1ซามูเอลกล่าวกับซาอูลว่า “พระยาห์เวห์ใช้ข้าพเจ้ามาเจิมตั้งท่านเป็นกษัตริย์ปกครองประชาชนอิสราเอลของพระองค์ ฉะนั้นบัดนี้จงฟังถ้อยคำจากพระยาห์เวห์
2นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูด ‘เราจะลงโทษชาวอามาเลขที่ดักเล่นงานคนอิสราเอลตอนที่ออกมาจากอียิปต์
3บัดนี้จงออกไปโจมตีชาวอามาเลขและทำลายล้างทุกสิ่งที่เขามีให้หมดสิ้น ไม่ว่าผู้ชาย ผู้หญิง เด็ก ทารก วัว แกะ อูฐ และลา อย่าไว้ชีวิตเลย’ ”
4ซาอูลจึงระดมพลและตรวจพลที่เทลาอิม มีกำลังทหารราบสองแสนคนสมทบกับกำลังพลจากยูดาห์หนึ่งหมื่นคน
5ซาอูลยกทัพไปยังเมืองของชาวอามาเลขและซุ่มอยู่ในหุบเขา
6เขากล่าวกับชาวเคไนต์ว่า “จงออกไปจากหมู่บ้านของชาวอามาเลข ท่านจะได้ไม่ถูกทำลายล้างไปพร้อมกับพวกเขา เนื่องจากท่านได้เมตตาชาวอิสราเอลตอนที่พวกเขาออกมาจากอียิปต์” ดังนั้นคนเคไนต์จึงย้ายออกจากชาวอามาเลขไป
7จากนั้นซาอูลก็โจมตีชาวอามาเลขตั้งแต่เมืองฮาวิลาห์ ตลอดทางถึงเมืองชูร์ใกล้เขตแดนทางตะวันออกของอียิปต์
8ซาอูลจับกุมอากักกษัตริย์ของชาวอามาเลข ส่วนคนอื่นๆ ถูกทำลายล้างด้วยคมดาบทั้งหมด
9แต่ซาอูลกับทหารได้ไว้ชีวิตอากัก และเก็บแกะ วัว ลูกแกะ และลูกวัวที่อ้วนท้วนซึ่งดีที่สุดเอาไว้ เขาไม่อยากทำลายล้างสิ่งเหล่านี้ให้หมดสิ้น แต่ทำลายล้างเฉพาะสิ่งที่ไร้ค่าหรือไร้คุณภาพให้หมดสิ้นไป
10แล้วพระยาห์เวห์จึงมีถ้อยคำมาถึงซามูเอลว่า
11“เราเสียใจที่ได้แต่งตั้งซาอูลเป็นกษัตริย์ เพราะเขาละทิ้งเรา ไม่ทำตามคำสั่งของเรา” ซามูเอลโกรธและคร่ำครวญต่อพระยาห์เวห์ตลอดคืน
12เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นเขาออกไปหาซาอูล แต่มีคนบอกว่า “ซาอูลได้ไปที่คารเมลเพื่อสร้างอนุสาวรีย์เพื่อเป็นเกียรติแก่ตัวเอง และจากนั้นก็ไปที่กิลกาล”
13เมื่อซามูเอลมาถึง ซาอูลกล่าวว่า “ขอพระยาห์เวห์อวยพรท่าน ข้าพเจ้าได้ปฏิบัติตามคำสั่งของพระยาห์เวห์เรียบร้อยแล้ว”
14แต่ซามูเอลถามว่า “ถ้าอย่างนั้นเสียงร้องของแกะและวัวที่ข้าได้ยินนี้หมายถึงอะไร”
15ซาอูลตอบว่า “พวกทหารได้ยึดสิ่งเหล่านั้นมาจากคนอามาเลข พวกเขาเก็บแกะและวัวที่ดีที่สุดไว้เพื่อถวายแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน แต่พวกเราได้ทำลายล้างสิ่งอื่นๆ จนหมด”
16ซามูเอลจึงกล่าวกับซาอูลว่า “พอทีเถอะ! จงฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์ที่มีมาถึงข้าเมื่อคืนนี้” ซาอูลพูดว่า “จงบอกเถิด”
17ซามูเอลกล่าวว่า “แม้ท่านเคยคิดว่าตัวเองเล็กน้อยมาก แต่ท่านก็ได้เป็นผู้นำของเผ่าต่างๆ ของอิสราเอลไม่ใช่หรือ พระยาห์เวห์เจิมตั้งท่านเป็นกษัตริย์ปกครองคนอิสราเอล
18และพระองค์มอบหมายให้ท่านไปทำงานและพูดว่า ‘จงออกไปสู้รบทำลายล้างชาวอามาเลขผู้ชั่วร้ายให้หมดสิ้น’
