1และอาบียาห์ล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษและถูกฝังไว้ในเมืองดาวิด แล้วอาสาลูกชายของเขาขึ้นปกครองแทน ในสมัยของเขาแผ่นดินสงบสุขอยู่สิบปี
2อาสาทำสิ่งที่ดีงามและถูกต้องในสายตาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขา
3เขารื้อแท่นบูชาของชนต่างด้าวและสถานบูชาบนที่สูงทั้งหลาย เขาทุบหินศักดิ์สิทธิ์และโค่นเสาเจ้าแม่อาเชราห์ทิ้ง
4เขาสั่งชนยูดาห์ให้แสวงหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกเขา และเชื่อฟังกฎบัญญัติและคำสั่งของพระเจ้า
5เขารื้อสถานบูชาบนที่สูงทั้งหลายกับแท่นเผาเครื่องหอมออกจากทุกเมืองของยูดาห์ อาณาจักรสงบสุขภายใต้การปกครองของเขา
6เขาได้สร้างเมืองป้อมปราการต่างๆ ของยูดาห์เพราะแผ่นดินสงบสุข ไม่มีข้าศึกมาสู้รบในช่วงนั้น เพราะพระยาห์เวห์ให้การพักสงบแก่เขา
7อาสาพูดกับชนยูดาห์ว่า “ให้เราสร้างเมืองเหล่านี้ ก่อกำแพงรอบ มีหอคอย ประตู และดาล ดินแดนยังเป็นของเรา เพราะเราแสวงหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา พระองค์จึงให้เรามีความสงบสุขรอบด้าน” พวกเขาก็ลงมือทำและเจริญรุ่งเรือง
8กองทัพของอาสามีกำลังจากยูดาห์ 300,000 คนถือโล่ใหญ่กับหอก และจากเบนยามิน 280,000 คนถือโล่เล็กกับธนู คนเหล่านี้ล้วนเป็นนักรบแกล้วกล้า
9เศราห์ชาวคูชยกทัพใหญ่ด้วยกองทัพนับแสนและมีรถม้าศึกสามร้อยคัน รุกมาถึงเมืองมาเรชาห์
10อาสาออกมาประจันหน้า ตั้งแนวรบที่หุบเขาเศฟาธาห์ใกล้มาเรชาห์
11อาสาร่ำร้องต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขาว่า “พระยาห์เวห์ ไม่มีใครอื่นเสมอเหมือนพระองค์ที่จะช่วยผู้ไร้กำลังต่อกรกับผู้มีอำนาจ พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา ขอช่วยเรา เพราะพวกเราพึ่งในพระองค์ และเรามาต่อสู้กองทัพมหึมานี้ในนามของพระองค์ พระยาห์เวห์ พระองค์เป็นพระเจ้าของเรา ขออย่าให้มนุษย์ที่ต้องตายมาเอาชนะพระองค์เลย”
12พระยาห์เวห์ปราบชาวคูชต่อหน้าอาสากับยูดาห์ ชาวคูชถอยหนีไป
13และอาสากับกองทัพรุกไล่พวกเขาไปไกลถึงเกราร์ ชาวคูชล้มตายมากมายจนไม่อาจฟื้นตัวได้อีก พวกเขาแหลกลาญไปต่อหน้าพระยาห์เวห์กับกองกำลังของพระองค์ ชนยูดาห์นำของเชลยจำนวนมากกลับมา
14พวกเขาทำลายล้างหมู่บ้านทั้งปวงรอบเกราร์เพราะความหวาดกลัวต่อพระยาห์เวห์อยู่เหนือพวกนั้น พวกเขาปล้นข้าวของทั่วหมู่บ้านเหล่านั้น เนื่องจากมีของเชลยมากมายที่นั่น
15พวกเขายังโจมตีค่ายของคนเลี้ยงสัตว์ และกวาดต้อนแกะ แพะ อูฐ กลับมายังกรุงเยรูซาเล็มด้วย