1เอลีชาเรียกผู้เผยพระวจนะคนหนึ่งมาสั่งว่า “จงคาดเอวทับเสื้อคลุมให้ทะมัดทะแมง ถือน้ำมันมะกอกขวดนี้ไปราโมทกิเลอาด
2เมื่อไปถึงที่นั่นแล้ว ให้ถามหาเยฮูลูกชายของเยโฮชาฟัทหลานนิมชี นำเขาออกจากกลุ่มเพื่อนและพาเข้าไปในห้องชั้นใน
3แล้วเทน้ำมันลงบนศีรษะของเขาและประกาศว่า ‘พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า เราเจิมตั้งเจ้าให้เป็นกษัตริย์ปกครองคนอิสราเอล’ จากนั้นเจ้าจงเปิดประตูและวิ่งไป อย่าชักช้า!”
4ฉะนั้นผู้เผยพระวจนะหนุ่มจึงไปที่ราโมทกิเลอาด
5เมื่อเขาไปถึงที่นั่นก็พบนายทัพทั้งหลายนั่งอยู่ด้วยกัน จึงกล่าวว่า “ข้าพเจ้ามีเรื่องจะเรียนท่านแม่ทัพ” เยฮูถามว่า “แม่ทัพคนไหนล่ะ” เขาตอบว่า “ท่านนี่แหละ ท่านแม่ทัพ”
6เยฮูจึงลุกขึ้นเข้าไปในบ้าน แล้วผู้เผยพระวจนะเทน้ำมันลงบนศีรษะของเยฮูและประกาศว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลพูดว่า ‘เราเจิมตั้งเจ้าให้เป็นกษัตริย์เหนือประชาชนอิสราเอลของพระยาห์เวห์
7เจ้าจงทำลายล้างครอบครัวของอาหับนายของเจ้า เราจะแก้แค้นให้กับโลหิตของผู้เผยพระวจนะผู้รับใช้ของเรา และบรรดาผู้รับใช้พระยาห์เวห์ซึ่งถูกเยเซเบลสังหาร
8ทั้งครอบครัวของอาหับจะพินาศ เราจะประหารผู้ชายทุกคนในครอบครัวของอาหับทั้งที่เป็นทาสหรือเป็นไทในอิสราเอล
9เราจะให้ครอบครัวของอาหับเป็นเหมือนครอบครัวของเยโรโบอัมลูกชายของเนบัทและเหมือนครอบครัวของบาอาชาลูกชายของอาหิยาห์
10ส่วนเยเซเบลจะถูกสุนัขกัดกินบนที่ดินผืนนั้นในยิสเรเอล และจะไม่มีใครฝังศพเธอ’ ” แล้วผู้เผยพระวจนะคนนั้นก็เปิดประตูวิ่งออกไป
11เมื่อเยฮูกลับไปหาเพื่อนพ้อง เพื่อนคนหนึ่งถามเขาว่า “ทุกอย่างเรียบร้อยดีหรือ เจ้าคนบ้านั่นมาหาท่านทำไม” เยฮูตอบว่า “พวกท่านก็รู้ว่าเขาเป็นใครและมาพูดเรื่องอะไร”
12พวกเขาตอบว่า “อย่าบ่ายเบี่ยงเลย! จงบอกมาเถิด” เยฮูจึงกล่าวว่า “เขาบอกข้าพเจ้าว่า ‘พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่าเราได้เจิมตั้งเจ้าให้เป็นกษัตริย์ปกครองคนอิสราเอล’ ”
13พวกเขาจึงกุลีกุจอเอาเสื้อคลุมของตนปูบนบันไดให้เยฮูยืน พวกเขาเป่าแตรและร้องประกาศว่า “เยฮูเป็นกษัตริย์!”
14ฉะนั้นเยฮูลูกชายของเยโฮชาฟัทหลานนิมชีได้กบฏต่อโยรัม (โยรัมกับกองทัพอิสราเอลสู้รบป้องกันเมืองราโมทกิเลอาดกับกษัตริย์ฮาซาเอลแห่งอารัม
15แต่กษัตริย์โยรัมกลับมายังยิสเรเอลเพื่อพักฟื้นจากอาการบาดเจ็บเพราะน้ำมือของชาวอารัมในการสู้รบกับกษัตริย์ฮาซาเอลแห่งอารัม) เยฮูกล่าวว่า “ถ้าพวกท่านปรารถนาให้ข้าเป็นกษัตริย์ ก็อย่าให้ใครเล็ดลอดจากเมืองไปแจ้งข่าวนี้ที่ยิสเรเอล”
16แล้วเยฮูก็ขับรถม้าศึกมาที่ยิสเรเอลเพราะโยรัมพักฟื้นอยู่ที่นั่น กษัตริย์อาหัสยาห์แห่งยูดาห์ก็ได้มาเยี่ยมโยรัมด้วย
17ยามรักษาการณ์บนหอคอยของยิสเรเอลเห็นเยฮูกับกองทหารของเยฮูเข้ามาใกล้ก็ร้องตะโกนว่า “ข้าพเจ้าเห็นกองทหารกำลังตรงมาทางนี้” โยรัมสั่งว่า “ส่งพลม้าไปพบพวกเขาและถามว่า ‘ท่านมาอย่างสันติหรือ’ ”
18พลม้านั้นออกไปพบเยฮูและกล่าวว่า “กษัตริย์ให้มาถามว่า ‘ท่านมาอย่างสันติหรือ’ ” เยฮูตอบว่า “ท่านจะมาพูดอะไรเรื่องสันติภาพ จงตามข้ามาเถิด” ยามรักษาการณ์รายงานกษัตริย์ว่า “ผู้ส่งสาส์นออกไปพบพวกเขาแล้ว แต่ไม่ได้กลับมา”
19กษัตริย์จึงส่งพลม้าออกไปเป็นครั้งที่สอง เมื่อเขามาถึงก็แจ้งว่า “กษัตริย์ให้มาถามว่า ‘ท่านมาอย่างสันติหรือ’ ” เยฮูตอบว่า “ท่านจะมาพูดอะไรเรื่องสันติภาพ จงตามข้ามาเถิด”
20ยามรายงานว่า “ผู้สื่อสารไปพบพวกนั้นแล้วก็ไม่กลับมาอีก ดูจากการขับรถน่าจะเป็นเยฮูลูกชายของนิมชี เขาขับมาเร็วอย่างบ้าคลั่ง”
21โยรัมสั่งว่า “เตรียมรถม้าศึกให้พร้อม” จากนั้นกษัตริย์โยรัมแห่งอิสราเอลและกษัตริย์อาหัสยาห์แห่งยูดาห์ต่างก็ขึ้นรถม้าศึกของตนออกมาพบเยฮู และประจันหน้ากันที่ทุ่งนาของนาโบทชาวยิสเรเอล
22เมื่อโยรัมเห็นเยฮูก็ถามว่า “เจ้ามาอย่างสันติหรือเยฮู” เยฮูตอบว่า “จะสันติได้อย่างไรในเมื่อยังมีการกราบไหว้รูปเคารพ และการเล่นคาถาอาคมของเยเซเบลแม่ของท่านอยู่มากมายเช่นนี้”
23โยรัมหันกลับและหนีไป พลางบอกอาหัสยาห์ว่า “อาหัสยาห์! พวกนี้เป็นกบฏ!”
