1ชาวศิฟมาพบซาอูลที่เมืองกิเบอาห์ และพูดว่า “ดาวิดกำลังหลบซ่อนตัวอยู่ที่ภูเขาฮาคีลาห์ตรงข้ามกับเยชิโมนไม่ใช่หรือ”
2ซาอูลจึงนำกองทหารชาวอิสราเอลที่คัดเลือกแล้วสามพันคนไปตามล่าดาวิดที่ถิ่นทุรกันดารศิฟ
3ซาอูลตั้งค่ายพักอยู่ที่ริมทางบนเนินเขาฮาคีลาห์ตรง ข้ามกับเยชิโมน ส่วนดาวิดอยู่ในถิ่นทุรกันดาร เมื่อดาวิดเห็นว่าซาอูลมาตามล่าตนที่นั่น
4เขาก็ส่งคนมาสืบข่าว และรู้ว่าซาอูลมาถึงแน่นอนแล้ว
5ดาวิดจึงมาดูลาดเลาที่ที่ซาอูลตั้งค่ายอยู่และเห็นสถานที่ที่ซาอูลกับแม่ทัพอับเนอร์ลูกชายของเนอร์นอนอยู่ ซาอูลนอนหลับอยู่ในค่าย ส่วนกองทัพตั้งค่ายอยู่รอบเขา
6ดาวิดจึงถามอาหิเมเลคชาวฮิตไทต์และอาบีชัยน้องของโยอาบลูกชายของเศรุยาห์ว่า “ใครจะลงไปหาซาอูลในค่ายกับข้าพเจ้า” อาบีชัยตอบว่า “ข้าพเจ้าจะไปกับท่าน”
7ดาวิดกับอาบีชัยจึงลงไปที่กองทัพในเวลากลางคืน ซาอูลนอนหลับอยู่ในค่าย มีหอกปักอยู่ที่พื้นข้างๆ ศีรษะ ส่วนอับเนอร์และทหารทั้งหลายนอนอยู่รอบเขา
8อาบีชัยกล่าวกับดาวิดว่า “วันนี้พระเจ้ามอบศัตรูไว้ในมือของท่านแล้ว บัดนี้ขอให้ข้าพเจ้าใช้หอกปักซาอูลติดพื้นครั้งเดียวโดยไม่ต้องออกแรงซ้ำเลย”
9แต่ดาวิดกล่าวกับอาบีชัยว่า “อย่าทำลายเขาเลย! ใครเล่าจะพ้นผิดไปได้ที่บังอาจแตะต้องผู้ที่พระยาห์เวห์เจิมตั้งไว้
10พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด พระยาห์เวห์จะลงมือเองฉันนั้น เมื่อถึงอายุขัย เขาก็จะสิ้นชีพ หรือไม่หากเขาออกรบก็จะย่อยยับ
11แต่ขอพระยาห์เวห์ห้ามไม่ให้ข้าพเจ้าแตะต้องผู้ที่พระยาห์เวห์เจิมตั้งไว้ ให้เราเอาหอกและเหยือกข้างศีรษะของเขาไปกันเถิด”
12ดาวิดจึงเอาหอกและเหยือกน้ำข้างพระเศียรของซาอูลออกไปโดยไม่มีใครรู้เห็นหรือตื่นขึ้นมา ทั้งนี้เพราะพระยาห์เวห์ทำให้คนเหล่านั้นหลับสนิท
13จากนั้นดาวิดข้ามไปอีกฟากหนึ่ง แล้วไปยืนอยู่บนยอดเขาไกลออกไป มีที่ว่างกว้างใหญ่ระหว่างทั้งสองฝ่าย
14เขาตะโกนเรียกอับเนอร์ลูกชายของเนอร์และกองทหารว่า “อับเนอร์ ท่านจะไม่ตอบข้าพเจ้าหรือ” อับเนอร์ตอบว่า “นั่นใครมาร้องเรียกกษัตริย์”
15ดาวิดกล่าวว่า “ท่านเป็นลูกผู้ชายไม่ใช่หรือ ทั่วอิสราเอลมีใครที่เก่งกล้าเหมือนท่าน ทำไมจึงไม่คอยอารักขากษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของท่าน ปล่อยให้มีบางคนมาทำลายกษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของท่าน
16ท่านทำได้แย่มาก พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ท่านกับคนของท่านสมควรตายฉันนั้น เพราะท่านไม่ได้อารักขาเจ้านายผู้ที่พระยาห์เวห์เจิมตั้งไว้ หาดูให้ทั่วสิ ไหนล่ะหอกกับเหยือกน้ำข้างพระเศียร”
17ซาอูลจำเสียงดาวิดได้ ก็พูดว่า “นั่นเสียงของเจ้าหรือ ดาวิดลูกข้า” ดาวิดตอบว่า “ใช่ ข้าพเจ้าเอง กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า
18ทำไมจึงตามล่าผู้รับใช้ของท่าน ข้าพเจ้าทำสิ่งใดผิดหรือ
19ขอกษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายรับฟังคำของข้าพเจ้า หากพระยาห์เวห์ยั่วยุท่านให้ต่อสู้กับข้าพเจ้า ก็ขอให้พระองค์โปรดรับเครื่องบูชาจากข้าพเจ้าด้วย แต่หากเป็นแผนการของมนุษย์ ก็ขอให้คนนั้นถูกสาปแช่งต่อหน้าพระยาห์เวห์! พวกเขาขับไล่ข้าพเจ้าไม่ให้มีส่วนร่วมในกรรมสิทธิ์จากพระยาห์เวห์และพูดว่า ‘จงไปปรนนิบัติพระอื่นๆ เถิด’
20ขออย่าให้ข้าพเจ้าต้องไปตายในต่างแดนห่างไกลจากเบื้องพระพักตร์พระยาห์เวห์เลย กษัตริย์แห่งอิสราเอลออกมาตามล่าหมัดตัวหนึ่งเหมือนคนล่านกกระทาบนภูเขา”
21แล้วซาอูลจึงพูดว่า “ข้าได้ทำบาปแล้ว กลับมาเถิดลูกเอ๋ย ข้าจะไม่พยายามหาช่องทางทำร้ายเจ้าอีก เพราะในวันนี้เจ้าเห็นชีวิตข้ามีคุณค่า ข้าโง่เขลาไปและทำผิดมหันต์”
22ดาวิดตอบว่า “นี่หอกของท่าน ขอใช้คนข้ามมารับคืนไป
23พระยาห์เวห์ปูนบำเหน็จแก่ทุกคนตามความชอบธรรมและความสัตย์ซื่อของเขา พระยาห์เวห์มอบท่านไว้ในมือของข้าพเจ้าวันนี้ แต่ข้าพเจ้าจะไม่แตะต้องผู้ที่พระยาห์เวห์เจิมตั้งไว้
24ในวันนี้ข้าพเจ้าเห็นคุณค่าชีวิตของท่านฉันใด ขอพระยาห์เวห์เห็นคุณค่าชีวิตของข้าพเจ้า และขอช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากความทุกข์ยากทั้งมวลฉันนั้น”
25แล้วซาอูลก็พูดกับดาวิดว่า “ขอพระเจ้าอวยพรเจ้า ดาวิดลูกชายของข้า เจ้าจะทำสิ่งใหญ่และชนะอย่างแน่นอน” ด้วยเหตุนี้ ดาวิดจึงจากไป และซาอูลก็กลับวัง