบ
13ในวันนั้น หญิงสาวน่ารักและชายหนุ่มแข็งแรง จะเป็นลมเพราะความกระหาย
14คนเหล่านั้นที่สาบานโดยอ้างความบาปของสะมาเรีย หรือพูดว่า ‘ดานเอ๋ย พระของเจ้ามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’ หรือ ‘เทพเจ้าแห่งเบเออร์เชบามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’ พวกเขาจะล้มลงและไม่มีวันลุกขึ้นอีกเลย”