1จากนั้นโซโลมอนเริ่มสร้างวิหารของพระยาห์เวห์บนภูเขาโมริยาห์ในกรุงเยรูซาเล็ม ที่ซึ่งพระยาห์เวห์ปรากฏแก่ดาวิดพ่อของโซโลมอน เดิมเป็นลานนวดข้าวของอาราวนาห์ชาวเยบุสที่ดาวิดเตรียมไว้
2เขาเริ่มการก่อสร้างในวันที่สองเดือนที่สองของปีที่สี่ในสมัยของเขา
3ฐานรากของวิหารของพระเจ้าที่โซโลมอนได้วางนั้นยาวประมาณ 27 เมตร กว้างประมาณ 9 เมตร (โดยใช้หน่วยศอกตามมาตรฐานเดิม)
4มุขที่ด้านหน้าของวิหารยาวประมาณ 9 เมตรตลอดความกว้างของวิหาร และสูงประมาณ 9เมตร เขาบุภายในด้วยทองคำบริสุทธิ์
5ห้องโถงกรุด้วยไม้สนจูนิเปอร์บุด้วยทองคำบริสุทธิ์ ตกแต่งด้วยลวดลายต้นอินทผลัมและโซ่
6เขาตกแต่งวิหารด้วยอัญมณีล้ำค่า และทองคำที่ใช้นั้นมาจากเมืองพารวายิม
7คาน เพดาน วงกบประตู ผนัง และประตูวิหาร ล้วนบุด้วยทองคำ และที่ผนังสลักลวดลายเครูบ
8ส่วนที่เป็นสถานศักดิ์สิทธิ์ที่สุด ความกว้างได้ขนาดกับความกว้างของวิหารคือประมาณ 9 เมตร ภายในบุด้วยทองคำเนื้อดีหนัก 600 ตะลันต์
9หมุดทองคำมีน้ำหนัก 50 เชเขลส่วนต่างๆ ของชั้นบนก็บุทองคำเช่นกัน
10สำหรับสถานศักดิ์สิทธิ์ที่สุด เขาสร้างเครูบจำลองสองตนหุ้มด้วยทองคำ
11ช่วงกว้างทั้งหมดของปีกเครูบทั้งสองตนรวมประมาณ 9 เมตร ปีกข้างหนึ่งของเครูบตัวแรกยาวประมาณ 2.3 เมตร จดกับด้านหนึ่งของผนังห้อง ปีกอีกข้างหนึ่งซึ่งยาวประมาณ 2.3 เมตรเช่นกันจรดกับปีกของเครูบอีกตนหนึ่ง
12ในทำนองเดียวกัน ปีกข้างหนึ่งของเครูบตนที่สองยาวประมาณ 2.3 เมตรจรดกับผนังอีกด้านหนึ่ง และปีกอีกข้างหนึ่งซึ่งยาวประมาณ 2.3 เมตรเช่นกันจรดกับปีกของเครูบตนแรก
13ปีกของเครูบเหล่านี้กางออกยาวประมาณ 9 เมตร ทั้งสองตนยืนหันหน้าไปทางห้องโถง
14เขาทำผ้าม่านด้วยผ้าลินินทออย่างดีปักลวดลายเป็นภาพเครูบ ด้วยไหมพรมสีน้ำเงิน ม่วง และแดงเข้ม
15สำหรับด้านหน้าของวิหาร มีเสาหานสองต้นสูงประมาณ 16 เมตร มีหัวเสาขนาดประมาณ 2.3 เมตร
16โซโลมอนให้ทำโซ่ระย้าทองคำติดไว้บนหัวเสา และมีทับทิมหนึ่งร้อยผลห้อยติดกับตาข่าย
17เขาตั้งเสาไว้ด้านหน้าของวิหาร เสาทางใต้ชื่อยาคีน ส่วนเสาทางเหนือชื่อโบอาส