1ครั้งนั้นเอลียาห์ชาวทิชบีในกิเลอาดกล่าวกับอาหับว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลซึ่งข้าพเจ้าปรนนิบัติรับใช้อยู่นั้นมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด จะไม่มีน้ำค้างหรือฝนในสองสามปีข้างหน้าจนกว่าข้าพเจ้าจะบอกให้มีฉันนั้น”
2แล้วมีถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงเอลียาห์ว่า
3“จงไปซ่อนตัวที่ลำห้วยเครีททางตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน
4เจ้าจะดื่มน้ำจากลำห้วยและเราได้สั่งให้นกกาคาบอาหารมาเลี้ยงเจ้าที่นั่น”
5เอลียาห์ก็ปฏิบัติตามที่พระยาห์เวห์สั่ง และไปอาศัยอยู่ที่ลำห้วยเครีททางตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน
6นกกาคาบขนมปังและเนื้อมาให้เขาทุกเช้าและทุกเย็น และเขาดื่มน้ำจากลำธาร
7ต่อมาลำห้วยนั้นก็แห้งผากเพราะไม่มีฝนตกเลยทั่วดินแดนนั้น
8แล้วถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงเอลียาห์ว่า
9“จงไปอาศัยอยู่ที่เมืองศาเรฟัทในไซดอน เราได้สั่งหญิงม่ายคนหนึ่งที่นั่นให้เลี้ยงดูเจ้าด้วยอาหาร”
10เอลียาห์จึงไปยังศาเรฟัท เมื่อมาถึงประตูเมืองก็เห็นหญิงม่ายคนหนึ่งกำลังเก็บฟืน เขาจึงเรียกเธอและร้องขอว่า “ช่วยเอาน้ำใส่เหยือกมาให้ข้าดื่มสักนิดได้ไหม”
11ขณะที่หญิงนั้นจะไปเอามา เขาบอกเธอว่า “โปรดช่วยเอาขนมปังมาให้สักชิ้นด้วย”
12หญิงนั้นตอบว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ดิฉันไม่มีขนมปังเลยสักชิ้นฉันนั้น มีเพียงแป้งหยิบมือเดียวในหม้อ กับน้ำมันก้นไห นี่ก็กำลังเก็บฟืนจะเอาไปทำอาหารกินกับลูกชาย จากนั้นเราก็จะอดตาย”
13เอลียาห์กล่าวกับเธอว่า “อย่ากลัวเลย กลับบ้านไปทำตามที่เจ้าว่าเถิด แต่ทำขนมปังชิ้นเล็กๆ มาให้ข้าก่อน จากนั้นจึงทำอาหารให้ตัวเจ้ากับลูกชายของเจ้า
14เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลพูดว่า ‘จะมีแป้งไม่ขาดหม้อ น้ำมันไม่ขาดไห จนถึงวันที่พระยาห์เวห์ส่งฝนลงมาบนดินแดนนี้’ ”
15หญิงม่ายนั้นจึงไปทำตามที่เอลียาห์สั่ง แล้วก็มีอาหารทุกวันไม่ขาดสำหรับเอลียาห์และเธอกับครอบครัว
16เพราะมีแป้งไม่ขาดหม้อ น้ำมันไม่ขาดไห เป็นจริงตามถ้อยคำของพระยาห์เวห์ที่พูดผ่านทางเอลียาห์
17ต่อมาลูกชายของหญิงนั้นล้มป่วย อาการทรุดหนักลงเรื่อยๆ และในที่สุดก็สิ้นใจ
18เธอจึงกล่าวกับเอลียาห์ว่า “คนของพระเจ้า ทำไมถึงทำกับดิฉันอย่างนี้ ท่านมาที่นี่เพื่อจะเตือนให้ระลึกถึงบาปของดิฉัน และประหารลูกชายของดิฉันหรือ”
19เอลียาห์ตอบว่า “ส่งลูกของเจ้ามาให้ข้า” แล้วเขาก็รับตัวเด็กนั้นจากอ้อมแขนของแม่ อุ้มขึ้นไปในห้องชั้นบนซึ่งเขาพักอาศัยอยู่ วางเด็กนั้นลงบนเตียงของเขา
20แล้วร่ำร้องต่อพระยาห์เวห์ว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้า พระองค์นำความทุกข์โศกมายังหญิงม่ายซึ่งข้าพเจ้าอาศัยอยู่ด้วยนี้ โดยทำให้ลูกของเธอเสียชีวิตหรือ”
21แล้วเขาเหยียดกายทับตัวเด็กนั้นสามครั้ง และร่ำร้องต่อพระยาห์เวห์ว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้า ขอโปรดให้เด็กชายคนนี้ฟื้นคืนชีวิตด้วยเถิด!”
22พระยาห์เวห์ฟังคำร่ำร้องของเอลียาห์ เด็กนั้นก็ฟื้นคืนชีวิต
23เอลียาห์จึงอุ้มเขาลงมาข้างล่างมอบให้แก่แม่และกล่าวว่า “ดูเถิด ลูกของเจ้ายังมีชีวิตอยู่!”
24หญิงนั้นจึงกล่าวกับเอลียาห์ว่า “ตอนนี้ดิฉันทราบแล้วว่าท่านเป็นคนของพระเจ้า และพระวจนะของพระยาห์เวห์จากปากของท่านเป็นความจริง”