19เหตุใดท่านจึงไม่เชื่อฟังพระยาห์เวห์ ทำไมท่านจึงยึดของเชลยและทำสิ่งที่ชั่วในสายตาของพระยาห์เวห์”
20ซาอูลพูดว่า “แต่ข้าพเจ้าได้เชื่อฟังพระยาห์เวห์และทำตามที่พระยาห์เวห์มอบหมาย ข้าพเจ้าได้นำตัวกษัตริย์อากักมา และได้ทำลายล้างชาวอามาเลขทั้งหมด
21แต่พวกทหารยึดแกะและวัวที่ดีที่สุดซึ่งเป็นของที่ต้องทำลายถวายแด่พระเจ้า มาถวายเป็นเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านที่กิลกาล”
22แต่ซามูเอลโต้ตอบว่า “พระยาห์เวห์พอใจในเครื่องเผาบูชาทั้งตัวและเครื่องสัตวบูชา ยิ่งกว่าการเชื่อฟังพระยาห์เวห์หรือ การเชื่อฟังนั้นดียิ่งกว่าเครื่องบูชา การใส่ใจก็ดีกว่าการถวายไขมันของแกะผู้
23เพราะการกบฏเป็นเหมือนบาปจากการเล่นไสยศาสตร์ และความเย่อหยิ่งเป็นเหมือนความชั่วจากการกราบไหว้รูปเคารพ เนื่องจากท่านได้ปฏิเสธถ้อยคำของพระยาห์เวห์ พระองค์จึงปลดท่านออกจากการเป็นกษัตริย์”
24แล้วซาอูลจึงกล่าวกับซามูเอลว่า “ข้าพเจ้าได้ทำบาปแล้ว ข้าพเจ้าได้ละเมิดคำสั่งของพระยาห์เวห์และคำสั่งของท่าน ข้าพเจ้ากลัวพวกทหาร จึงยอมทำตามพวกเขา
25โปรดอภัยบาปของข้าพเจ้าเถิด และขอกลับไปพร้อมกับข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะได้นมัสการพระยาห์เวห์”
26แต่ซามูเอลพูดกับเขาว่า “ข้าจะไม่กลับไปกับท่าน ท่านได้ปฏิเสธถ้อยคำของพระยาห์เวห์ และพระยาห์เวห์ปลดท่านจากการเป็นกษัตริย์ปกครองคนอิสราเอลแล้ว!”
27ขณะที่ซามูเอลจะกลับออกไป ซาอูลก็ดึงชายเสื้อคลุมของเขาไว้ ทำให้เสื้อขาด
28ซามูเอลกล่าวกับซาอูลว่า “ในวันนี้พระยาห์เวห์ฉีกอาณาจักรอิสราเอลจากท่าน และมอบให้ผู้อื่นซึ่งดีกว่าท่าน
29พระองค์ผู้เป็นเกียรติสิริแห่งอิสราเอลไม่ได้พูดมุสาหรือเปลี่ยนใจ เพราะพระองค์ไม่ใช่มนุษย์ที่จะเปลี่ยนใจ”
30ซาอูลพูดว่า “ข้าพเจ้าได้ทำบาปแล้ว แต่ขอโปรดให้เกียรติข้าพเจ้าต่อหน้าบรรดาผู้อาวุโสของประชาชนและต่อหน้าคนอิสราเอล กลับไปกับข้าพเจ้าเถิด เพื่อข้าพเจ้าจะได้นมัสการพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน”
31ซามูเอลจึงยอมกลับไปด้วย และซาอูลก็นมัสการพระยาห์เวห์
32แล้วซามูเอลสั่งว่า “นำตัวอากักกษัตริย์ของอามาเลขมาหาเราสิ” อากักก็ออกมาโดยมีโซ่ล่ามและเขานึกในใจว่า “เคราะห์หามยามร้ายผ่านไปแล้ว เรารอดแน่ๆ”
33แต่ซามูเอลกล่าวว่า “ดาบของท่านทำให้แม่หลายคนสูญเสียลูกไปฉันใด แม่ของท่านจะสูญเสียลูกฉันนั้น” แล้วซามูเอลก็ประหารอากักต่อหน้าพระยาห์เวห์ที่กิลกาล
34จากนั้นซามูเอลจึงกลับไปรามาห์ ส่วนซาอูลก็กลับไปกิเบอาห์ที่พำนักของตน
35ตั้งแต่นั้นมาซามูเอลไม่เคยพบกับซาอูลอีกเลยจนกระทั่งสิ้นชีวิต เขาทุกข์โศกเนื่องด้วยซาอูลอยู่เสมอและพระยาห์เวห์ก็เสียใจที่ได้ตั้งซาอูลเป็นกษัตริย์ปกครองคนอิสราเอล