1และเซาโลเห็นชอบกับการฆ่าสเทเฟน ในวันเดียวกันนั้น มีการข่มเหงคริสตจักรครั้งใหญ่ในเยรูซาเล็ม และสาวกทั้งหมดยกเว้นพวกอัครทูต กระจายไปทั่วยูเดียและสะมาเรีย
2ชายบางคนที่ยำเกรงพระเจ้า ฝังศพของสเทเฟน และคร่ำครวญอาลัยถึงเขานัก
3ในระหว่างนั้น เซาโลก็เริ่มทำลายคริสตจักร ด้วยการเข้าไปในบ้านนั้นบ้านนี้ แล้วฉุดลากทั้งผู้ชายและผู้หญิงไปขังคุก
4ส่วนผู้ที่กระจัดกระจายไปนั้นก็ประกาศพระวจนะในทุกแห่งหน
5ฟีลิปลงไปที่เมืองหนึ่งในสะมาเรีย และประกาศเรื่องพระเมสสิยาห์
6เมื่อฝูงชนได้ฟังและได้เห็นหมายสำคัญที่ฟีลิปทำ ก็ตั้งใจฟังสิ่งที่เขาพูด
7วิญญาณโสโครกกรีดร้องแล้วออกจากคนมากมาย คนเป็นอัมพาต และคนง่อยหลายคนก็หายดี
8แล้วเมืองนั้นจึงเต็มไปด้วยความยินดี
9ในเมืองนี้ มีชายคนหนึ่งชื่อซีโมน เล่นคาถาอาคมมาระยะหนึ่ง และทำให้ชาวสะมาเรียอัศจรรย์ใจ เขาโอ้อวดว่าเป็นผู้วิเศษ
10ทุกคนทั้งคนใหญ่โตและคนต่ำต้อย ต่างสนใจและยกย่องว่า “ชายผู้นี้คือมหิทธิฤทธิ์ของพระเจ้า”
11คนเหล่านี้ติดตามเขา เพราะพิศวงในคาถาอาคมของเขามานาน
12แต่เมื่อฟีลิปประกาศข่าวประเสริฐเรื่องอาณาจักรของพระเจ้า และนามของพระเยซูคริสต์ พวกเขาก็เชื่อและรับบัพติศมาทั้งชายและหญิง
13ซีโมนก็เชื่อและรับบัพติศมา เขาตามฟีลิปไปทุกแห่ง และรู้สึกประหลาดใจที่ได้เห็นหมายสำคัญ และการอัศจรรย์ยิ่งใหญ่
14เมื่ออัครทูตในเยรูซาเล็มได้ข่าวว่า ชาวสะมาเรียรับพระวจนะของพระเจ้า พวกเขาก็ส่งเปโตรกับยอห์นไปที่นั่น
15เมื่อทั้งสองมาถึง ก็อธิษฐานให้ผู้เชื่อใหม่ เพื่อพวกเขาจะได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์
16เพราะยังไม่มีใครได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์ แค่เพียงได้รับบัพติศมาในนามพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าเท่านั้น
17เปโตรกับยอห์นจึงวางมือบนตัวพวกเขา แล้วทุกคนก็ได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์
18เมื่อซีโมนเห็นคนได้รับพระวิญญาณโดยอัครทูตวางมือให้ จึงเอาเงินมาเสนอให้พวกเขา
19และพูดว่า “ขอมอบความสามารถนี้ให้ข้าพเจ้าด้วย เพื่อว่าทุกคนที่ข้าพเจ้าวางมือให้ จะได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์”
20เปโตรตอบว่า “ขอให้เงินและตัวเจ้าพินาศไปพร้อมกัน เพราะเจ้าคิดว่าใช้เงินซื้อของประทานจากพระเจ้าได้
21เจ้าไม่มีส่วนหรือเกี่ยวข้องในพันธกิจนี้ เพราะใจไม่ซื่อตรงต่อพระเจ้า
