1อีกครั้งหนึ่งที่พระยาห์เวห์โกรธอิสราเอล และดลใจดาวิดให้หาเรื่องเดือดร้อนมาให้พวกเขา โดยพูดว่า “จงไปทำสำมะโนไพร่พลอิสราเอลและยูดาห์”
2ดาวิดจึงพูดกับโยอาบและบรรดานายทัพว่า “จงทำทะเบียนพลรบทั้งหมดของทุกเผ่าในอิสราเอลจากดานจดเบเออร์เชบา เพื่อข้าจะรู้ว่ามีคนอยู่เท่าไร”
3แต่โยอาบตอบว่า “ขอพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านเพิ่มพูนกำลังพลร้อยเท่า และขอให้กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้าได้เห็นกับตา เหตุใดท่านจึงมีความประสงค์ให้ทำเช่นนี้”
4แต่คำสั่งของกษัตริย์ย่อมมีอำนาจเหนือโยอาบและบรรดานายทัพ ดังนั้นพวกเขาจึงอำลากษัตริย์เพื่อไปทำรายชื่อของพลรบอิสราเอล
5หลังจากข้ามแม่น้ำจอร์แดน พวกเขาไปตั้งค่ายพักในหุบเขาทางใต้ของเมืองอาโรเออร์ แล้วผ่านกาดไปยังยาเซอร์
6พวกเขาไปที่กิเลอาดและเขตแดนทาห์ทิมโหดชิ แล้วไปดานยาอันและไปทั่วจนถึงไซดอน
7จากนั้นไปยังป้อมแห่งเมืองไทระ และหัวเมืองทั้งหมดของชาวฮีไวต์ และชาวคานาอัน ท้ายสุดไปยังเบเออร์เชบาในเนเกบแห่งยูดาห์
8หลังจากพวกเขาไปทั่วแดนก็กลับมายังเยรูซาเล็ม ใช้เวลาเก้าเดือนยี่สิบวัน
9โยอาบรายงานจำนวนพลรบต่อกษัตริย์ คนที่อยู่ในเกณฑ์ออกรบได้มีแปดแสนคนในอิสราเอล ส่วนในยูดาห์มีห้าแสนคน
10หลังจากสำรวจไพร่พลแล้ว ดาวิดก็สำนึกผิดจึงพูดกับพระยาห์เวห์ว่า “สิ่งที่ข้าพเจ้าทำนั้นบาปมาก พระยาห์เวห์บัดนี้ขอโปรดยกโทษความผิดของผู้รับใช้ของพระองค์ ข้าพเจ้าได้ทำสิ่งที่โง่เขลามาก”
11ก่อนดาวิดตื่นนอนตอนเช้าวันรุ่งขึ้น มีถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงผู้เผยพระวจนะกาดซึ่งเป็นผู้ทำนายให้ดาวิด ความว่า
12“จงไปบอกดาวิดว่า พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า ‘เรามีข้อเสนอสามประการ ให้เจ้าเลือกอย่างหนึ่งแล้วเราจะจัดการกับเจ้าตามนั้น’ ”
13กาดจึงมาพบดาวิดพูดว่า “ท่านจะเลือกการกันดารอาหารทั่วดินแดนสามปีหรือเตลิดหนีจากศัตรูผู้รุกไล่สามเดือน หรือยอมให้มีโรคระบาดในดินแดนสามวัน ขอตรึกตรองแล้วแจ้งคำตอบเพื่อข้าพเจ้าจะนำไปบอกพระองค์ผู้ซึ่งใช้ข้าพเจ้ามา”
14ดาวิดตอบกาดว่า “ข้าพเจ้าลำบากใจมาก แต่ขอตกอยู่ในอุ้งมือของพระยาห์เวห์ดีกว่าตกอยู่ในเงื้อมมือของมนุษย์ เพราะความเมตตาของพระองค์ใหญ่หลวงนัก”
15ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงให้เกิดโรคระบาดในอิสราเอลตั้งแต่เช้าวันนั้นจนครบกำหนด จากดานจดเบเออร์เชบา มีผู้เสียชีวิตเจ็ดหมื่นคน
16เมื่อทูตสวรรค์เงื้อมือขึ้นจะทำลายล้างกรุงเยรูซาเล็ม พระยาห์เวห์ผ่อนปรนเรื่องภัยพิบัตินั้น จึงพูดกับทูตนั้นว่า “พอแล้ว! ยั้งมือเถิด” ขณะนั้นทูตของพระยาห์เวห์กำลังยืนอยู่ที่ลานนวดข้าวของอาราวนาห์ชาวเยบุส
17เมื่อดาวิดเห็นทูตองค์นั้นผู้ทำให้ประชาชนล้มตายก็พูดกับพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพเจ้าผู้เลี้ยงที่ทำผิดทำบาป พวกเขาทำผิดอันใดเล่า ประชาชนเหล่านี้เป็นแต่เพียงฝูงแกะ ขอลงโทษข้าพเจ้ากับครอบครัวเท่านั้นเถิด”
18ในวันนั้นกาดมาพูดกับดาวิดว่า “ขอขึ้นไปสร้างแท่นบูชาถวายแด่พระยาห์เวห์ที่ลานนวดข้าวของอาราวนาห์ชาวเยบุสเถิด”
19ดาวิดจึงไปปฏิบัติตามที่พระยาห์เวห์สั่งผ่านทางกาด
20เมื่ออาราวนาห์เห็นกษัตริย์และข้าราชการมาหาตนก็เข้าไปหมอบกราบลงกับพื้น
21อาราวนาห์ถามว่า “ท่านมาด้วยความประสงค์อันใด” ดาวิดพูดว่า “เพื่อมาซื้อลานนวดข้าวของเจ้า ข้าจะสร้างแท่นบูชาถวายแด่พระยาห์เวห์ พระองค์จะได้ระงับโรคระบาดครั้งนี้เสีย”
22อาราวนาห์พูดว่า “ขอกษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้าใช้ทุกสิ่งตามที่ประสงค์เถิด นี่คือวัวสำหรับเป็นเครื่องเผาบูชาทั้งตัว และนี่คือเลื่อนนวดข้าวกับแอกวัวใช้เป็นฟืน
23ข้าพเจ้าอาราวนาห์ขอมอบทั้งหมดนี้ให้กษัตริย์ และขอพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านยอมรับท่านด้วยเถิด”
24แต่กษัตริย์ตอบอาราวนาห์ว่า “ข้ายืนยันที่จะซื้อจากเจ้า ข้าจะไม่ถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าโดยที่ไม่ลงทุนอะไรเลย” เป็นอันว่าดาวิดซื้อลานนวดข้าวกับวัวด้วยเงินหนัก 50 เชเขล
25แล้วดาวิดสร้างแท่นบูชาขึ้นที่นั่นถวายแด่พระยาห์เวห์ และถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัวกับเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพ พระยาห์เวห์ตอบคำอธิษฐานเพื่อแผ่นดิน โรคระบาดที่เกิดแก่อิสราเอลก็หมดไป