1ในฐานะผู้ร่วมงานของพระเจ้า เราขอร้องท่านว่าอย่ารับพระคุณของพระเจ้ามาอย่างเปล่าประโยชน์
2เพราะพระองค์กล่าวว่า “ในเวลาแห่งความโปรดปรานเราได้ฟังเจ้า และในวันแห่งความรอดเราได้ช่วยเจ้า”ข้าพเจ้าบอกท่านว่า บัดนี้คือเวลาแห่งความโปรดปรานของพระเจ้า บัดนี้คือวันแห่งความรอด
3เราไม่วางหินขวางทางให้ใครสะดุด เพื่อพันธกิจของเราจะไม่เสียความน่าเชื่อถือ
4แต่เราพิสูจน์ตัวเองในทุกทางในฐานะผู้รับใช้ของพระเจ้า ไม่ว่าในการอดกลั้นใจ ในความทุกข์ร้อน ความยากลำบากและความลำเค็ญ
5ในการถูกเฆี่ยนตี การถูกจำคุกและการจลาจล ในการตรากตรำทำงาน การอดหลับอดนอน และความหิวโหย
6ในความบริสุทธิ์ ความเข้าใจ ความอดทน และความกรุณา ในพระวิญญาณบริสุทธิ์ และในความรักจริงใจ
7ในคำพูดสัตย์จริง และในฤทธานุภาพของพระเจ้า ด้วยอาวุธแห่งความชอบธรรมทั้งในมือขวาและมือซ้าย
8ทั้งในยามมีเกียรติและไร้เกียรติ ในยามที่เขาว่าชั่วและในยามที่เขาว่าดี เป็นคนจริงแท้แต่ยังถูกมองว่าหลอกลวง
9เป็นที่รู้จักแต่ถูกมองว่าไม่มีใครรู้จัก กำลังจะตายแต่ก็ยังมีชีวิตอยู่ต่อไป ถูกเฆี่ยนตีแต่ก็ยังไม่ตาย
10ทุกข์โศกแต่ก็ยังชื่นชมยินดีเสมอ ยากจนแต่ก็ยังทำให้หลายคนมั่งมี ไม่มีสิ่งใดแต่ก็ยังเป็นเจ้าของทุกสิ่ง
11พี่น้องชาวโครินธ์ ข้าพเจ้าพูดกับท่านอย่างตรงไปตรงมาและเปิดใจของเราต่อท่าน
12เราไม่ได้ปิดใจเลิกรักท่าน แต่ท่านปิดใจเลิกรักเรา
13เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนอย่างยุติธรรม ข้าพเจ้าขอพูดกับท่านเหมือนพูดกับลูกว่า จงเปิดใจของท่านด้วย
14อย่าเข้าเทียมแอกกับคนที่ไม่เชื่อ เพราะความชอบธรรมกับความชั่วจะทำอะไรร่วมกันได้ หรือความสว่างกับความมืดจะสามัคคีธรรมกันได้อย่างไร
15พระคริสต์กับเบลีอัลจะกลมกลืนกันได้หรือ ผู้เชื่อกับผู้ที่ไม่เชื่อจะมีส่วนร่วมกันได้อย่างไร
16วิหารของพระเจ้ากับวิหารของรูปเคารพจะตกลงอะไรกันได้ เพราะเราเป็นวิหารของพระเจ้าผู้มีชีวิตอยู่ ตามที่พระเจ้ากล่าวว่า “เราจะอยู่กับพวกเขา และเดินท่ามกลางพวกเขา และเราจะเป็นพระเจ้าของเขา และเขาจะเป็นประชาชนของเรา”
17ดังนั้น “จงออกมาจากพวกเขา และแยกตัวออก องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าว อย่าแตะต้องสิ่งมลทิน แล้วเราจะรับเจ้า”
18และ “เราจะเป็นพ่อของพวกเจ้า และเจ้าจะเป็นลูกชายลูกสาวของเรา องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้มีฤทธิ์เดชกล่าวดังนี้”