22จงกลับใจจากความชั่วร้าย และอธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า หวังว่าพระองค์จะอภัยที่เจ้าคิดเช่นนี้ในใจ
23เพราะเราเห็นว่า เจ้ามีแต่ความขมขื่นและตกเป็นทาสของบาป”
24ซีโมนตอบว่า “อธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าเผื่อข้าพเจ้าด้วย เพื่อสิ่งที่ท่านพูดจะไม่เกิดขึ้นกับข้าพเจ้า”
25หลังจากที่เปโตรกับยอห์นได้เป็นพยานเรื่องพระเยซู ประกาศพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าแล้วจึงกลับเยรูซาเล็ม ระหว่างทางก็ประกาศข่าวประเสริฐตามหมู่บ้านของชาวสะมาเรียหลายแห่ง
26ทูตองค์หนึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้าสั่งฟีลิปว่า “จงไปทางทิศใต้ ไปยังถนนที่เรียกว่าทางกันดาร ที่เชื่อมระหว่างเยรูซาเล็มกับกาซา”
27ฟีลิปจึงออกเดินทาง ในระหว่างทางก็พบขันทีชาวเอธิโอเปีย คนหนึ่ง เป็นขุนนางสำคัญดูแลคลังของราชินีคานดาสีแห่งเอธิโอเปีย ขันทีผู้นี้ได้ไปนมัสการที่เยรูซาเล็ม
28ระหว่างเดินทางกลับบ้านก็นั่งอ่านหนังสืออิสยาห์ผู้เผยพระวจนะในรถม้า
29พระวิญญาณบอกฟีลิปว่า “จงเข้าไปอยู่ใกล้ๆ รถม้าคันนั้นเถิด”
30ฟีลิปจึงวิ่งไปใกล้ และได้ยินเสียงคนอ่านหนังสืออิสยาห์ผู้เผยพระวจนะ ก็ถามว่า “ท่านเข้าใจสิ่งที่กำลังอ่านหรือไม่”
31ขันทีตอบว่า “ถ้าไม่มีใครอธิบายให้ฟัง แล้วข้าพเจ้าจะเข้าใจได้อย่างไร” แล้วเขาเชิญฟีลิปขึ้นไปนั่งด้วยกัน
32ข้อความในพระคัมภีร์ที่ขันทีกำลังอ่านอยู่คือ “เขาถูกนำตัวไปเหมือนแกะที่ถูกนำไปฆ่า และเหมือนลูกแกะ ที่นิ่งเงียบต่อหน้าผู้ตัดขน เขาก็ไม่ได้ปริปากเช่นกัน
33เขาถูกเหยียดหยาม และไม่ได้รับความยุติธรรมเลย ใครเล่าจะพูดถึงลูกหลานของเขาได้ เพราะชีวิตเขาถูกพรากไปจากโลกนี้แล้ว”
34ขันทีถามฟีลิปว่า “บอกเราเถิด ผู้เผยพระวจนะกำลังพูดถึงใคร ตัวผู้เผยพระวจนะเองหรือคนอื่น”
35ฟีลิปเริ่มจากข้อพระคัมภีร์ตอนนั้น และเล่าข่าวประเสริฐเรื่องพระเยซูให้เขาฟัง
36ขณะเดินทางไปตามถนน พวกเขาก็พบแหล่งน้ำ ขันทีจึงเอ่ยว่า “ดูสิ มีน้ำที่นี่ แล้วจะมีอะไรขัดไม่ให้ข้าพเจ้ารับบัพติศมาได้ล่ะ”
38เขาจึงสั่งให้หยุดรถ จากนั้นฟีลิปกับขันทีก็ลงไปในน้ำ และฟีลิปให้เขารับบัพติศมา
39เมื่อขึ้นจากน้ำ พระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็นำฟีลิปไปที่อื่นทันที ขันทีไม่เห็นเขาอีกแต่เดินทางต่อไปด้วยใจยินดี
40ส่วนฟีลิปก็มีคนพบเขาที่อาโซทัส และเดินทางประกาศข่าวประเสริฐไปทั่วทุกเมืองจนไปถึงซีซารียา