1เมื่อมีคนมาบอกดาวิดว่า “ดูเถิด พวกฟีลิสเตียมาต่อสู้กับชาวเคอีลาห์และกำลังปล้นลานนวดข้าว”
2เขาจึงถามพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพเจ้าควรเข้าโจมตีพวกฟีลิสเตียหรือไม่” พระยาห์เวห์ตอบว่า “ไปเถิด ไปโจมตีชาวฟีลิสเตีย ป้องกันเมืองเคอีลาห์ไว้!”
3แต่คนของดาวิดพูดว่า “แม้แต่ในยูดาห์พวกเรายังกลัว ถ้าเราไปเมืองเคอีลาห์เพื่อต่อสู้กับกองกำลังของฟีลิสเตียจะยิ่งน่ากลัวกว่านั้นสักเท่าใด!”
4ดาวิดจึงถามพระยาห์เวห์อีกครั้ง และพระยาห์เวห์ตอบว่า “จงไปที่เมืองเคอีลาห์เถิด เพราะเราจะมอบชาวฟีลิสเตียไว้ในมือของเจ้า”
5ดาวิดและพวกจึงไปที่เมืองเคอีลาห์และสู้รบทำลายชาวฟีลิสเตียเสียหายยับเยิน ยึดเอาฝูงสัตว์ของเขามา และช่วยชีวิตชาวเมืองเคอีลาห์ไว้ได้
6(เมื่อปุโรหิตอาบียาธาร์ลูกชายของอาหิเมเลคหนีไปหาดาวิดที่เมืองเคอีลาห์ เขาได้นำเอโฟดติดตัวไปด้วย)
7เมื่อซาอูลทราบข่าวว่าดาวิดอยู่ที่เมืองเคอีลาห์ก็พูดว่า “พระเจ้ามอบดาวิดไว้ในมือของข้าแล้ว เขาเองที่เข้ามาติดกับอยู่ในเมืองที่มีกำแพงและประตูแน่นหนาอย่างนี้”
8และซาอูลระดมพลไปที่เมืองเคอีลาห์เพื่อจับตัวดาวิดกับพรรคพวก
9แต่ดาวิดล่วงรู้แผนการของซาอูล เขาจึงกล่าวกับปุโรหิตอาบียาธาร์ว่า “โปรดนำเอโฟดออกมา”
10ดาวิดพูดว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอล ผู้รับใช้ของพระองค์ได้ยินมาอย่างแน่นอนแล้วว่าซาอูลวางแผนเพื่อจะมาทำลายล้างเมืองเคอีลาห์เพราะข้าพเจ้าอยู่ที่นี่
11ชาวเมืองเคอีลาห์จะจับกุมข้าพเจ้าไปมอบให้กษัตริย์หรือไม่ ซาอูลจะมาจริงๆ อย่างที่ผู้รับใช้ของพระองค์ได้ยินข่าวหรือไม่ พระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลโปรดแจ้งแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ด้วยเถิด” พระยาห์เวห์พูดว่า “เขาจะมา”
12ดาวิดถามอีกว่า “แล้วชาวเคอีลาห์จะยอมมอบตัวข้าพเจ้าและคนของข้าพเจ้าแก่ซาอูลหรือไม่” พระยาห์เวห์ตอบว่า “เขาจะทำเช่นนั้น”
13ฉะนั้นดาวิดและพรรคพวกประมาณหกร้อยคนจึงออกจากเมืองเคอีลาห์และระเหเร่ร่อนไปยังที่ต่างๆ เมื่อซาอูลได้ข่าวว่าดาวิดหนีไปแล้ว เขาจึงไม่ได้มาที่เมืองเคอีลาห์
14ดาวิดไปอาศัยอยู่ในที่มั่นตามถิ่นทุรกันดารและในแดนเทือกเขาแห่งถิ่นทุรกันดารศิฟ ซาอูลตามล่าดาวิดวันแล้ววันเล่า แต่พระเจ้าไม่ได้มอบดาวิดไว้ในมือของซาอูล
15ขณะอยู่ที่โฮเรชในถิ่นทุรกันดารศิฟ ดาวิดได้ข่าวว่าซาอูลออกตามล่าตัวเขาเพื่อจะฆ่าเสีย
16โยนาธานลูกชายของซาอูลออกมาพบดาวิดที่โฮเรช และช่วยให้เขาเข้มแข็งขึ้นในพระเจ้า
17โยนาธานกล่าวว่า “อย่ากลัวเลย ซาอูลพ่อของข้าไม่มีวันทำอันตรายท่านได้ ท่านจะได้เป็นกษัตริย์ปกครองคนอิสราเอล และข้าจะเป็นที่สองรองจากท่าน แม้แต่พ่อของข้าก็รู้เรื่องนี้”
18คนทั้งสองก็ทำพันธสัญญากันต่อหน้าพระยาห์เวห์แล้วโยนาธานก็กลับเข้าวัง ส่วนดาวิดยังคงอยู่ที่โฮเรชต่อไป
19แต่ชาวเมืองศิฟนำความมาบอกซาอูลที่เมืองกิเบอาห์ว่า “ดาวิดหลบซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางพวกเราในที่มั่นที่โฮเรช บนเนินเขาฮาคีลาห์ ทางใต้ของเยชิโมนไม่ใช่หรือ
20ข้าแต่กษัตริย์ บัดนี้ขอเชิญมาเมื่อท่านพอใจ และพวกข้าพเจ้าจะรับผิดชอบในการมอบตัวเขาไว้ในมือของท่าน”
21ซาอูลตอบว่า “ขอพระยาห์เวห์อวยพรพวกเจ้าที่ห่วงใยข้า
22จงไปหาข้อมูลเพิ่ม ไปหาว่าดาวิดอยู่ที่ไหน มีใครเห็นเขาบ้าง ข้ารู้มาว่าเขาเหลี่ยมจัด
23จงไปค้นหาที่ซ่อนตัวของเขาทุกที่ แล้วกลับมารายงานให้ข้ารู้อย่างละเอียด แล้วข้าจะไปกับพวกเจ้า ถ้าเขาอยู่ที่นั่นข้าจะสืบเสาะเอาตัวเขามาจากทุกตระกูลของยูดาห์ให้ได้”
24ชาวเมืองศิฟจึงเดินทางล่วงหน้าซาอูลไป ฝ่ายดาวิดกับพวกอยู่ในถิ่นทุรกันดารมาโอนในอาราบาห์ ทางใต้ของเยชิโมน
25ซาอูลกับพวกเริ่มค้นหา เมื่อดาวิดรู้ข่าวจึงหลบไปที่ภูเขาและพักอยู่ที่ถิ่นทุรกันดารมาโอน เมื่อซาอูลทราบก็เข้าไปในถิ่นทุรกันดารมาโอนเพื่อตามล่าดาวิด
26ซาอูลและดาวิดต่างมาถึงคนละฟากของภูเขาลูกเดียวกัน ดาวิดกับพวกก็รีบหนี ขณะที่ซาอูลกับพวกเริ่มตีวงล้อมเข้ามาเพื่อจับกุม
27มีผู้ส่งสาส์นคนหนึ่งมาบอกซาอูลว่า “ขอรีบกลับเถิด พวกฟีลิสเตียมาปล้นดินแดนแล้ว”
28ซาอูลจึงละจากการตามล่าดาวิดกลับไปสู้รบกับชาวฟีลิสเตีย ที่แห่งนั้นจึงได้ชื่อว่าเสลาฮัมมาห์เลโคท
29จากที่นั่นดาวิดก็ไปอาศัยอยู่ในที่มั่นแห่งเอนเกดี