24เยฮูจึงโก่งธนูยิงออกไปเต็มแรง ถูกโยรัมที่กลางหลัง ลูกธนูเสียบทะลุหัวใจโยรัมล้มลงในรถม้าศึก
25เยฮูกล่าวกับบิดคาร์พลรถรบของเขาว่า “เอาศพของโยรัมโยนลงไปบนที่ดินของนาโบทชาวยิสเรเอล จำได้ไหมเมื่อครั้งเราสองคนขี่ม้าติดตามอาหับพ่อของเขา พระยาห์เวห์กล่าวคำพยากรณ์เกี่ยวกับเขาว่า
26‘พระยาห์เวห์ประกาศว่า เมื่อวานนี้เราได้เห็นเลือดของนาโบทกับลูกๆ และเราจะให้เจ้าชดใช้บนที่ดินนี้ พระยาห์เวห์พูดดังนั้น’บัดนี้จงทิ้งร่างของเขาไว้บนที่ผืนนั้นตามที่พระยาห์เวห์พูดไว้”
27เมื่อกษัตริย์อาหัสยาห์แห่งยูดาห์เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ก็หนีไปตามเส้นทางสู่เบธฮักกาน เยฮูขี่ม้าไล่ตามและร้องตะโกนว่า “ฆ่าคนนี้ด้วย!” พวกทหารจึงทำให้อาหัสยาห์บาดเจ็บอยู่ในรถม้าศึกระหว่างทางขึ้นไปยังกูรใกล้อิบเลอัม แต่อาหัสยาห์หนีไปไกลถึงเมกิดโดและสิ้นชีวิตที่นั่น
28คนรับใช้ของเขารับศพขึ้นรถม้าศึกกลับมายังเยรูซาเล็ม และฝังไว้กับบรรพบุรุษในอุโมงค์ของเขาที่เมืองดาวิด
29(กษัตริย์อาหัสยาห์ขึ้นปกครองเหนือยูดาห์ ตรงกับปีที่สิบเอ็ดในสมัยของกษัตริย์โยรัมลูกชายของอาหับ)
30เมื่อเยเซเบลได้ยินว่าเยฮูมาที่ยิสเรเอล ก็เขียนตาแต่งผมและมองออกมานอกหน้าต่าง
31เมื่อเยฮูผ่านประตูวังเข้ามา เธอก็ร้องถามว่า “มาดีหรือเปล่า เจ้าฆาตกรศิมรีผู้ฆ่านายของตัวเอง”
32เยฮูมองขึ้นไปที่หน้าต่างและร้องตะโกนว่า “มีใครอยู่ฝ่ายข้าบ้าง มีใครบ้าง” ขันทีสองสามคนก็มองลงมา
33เยฮูจึงกล่าวว่า “โยนเธอลงมา!” พวกเขาก็ช่วยกันจับเธอทิ้งลงมาทางหน้าต่าง โลหิตกระเซ็นเปรอะกำแพงและม้า ขณะที่เธอถูกม้าเหยียบ
34เยฮูเข้าไปในวังกินอาหารและดื่ม แล้วเขากล่าวว่า “ให้ใครออกไปฝังผู้หญิงที่ถูกสาปแช่งคนนั้นเถิด เพราะเธอเป็นลูกสาวกษัตริย์”
35แต่เมื่อพวกเขาออกไปจะฝังศพเธอ ก็พบแต่หัวกะโหลก กระดูกมือ และกระดูกเท้า
36จึงกลับมาบอกเยฮู เยฮูจึงกล่าวว่า “นี่แหละเป็นไปตามที่พระยาห์เวห์ได้พูดไว้ผ่านทางเอลียาห์ชาวทิชบีผู้รับใช้ของพระองค์ว่าสุนัขจะกัดกินเนื้อเยเซเบลบนที่ดินผืนนั้นในยิสเรเอล
37ร่างของเธอจะกระจัดกระจายเหมือนมูลสัตว์บนท้องทุ่งของยิสเรเอล จนไม่มีใครบอกได้ว่า ‘นี่คือเยเซเบล’ ”